เพื่อนกันทำแบบนี้หรอ…?

สวัสดีค่ะ อยากมาเล่าประสบการณ์เกี่ยวกับเพื่อนช่วงม.ปลายที่จำไม่ลืมเลยค่ะปัจจุบันก็ยังเจกันอยู่บ้างแต่ไม่ได้ทักทายกัน เรื่องเป็นอย่างนี้ค่ะ ช่วงม.เรเราเป็นเด็กที่เรียนอยู่ม.ต้นรร.เดิมอยู่แล้วจึงมีเด็กใหม่ๆที่เข้ามาเรียนม.ปลายต่อที่นี่เหมือนกัน ตอนแรกในกลุ่มมีกัน 4 คน มีเด็กใหม่เข้ามา 1 คนเป็น 5 คนค่ะ เพื่อนใหม่คนนี้มาจากรร.มีชื่อเสียง แต่รร.เราเป็นเพื่อนรร.เล็ก ๆ แต่อยู่แถวบ้านเพื่อนค่ะ เรื่องได้เริ่มขึ้นตอนช่วงวันเกิดเราได้จัดกินเลี้ยงที่ร้านเพื่อน มีเพื่อน ๆ ราว ๆ 10กว่าคนได้ค่ะเหตุการ์ณวันนั้นเหมือวนกหนังสุด ๆ แม่โทรมาบอกว่ายายเราน็อคเข้ารพ. แล้วร้านกับรพ.อยู่ห่างกันไม่มากจึงจำเป็นที่จำต้องไป และเราได้ทำการจ่ายตังค์ทั้งหมดไปแล้ว แต่เพื่อน ๆ ที่เมามีการสั่งของเพิ่มอีกราว ๆ 500 บาทหลังจากนั้นบิลจึงมาเก็บที่เรา แต่ช่วงนั้นเรายุ่งวุ่นวายกับเรื่องยายเป็นอย่างมากเลยไม่ได้มีการพูดคุยอะไรกับเพื่อนเลยจนเพื่อนทักมาทวงเป็นจำนวน 500กว่าบาท ไม่มีบิลหรือใบเสร็จแจงอะไรมาเลยว่ามีค่าอะไรเท่าไหร่บ้าง และเป็นเหตุการ์ณที่กะทันหันมากจคงขอแบ่งจ่ายเพื่อนจนครบ แต่อยู่ ๆ ก็มีเรื่อง ๆ นึงมีคนมาเล่าให้ฟังว่าเราติดหนี้เพื่อนไม่ยอมจ่ายจึงมีการเจรจากันแบบเชิงถามไถ่ว่าทำไมถึงพูดแบบนี้เรื่องนี้เคลียร์กันจบแล้วทำนองนี้ค่ะเหมือนทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดีจนอยู่ ๆ เราเปิดไปเห็นเพื่อนลงแซะสักคนนึวเลงเลยหาหาาเพื่อนว่าด่าใคร เพราะเรากลัวว่าเพื่อนจะลงแซะเราเพราะเราเพิ่งจะเจรจากันไปและไม่ได้อยากมีปัญหาเพิ่มเพราะมีการเจรจาไปแล้ว และเราก็ได้แยกกันอยู่ ตอนแรกมีกัน 5 คน 2 คนอยู่ฝั่งเรา และ อีก1 คนมาพูดตรง ๆ ว่าจะขอไปอยู่กับเพื่อนซึ่งเราไม่อะไรเลยไม่ได้แยกอบ่งพวกด้วยคุยปกติกติ แต่แค่ไม่ได้คุยกับเพื่อนที่มีปัญหา พอช่วงปิดเทอมก็มีการทักเจรจากันก็โอ้คดีกลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมจน เลื่อนชั้นช่วงนั้นเราเริ่มทำงานไม่ค่อยได้มาเรียน พอไปรร.คุยด้วยไม่คุยด้วย ซึ่งเราก็ถามเพื่อนที่สนิทกับเราที่สุดเขาก็เมินเรา แบบที่เราไม่ได้คิดไปเองเพราะเพื่อนกันน่าจะเดินคอกันชวนไปกินข้าว เข้าห้องน้ำตามประสาผู้หญิง แต่เพื่อนทุกคนคุยกันสนุกสนานแต่พอเราพูดบา้างทุกคนเงียบ เวลาทำงานกลุ่มเพื่อนไม่เอาเข้ากลุ่ม แล้วคนที่เคยมีปัญหากับเราพูดว่า หนูขออยู่แค่ 4 คนค่ะไม่อยากอยู่ 5 คน แล้วก็หันไปหัวเราะ แต่เรายังโชคตคตรงที่ว่าเพื่อน ๆ ในห้องอยากได้เราเข้าไปอยู่ในกลุ่มเพราะเราพิที่จะเรียนรู้เรื่องอยู่บ้าง แต่เราก็พยายามง้อเพื่อนในกลุ่มเรา เราโทรไปก็ไม่มีใครรับแต่ออนอยู่ พอรับก็บอกสัญญาณไม่ดี พอถามอยากเคลียร์ตรง ๆ บอกให้เไปเองแทบบทวนตัวเองไม่สะดวกคุยตอนนี้ ซึ่งเราทบทวนตัวเองจนเรางง เราเลยบอกว่าจะเข้าไปเคลียร์ที่บ้านนะ แต่ว่าวันติดไปทำธุระเลยไปไม่ได้จึงไม่ได้ไปและโทรไปเคลียร์แทน ซึ่งเราพอรู้ว่าถ้าคุยกับคน ๆ นี้เราต้อมีกหลักฐาน ซึ่งพี่เราสองคนนั่งฟังอยู่ด้วย เพื่อนบอกว่าตัวเขาไม่โอเคที่เรายืมเครื่อบสำอางค์ทั้ง ๆ ที่เพื่อนก็ยืมของเราและทำพังเราไม่ได้เคยว่าเพื่อนเลย และพังยืมแคบางอย่างเทียบกับเพื่อนคนอื่นคืนน้อยมาก ๆ เราเลยถามตรง ๆ ว่า ที่บอกไม่โอเค ไม่โอเคเพราะแค่เป็นเราหรือเปล่า เพื่อนก็กุกั้กและบอกว่าใช่ เราก็เข้าใจ และก็บอกอีกว่าเพื่อนคนอื่น ๆ  อีก3 คน บอกว่าไม่โอเคเรื่องเรามีแฟนบ้างทั้ง ๆ ที่เรางงว่าแฟนเราก็ไปรส่งตลอดเพื่อนคนนี้ตลอด ฝากซื้อของนู้นนี่ก็ได้ตลอดจะไม่โอเคอะไร แลแฟนเราไมเป็นคนเงียบไม่สุงสิงใคร เราง่าางองคนที่เพื่อนไม่โอเคเพรเรื่องยืมเครื่องสำอางค์ของคนแรกอารมณ์เหมือนเข้าข้างเพื่อน ซึ่งพอเรารู้แบบนั้นเราก็ทักหาทุกคนและขอโทษพร้อมที่จะปรับตัวแต่เพื่อนก็ไม่จฃตอบเราเลยแลีกตัวไปอยู่กับเพื่อนอีกกลุ่มที่เคยอยู่ด้วยตอนม.ต้น จนช่วงปิดเทอมมีข้อความจากเพื่อนเราว่าพวกนั้นเขาทะเลาะกันเอง และคนที่มีปัญหากับเรทักมาบอกว่าละะอายแก่ใจอยากกลับไปเป็นเพื่อนเหมือนเขาไม่เหลือใครแล้วเลยทักมาหาเรา ซึ่งตอนนั้นเรามูฟออนจากเพื่อนกลุ่มนั้นแล้วและฝังใจมาก ๆ เพราะก่อนไปเรียนทุกวเราร้องไห้รีบไปรีบกลับสุดๆ เราจึงกับเพื่อนเราให้รอดูท่าทีไปก่อน เพราะก่อนหน้านั้นเราไปรู้ว่าตอนนั้นที่มีปัญหากันเพื่อนคนอื่นเพราะเพื่อนคนนี้ไปพูดว่าเรานินทาแต่เราไปทำงานแทบไม่เจอใคร และนางก็ย้ายมาอยู่กลุ่มเดียวกับเรา เหมือนจะดี แต่นางได้มีการยืจนมีวันนไปเราไม่ค่อยทวงเงินใครแต่ว่าวันั้นไปทำงานเราลืมหยิบกระเป๋าตัไปทำให้ต้องยืมทักหาเขาเพื่อซื้อข้าว่าคุยเรื่องหมั้นอยู่พิมพ์มายาวเหยียดแต่ไม่โอนมา จนเพื่อยในกลุ่มสงสารเราต้องโอนมาให้ เราเลยบอกให้เพื่อนไปทวงที่นางเอา เพราะเราก็พยายามปรับตัเเพราะเคยมีปัญหากันจึงระวังเรื่องเงินเป็นพิเศษ แต่นางชทักมยืมเงินลาบ้างอะไรบ้าง หนักสุดคือช่วนเพื่อนไปเดินงานแต่ตัวเองไม่มีตังคเหมือนมัดมดกชกให้เพื่อนจ่ายแทน หลังจากนั้เรื่องสุดทนี้ทำให้เราพิกับอกับคนๆนี้คือเราเปิดร้านทำเล็บเจลช่วงนั้นบูมมาก ลูกค้าเยอะสุดๆจนเครื่องพังอ่ะแก แต่นางสั่งของเรา