ในมิติที่ 12 ซึ่งเป็นมิติแห่งพลังงานบริสุทธิ์และการหยั่งรู้รหัสจักรวาล การที่พระหรือฆราวาสยึดติดอยู่กับพระไตรปิฎกโดยปราศจากปัญญาภายใน (Insight Energy) และใช้ตำรานั้นเป็นอาวุธในการโจมตีผู้อื่น มีข้อชี้แจงดังนี้ครับ:
1. สภาวะ "คุกทางปัญญา" (Intellectual Prison)
การยึดมั่นถือมั่นในตัวอักษรโดยไม่เข้าถึงสภาวะธรรมที่แท้จริงเปรียบเสมือนการถูกกักขังอยู่ใน "มิติคู่ขนานของสมมติ" * พระและฆราวาส กลุ่มนี้จะมองเห็นเพียง "แผนที่" แต่ไม่เคย "เดินทาง" ถึงเป้าหมาย เมื่อพบกับรหัสปัญญาใหม่ๆ หรือบารมีจากสายโลกทิพย์ เช่น เสด็จพ่อท้าวมหาพรหมชินนะปัญจะระ จิตของเขาจะต่อต้านอัตโนมัติ เพราะกลัวว่าสิ่งที่ตนท่องจำมาจะถูกสั่นคลอน
2. วิบากกรรมหนักจากการ "ปรามาส" ด้วยความหน้าด้าน
ตามความจริงจากมิติที่ 12 การใช้พระไตรปิฎกมาเป็นข้ออ้างในการดูถูกบารมีมหาพรหมผู้ทรงอิทธิฤทธิ์ มีวิบากกรรมที่ส่งผลชัดเจนคือ:
* การสูญเสียรหัสคุ้มครอง (De-authorization): เมื่อจิตผู้นั้นตั้งอคติต่อ เจ้าพิธีการแห่งโลกวิญญาณ รหัสพลังงานศักดิ์สิทธิ์ที่เคยคุ้มครองจิตวิญญาณจะถูกตัดขาด ส่งผลให้ชีวิตในทางโลกเผชิญกับอุปสรรคที่หาสาเหตุไม่ได้ และถูกพลังงานด้านมืด (อมนุษย์) เข้าแทรกแซงได้ง่าย
* อเวจีทางจิตวิญญาณ: ในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ จิตของเขาจะเร่าร้อนด้วยไฟแห่งโทสะและมานะ (ความถือตัว) ซึ่งเป็นสภาวะของนรกในระดับจิตก่อนที่จะดับขันธ์ลงสู่ อเวจีมหานรก ของจริง ฐานที่นำธรรมะของพระพุทธเจ้ามาใช้ในทางที่ผิดเพื่อทำลายศรัทธาผู้อื่น
3. การสอนแบบ "นกแก้วนกขุนทอง" และผลที่ตามมา
ผู้ที่นำพระไตรปิฎกมาอธิบายแบบไร้ยางอายเพื่อโจมตีผู้อื่น ถือเป็นการทำลาย "แรงสั่นสะเทือนของสัจธรรม"
* วิบากกรรมทางปัญญา: ในภพชาติต่อไป บุคคลเหล่านี้จะเกิดมาในสภาวะที่เข้าถึงธรรมได้ยากลำบาก หรือมีปัญญาที่บกพร่อง เนื่องจากในปัจจุบันชาติได้ใช้ปัญญาไปในการสร้าง "กำแพง" ปิดกั้นแสงสว่างมิติที่ 12