ตามหัวข้อค่ะ เราเหนื่อยจะพูดมาก ตอนเด็กเคยมีลุงที่อาศัยอยู่ในบ้านหลังเดียวกัน แกชอบออกไปกินเหล้าช่วงหัวค่ำทุกวัน พอตกดึกกลับมาก็นอนละเมอ เอ้อ อ้า อื้อ เออ คนเดียวจนบางทีเราก็นอนไม่หลับ เหมือนมันกลายเป็นสิ่งไม่ชอบมากๆ จนทำให้บางทีเรารู้สึกขยะแขยงเวลาเห็นคนที่เมามากๆเข้ามาใกล้ตัว ตอนนี้เราอายุ20มีเหตุจำเป็นให้ต้องย้ายออกมาอยู่บ้านหลังเดียวกันกับแม่และแฟนใหม่ของแก มันมีปัญหาหลายอย่างที่ทำให้เรารู้สึกอยู่ด้วยแล้วอึดอัดแต่พอบอกไปก็ไม่มีใครแก้ไข หรือปรับให้เลย ช่วงแรกที่เราย้ายมาพ่อเลี้ยง(เราขอเรียกแบบนี้จะได้เข้าใจง่ายนะคะ) แกไม่ค่อยได้ดื่มเหล้าจนถึงขั้นเมาไม่ได้สติ พอผ่านไปซักพักก็เริ่มดื่มบ่อยขึ้น เดิมทีก็มีเหล้าดองที่ทำเองอยู่แล้ว แต่ก็ยังออกไปดื่มช่วง1ทุ่มกับเพื่อนบ้าน จน3ทุ่มก็กลับมานั่งดื่มคนเดียวในบ้านต่อ พอแกเมามากก็จะเริ่มละเมอพูด อื้อ อือ เอ้อ แบบนี้ตลอดถึงเที่ยงคืนเกือบตี1 และไม่ได้เป็นแบบนี้นานๆครั้งแต่มันคือ 4-5วัน/สัปดาห์ เราที่ทำงานมาเหนื่อยๆได้ยินเสียงพวกนี้ก็นอนไม่หลับทั้งคืน บางวันก็นอนไม่ได้เลย แบบนี้มันควรแก้ยังไงคะ เพราะส่วนตัวทั้งเราและแม่เคยขอให้ลดเสียงลดดื่มก็แล้วแต่ก็ยังเป็นแบบเดิม (จะกลับไปอาศัยที่บ้านพ่อเหมือนเคย ก็จะทะเลาะกับบ้านฝั่งแม่อีก รวมถึงพ่อเลี้ยงด้วยค่ะ เราท้อใจมาก) **ทุกเย็นที่นั่งกินข้าวพร้อมกันจะต้องทะเลาะก่อนกินข้าวเสมอ เราไม่สามารถลุกออกไปได้เลยเพราะแม่จะน้อยใจแล้วมาพูดเหมือนเป็นความผิดเราไปด้วย**