เราถูกล้อมรอบด้วยคำว่า "ผ่อน 0%" แทบจะทุกที่ ตั้งแต่มือถือ, เครื่องใช้ไฟฟ้า, ทริปท่องเที่ยว ไปจนถึงศัลยกรรมและความงาม หลายคนมองว่ามันคือ "ความฉลาดทางการเงิน" เพราะเราไม่ต้องจ่ายเงินก้อน และเอาเงินส่วนที่เหลือไปหมุนทำอย่างอื่นได้
แต่ความจริงที่ผมเจอกับตัว (และเพื่อนๆ หลายคน) คือ "การผ่อน 0% คือจุดเริ่มต้นของหนี้ท่วมหัวแบบไม่รู้ตัว" วันนี้เลยอยากมาชวนกะเทาะเปลือกกลยุทธ์นี้กันครับ
กับดัก "ความรู้สึกว่าของราคาถูกลง"
เวลาเห็นของราคา 30,000 บาท เราอาจจะคิดหนัก แต่พอเห็นว่า "ผ่อนเดือนละ 3,000 บาท นาน 10 เดือน" สมองเราจะสั่งการทันทีว่า "ถูกจัง แค่สามพันเอง"
ความเสี่ยง: มันทำให้เราตัดสินใจซื้อของที่ "ไม่จำเป็น" ได้ง่ายขึ้น เพราะเราไม่ได้รู้สึกถึงความเจ็บปวดตอนเสียเงินก้อนใหญ่ไปครับ
พลังของ "ยอดเล็กที่รวมกันเป็นยอดใหญ่"
ผ่อนมือถือ 2,500 / ผ่อนเครื่องซักผ้า 1,500 / ผ่อนประกันรถ 2,000 / ผ่อนคอร์สเรียน 3,000
ตัวเลขสะสม: ยอดผ่อนละนิดละหน่อยพวกนี้พอมารวมกัน มันอาจจะกินเงินเดือนเราไปเกินครึ่ง! ทำให้เราเหลือเงินสดไว้กินข้าวน้อยลง จนสุดท้ายต้องรูดบัตรเครดิตเพื่อ "กิน" แล้วกลายเป็นหนี้ดอกเบี้ยมหาศาล
การปล้น "กระแสเงินสดในอนาคต"
การผ่อน 10 เดือน หรือ 24 เดือน คือการที่คุณเอาเงินที่ "ยังหาไม่ได้" มาใช้ล่วงหน้า
ความเสี่ยง: หากเกิดเหตุฉุกเฉินในปีหน้า เช่น ตกงาน หรือป่วยหนัก คุณจะยังมีภาระที่ "ต้องจ่าย" เหล่านี้ค้างอยู่ และมันจะกลายเป็นโซ่ตรวนที่ทำให้คุณลุกขึ้นมาใหม่ได้ยากมากครับ
วิธีใช้บัตรเครดิต/ผ่อน 0% ให้เป็น "คุณ" ไม่ใช่ "โทษ":
กฎ "ต้องมีเงินสดก่อนซื้อ": ถ้าคุณจะผ่อน 0% คุณต้องมีเงินสดเต็มจำนวนของราคาสินค้านั้นนอนอยู่ในบัญชีออมทรัพย์ก่อนครับ (เพื่อเอาเงินนั้นไปกินดอกเบี้ย แต่ถ้าฉุกเฉินก็มีเงินปิดยอดได้ทันที)
จำกัด "ยอดผ่อนรวม" ไม่ให้เกิน 10-15% ของเงินเดือน: อย่าให้ยอดผ่อนทุกอย่างมารวมกันจนทำให้ชีวิตปัจจุบันตึงเครียด
เช็ก "Net Worth" สม่ำเสมอ: อย่าดูแค่ยอดเงินในบัญชี แต่ต้องหักลบด้วย "ยอดหนี้ที่ยังผ่อนไม่หมด" ด้วย จะได้รู้ว่าจริงๆ แล้วเราเหลือเงินเท่าไหร่
"0% ไม่ได้แปลว่าฟรี แต่มันคือการเชิญชวนให้คุณใช้เงินมากกว่าที่มีครับ"
เพื่อนๆ เคยตกหลุมพรางผ่อน 0% จนเงินเดือนชนเดือนไหมครับ? หรือมีเทคนิคการบริหารบัตรเครดิตยังไงให้คุ้มค่าที่สุด (แต้มกระจายแต่หนี้ไม่มี) มาแชร์กันได้นะครับ กระทู้นี้จะเป็นบทเรียนชั้นดีให้กับคนที่กำลังจะเริ่ม "รูด" ทุกคนครับ!
