ชีวิตการเดินทางของไฟดวงน้อย

คุณรู้ไหม ผมทำงานหาเงินตั้งเเต่อายุ14ปีจนตอนนี้จะเข้า20ปี
ผมเจอเรื่องราวมากมายทั้งโดนนายจ้างทิ้งหาทางกลับไม่ได้นอนข้างทาง4วันขอข้าวบ้านคนอื่นกิน โดนช้อมโดนตีเพราะความเด็กทำอะไรไม่ได้เรื่อง
โดนไล่ฆ่า โดนฟัน โดนปืนไล่ยิง
โดนโกงค่าเเรง โดนไล่ โดนหลอกไช้
โดนด่าทั้งโครต โดนจับขังไห้อดข้าว
โดนบังคับไห้ขโมยของไปขาย ไม่ทำตามก็โดนรุมทำร้ายกว่าอาทิตย์จนหาวิธีหนีออกมาได้ เพียงอายุเข้า16ปีผมเดินทางจากกว่า8จังหวัดเเหละพบกับเรื่องที่เลวร้ายพวกนี้มาตลอดไม่เคยลืม
เเหละตัวผมในวัยเพียง17ปีผมได้เเข็มเเข็งเย็นชามากขึ้น เเต่ก็ยังคงรู้สึกเเย่คล้ายโรคชึมเศร้าทุกครั้งที่ผมเจอเรื่องอ่ะไรก็ตามมันทำไห้ภาพอดีตของผมที่เจอมามันเริ่มสะสมมาขึ้นเรื่อยๆจนเข้าวัย20ปี ผมอยู่ในภาวะซึมเศร้าเเหละในหัวผมมีเพียงความตายเพื่อจบความทุกนี้ไห้หมดสิ้น ช่วง5ปีที่ผ่านมา
บ่อยครั้งผมหนีจากผู้คนเพื่อเข้ามุมมืดเเล้วเริ่มร้องเหมือนคนไม่มีสติภาพทุกอย่างที่อยู่ในหัวมันระเบิดออกจนผม
อยากปิดชีวิตตัวเองในทุกครั้ง
เเต่ผมก็สู้กับมันไห้ถึงที่สุดไม่ยอมเเพ้ไห้มันพยามยิ้มเเหละขำกลบเพื่อไห้มันหายไปจากหัว ผมจึงสร้างตัวตนขึ้นมา
ในรูปเเบบคนที่อารมณ์ดีขำขันยิ้มได้กับทุกสิ่งไม่ว่าจะเรื่องอ่ะไร ในเบื้องหน้าไม่มีอ่ะไรทำไห้ผมเศร้าหรือโกรธได้เลยทุกสิ่งรอบตัวผมตอนนี้ผมกลายเป็นคนที่ไม่มีความรู้สึกอื่นนอกจาก
อารมณ์ดี มันกลายเป็นนิสัยของผมไปเเล้วครับ ผมเองก็ไม่รู้ว่าผมจะต่อสู้กับมันได้อีกนานเเค่ไหน เป็นเพียงเด็กตัวเล็กๆคน1ที่เกิดมาในถานะที่ลำบาก มีเพียงไข่ไก่ในเล้าทุกเช้าที่มีไห้กินวันไหนไม่มีไข่ข้าวเหนียวโรยเกลือย่างถ่านคืออาหารที่ดีที่สุดในที่นั้น
ตัดสินใจออกเดินทางเพื่อชีวิตที่ดีขึ้น
เเต่คงเพราะโชคตาของผมไม่ราบรื่นทนสู้กับสิ่งร้ายๆหวังว่าสักวันจะหายไป
ยังมีไฟอีก4ดวงที่ยังรอคอยไฟดวงน้อย
ไม่รู้ว่าไฟน้อยๆดวงนี้จะดับลงเมื่อไหร่
ไม่มีใครรู้เรื่องเล่านี้ไม่เคยพูดไห้ใครฟังเเม้เเต่ครอบครัว ไฟดวงน้อยดวงนี้จะยืนต่อสู้ต่อไปจนกว่าจะดับลง ถึงวันนั้น
เรื่องเหล่านี้จะหายไปพร้อมกับตัวผม❤️‍🩹❤️‍🩹