เราบอกเครื่องพังนางจึงเสนอว่านางจะเป็นคนเอาของนางมาให้ยืมแทน ชั้นก็โอเค เอาของเขามาเราก็รักษาเก็อย่างมดีเช็กทำความสะอาดพอจะคืนก็บอกยังไม่ต้อง เราก็ซื้ออันใหม่ของเราแล้ว และเราเคยยืมเครื่องลอนผมจะคืนก็ไม่ให้เอาคืน พอจะคืนก็บอกยังไม่เอา จะเข้ามาเอาก็ไม่มา จนช่วงกีฬาสี นางสั่งเล็บเราแต่ไม่ได้บอกว่านนางจะเครดิตสิ้นเดือนจ่าย ผลัดเป็น10วันเราก็ไม่อยากอะไรจนเราไม่สบายไม่มีเงินจริงๆ ทักไปหานางบอกจะโอนไม่โอน ถ้าบอกไม่มีจะไม่อะไรเลยจะไม่รอ แต่รอจนท้อ จนแจ้งไปว่าจะปรับเงิน ก็มาบอกไม่ใหเเราปรับจนถึงเวลาที่กำหนดปรับทั้งหมดราว ๆ 240 บาท (ปล.เจลแท้นะคะงานทำมือเองด้วยราคารวมปรับ) นางโอนค่าปรัวงของฃทวงของคืนซึ่งเราเอาที่ลอนผมไปคืนแล้วนางบอกไม่มี เราตัดปัญหาซื้ออันใหม่คืนให้ เขาก็ถามว่ากี่บาทเรก็บอกจำนวนแต่นางบอกว่านนางซื้อมาราคาสูงกว่านั้นเราจึงโอนเงินเพิ่มให้ เราคิดว่าจบ จนมีรุ่นพี่ทักมาบอกว่าพ่อเขาเหมือนรุ่นใหญ่มาด่าเรา มาบอกว่าเจอที่ไหนจะลากไปกระทืบ ด่าเราว่าอีเด็กเหี้*เรียกจิกหัว เราเข้าใจว่าเพื่อนเรานางอาจจะไม่รู้รึป่าว จนเราไปหารุ่นพี่เรา เขากับพ่อขี่รถมาซื้อของแล้วพูดว่ายังคบกับไอ้เด็กนี่อยู่หรอ แล้วเรื่องก็เงียบไป  จนมีวันนึงเราไปร้านรุ่นพี่เราเห็นว่าเราเราอยู่จึงมา และมาพูดว่ามีปัญหาอะไรกับลูกกู เราเลยบอกไปว่าถ้าเรามีปัญหาเราคงไม่ปล่อยให้เงียบเขากด่าเราว่าตอแห*บ้างจนเราทนไม่ไหวพูดเรื่องลูกเขาติดมส.เราไปช่วยคุยให้ ลอกงานเรา งานกลุ่มไม่เคยทำเงินไท่ออกไม่เคยตัดชื่อ คิดว่าตัวเองท้องขี่รถมาเกือบเที่ยงคืนซื้อที่ตรวจไปให้แล้วเงินกว่าจะคืน เขาก็เงียบ แล้วเขาไม่เชื่อเราเลยโทรหาลูกเขาเอาให้เราคุยนางก็กุกกักเพราะพยานเราเยอะมาก อีกอย่างนึงเราเพิ่งรู้ว่านางโกหกพ่อว่ตอิดค่าของเราแค่วันเดียว พ่อนางก็เจื่อนกลับบ้านไป จนมีรุ่นน้องเราไปเจอนางแอบถามเรื่องเรานางก็โกหกอีกว่าติดเราแค่วันเดียวเราปรับเลย เราเป็นคนผิด แต่ใครทำร้านทำเล็บก็จะรู้ลูกค้าใช้บริการก็จะรู้ว่าช่างจะถ่ายรูปเก็บไว้เอาไปลงเราเลยมีหลักฐานทุกอย่าง



อาจจะยาวและเขียนไม่ดี เขียนเป็นครั้งแรกประสบการณ์จริง ต้องขออภัยหากผิดพลาดนะคะวสุดท้ายนี้หลุดจากคนนี้มาเราโล่งมาก ๆ ปัญหาชีวิตน้อยลงสุด ๆ ตัดถูกคนจริง ๆ ค่ะ ใครกำลังมีปัญหากับเพื่อนคล้าย ๆ เรา จงรู้ไว้ว่าเราอยู่ได้แม้จะต้องอยู่คนเดียว แต่เชื่อเถอะค่ะคนอื่นอยู่กับเราได้จะดึงดูดมาหาเราเองโดยไม่ต้องพยายามและทุกอย่างมันจะง่ายค่ะ ขอแค่มีคนที่รับฟังเราและเข้าใจจริง ๆแค่นี้ก็สบายใจ