เราพึ่งขึ้นมัธยมมาได้แค่แปปเดียวก็เปลี่ยนเพื่อนไปสามกลุ่มแล้วค่ะ
ทุกคนที่อยู่กับเราดูไม่มีความสุขกันเลยเราพยามทุกๆอย่างแล้ว แต่ก็ไม่มีท่าทีว่าความสัมพันธ์ของเราและคนอื่นจะยืนยาวไปได้เลย
เราลองเปลี่ยนวิธีพูด วิธีคิด หรือนิสัย สุดท้ายแล้วกลายเป็นว่าตัวเราเปลี่ยนไปมากก็ไม่มีความสุขซะเอง
บางทีมีเรื่องที่เราไม่สบายใจอยากบอกให้เพื่อนๆ แต่ก็กลัวว่าถ้าบอกไปแล้วเค้าจะถอยห่างเราไปอีก พอเก็บเรื่องที่สบายใจมาไว้ตลอดมันก็เริ่มที่แทบจะล้นออกมาแค่เรื่องเล็กๆน้อยก็ทำเราเสียใจได้เหมือนบ่ออารมณ์มันเต็มจนแทบจะขาดการควบคุม ทุกๆวันจะรู้สึกแย่ขึ้นเรื่อยๆ บางทีก็กลัวที่อารมณ์มากมายที่เก็บไว้ล้นออกมาเหมือนกันค่ะ
มีช่วงนึงที่คิดว่าอยู่คนเดียวก็ไม่เป็นอะไรแต่สายตาคนอื่นที่มองมาว่า "ทำไมนั่งคนเดียวไม่มีเพื่อนหรอ" มันก้เสียดแทงเข้ามาในใจเราสุดท้ายก้ต้องหาเพื่อนคบ แล้วก็ต้องทรมานกับความสัมพันธ์กับคนอื่นต่อไปเรื่อยๆ
มนุษย์เป็นสัตว์สังคมแต่ถ้าอยู่ในสังคมแล้วทรมาน จะยังเรียกว่า "มนุษย์" ได้ไหมคะ
(ทุกวันนี้รู้สึกบิดเบี้ยวไปหมดเลยค่ะแทบจะยกแขนยกขาตื่นมาไม่ไหวแล้วบางทีก็เริ่มไม่อยากอยู่แล้วเหมือนกัน ขอโทษที่ทำให้อ่านกระทู้ไร้สาระแบบนี้นะคะพึ่งเขียนอะไรยาวๆแบบนี้เป็นครั้งแรกค่ะ แค่อยากจะมาระบายความในใจที่ระบายกับใครไม่ได้ค่ะ ขอบคุณที่อ่านนะคะ)
เราทรมานในการมีเพื่อน การต้องอยู่กับคนอื่นทำอย่างไรดีคะ
ทุกคนที่อยู่กับเราดูไม่มีความสุขกันเลยเราพยามทุกๆอย่างแล้ว แต่ก็ไม่มีท่าทีว่าความสัมพันธ์ของเราและคนอื่นจะยืนยาวไปได้เลย
เราลองเปลี่ยนวิธีพูด วิธีคิด หรือนิสัย สุดท้ายแล้วกลายเป็นว่าตัวเราเปลี่ยนไปมากก็ไม่มีความสุขซะเอง
บางทีมีเรื่องที่เราไม่สบายใจอยากบอกให้เพื่อนๆ แต่ก็กลัวว่าถ้าบอกไปแล้วเค้าจะถอยห่างเราไปอีก พอเก็บเรื่องที่สบายใจมาไว้ตลอดมันก็เริ่มที่แทบจะล้นออกมาแค่เรื่องเล็กๆน้อยก็ทำเราเสียใจได้เหมือนบ่ออารมณ์มันเต็มจนแทบจะขาดการควบคุม ทุกๆวันจะรู้สึกแย่ขึ้นเรื่อยๆ บางทีก็กลัวที่อารมณ์มากมายที่เก็บไว้ล้นออกมาเหมือนกันค่ะ
มีช่วงนึงที่คิดว่าอยู่คนเดียวก็ไม่เป็นอะไรแต่สายตาคนอื่นที่มองมาว่า "ทำไมนั่งคนเดียวไม่มีเพื่อนหรอ" มันก้เสียดแทงเข้ามาในใจเราสุดท้ายก้ต้องหาเพื่อนคบ แล้วก็ต้องทรมานกับความสัมพันธ์กับคนอื่นต่อไปเรื่อยๆ
มนุษย์เป็นสัตว์สังคมแต่ถ้าอยู่ในสังคมแล้วทรมาน จะยังเรียกว่า "มนุษย์" ได้ไหมคะ
(ทุกวันนี้รู้สึกบิดเบี้ยวไปหมดเลยค่ะแทบจะยกแขนยกขาตื่นมาไม่ไหวแล้วบางทีก็เริ่มไม่อยากอยู่แล้วเหมือนกัน ขอโทษที่ทำให้อ่านกระทู้ไร้สาระแบบนี้นะคะพึ่งเขียนอะไรยาวๆแบบนี้เป็นครั้งแรกค่ะ แค่อยากจะมาระบายความในใจที่ระบายกับใครไม่ได้ค่ะ ขอบคุณที่อ่านนะคะ)