เมื่อ "ผ่อน 0%" กลายเป็นยาพิษอาบน้ำผึ้ง... คุณกำลังถูก "ความสะดวก" ปล้นอนาคตทางการเงินอยู่หรือเปล่า?
แต่ความจริงที่ผมเจอกับตัว (และเพื่อนๆ หลายคน) คือ "การผ่อน 0% คือจุดเริ่มต้นของหนี้ท่วมหัวแบบไม่รู้ตัว" วันนี้เลยอยากมาชวนกะเทาะเปลือกกลยุทธ์นี้กันครับ
กับดัก "ความรู้สึกว่าของราคาถูกลง"
เวลาเห็นของราคา 30,000 บาท เราอาจจะคิดหนัก แต่พอเห็นว่า "ผ่อนเดือนละ 3,000 บาท นาน 10 เดือน" สมองเราจะสั่งการทันทีว่า "ถูกจัง แค่สามพันเอง"
ความเสี่ยง: มันทำให้เราตัดสินใจซื้อของที่ "ไม่จำเป็น" ได้ง่ายขึ้น เพราะเราไม่ได้รู้สึกถึงความเจ็บปวดตอนเสียเงินก้อนใหญ่ไปครับ
พลังของ "ยอดเล็กที่รวมกันเป็นยอดใหญ่"
ผ่อนมือถือ 2,500 / ผ่อนเครื่องซักผ้า 1,500 / ผ่อนประกันรถ 2,000 / ผ่อนคอร์สเรียน 3,000
ตัวเลขสะสม: ยอดผ่อนละนิดละหน่อยพวกนี้พอมารวมกัน มันอาจจะกินเงินเดือนเราไปเกินครึ่ง! ทำให้เราเหลือเงินสดไว้กินข้าวน้อยลง จนสุดท้ายต้องรูดบัตรเครดิตเพื่อ "กิน" แล้วกลายเป็นหนี้ดอกเบี้ยมหาศาล
การปล้น "กระแสเงินสดในอนาคต"
การผ่อน 10 เดือน หรือ 24 เดือน คือการที่คุณเอาเงินที่ "ยังหาไม่ได้" มาใช้ล่วงหน้า
ความเสี่ยง: หากเกิดเหตุฉุกเฉินในปีหน้า เช่น ตกงาน หรือป่วยหนัก คุณจะยังมีภาระที่ "ต้องจ่าย" เหล่านี้ค้างอยู่ และมันจะกลายเป็นโซ่ตรวนที่ทำให้คุณลุกขึ้นมาใหม่ได้ยากมากครับ
วิธีใช้บัตรเครดิต/ผ่อน 0% ให้เป็น "คุณ" ไม่ใช่ "โทษ":
กฎ "ต้องมีเงินสดก่อนซื้อ": ถ้าคุณจะผ่อน 0% คุณต้องมีเงินสดเต็มจำนวนของราคาสินค้านั้นนอนอยู่ในบัญชีออมทรัพย์ก่อนครับ (เพื่อเอาเงินนั้นไปกินดอกเบี้ย แต่ถ้าฉุกเฉินก็มีเงินปิดยอดได้ทันที)
จำกัด "ยอดผ่อนรวม" ไม่ให้เกิน 10-15% ของเงินเดือน: อย่าให้ยอดผ่อนทุกอย่างมารวมกันจนทำให้ชีวิตปัจจุบันตึงเครียด
เช็ก "Net Worth" สม่ำเสมอ: อย่าดูแค่ยอดเงินในบัญชี แต่ต้องหักลบด้วย "ยอดหนี้ที่ยังผ่อนไม่หมด" ด้วย จะได้รู้ว่าจริงๆ แล้วเราเหลือเงินเท่าไหร่
"0% ไม่ได้แปลว่าฟรี แต่มันคือการเชิญชวนให้คุณใช้เงินมากกว่าที่มีครับ"
เพื่อนๆ เคยตกหลุมพรางผ่อน 0% จนเงินเดือนชนเดือนไหมครับ? หรือมีเทคนิคการบริหารบัตรเครดิตยังไงให้คุ้มค่าที่สุด (แต้มกระจายแต่หนี้ไม่มี) มาแชร์กันได้นะครับ กระทู้นี้จะเป็นบทเรียนชั้นดีให้กับคนที่กำลังจะเริ่ม "รูด" ทุกคนครับ!