เรื่องราวความรักมัธยมปลาย 2

วันนั้นเป็นวันที่คุยกันเยอะมากและนานมากทำให้เรารู้ว่าเราก็มีอะไรเหมือนกันนี่หว่าคุยกันสนุกปากสุดสุด คุยกันมากขึ้นเรื่อยๆอยู่ๆเราก็เริ่มคิด อยากทักไปหาเค้า อยากทักไปคุยกับเขาเอง ฉันก็ไม่รู้ใจตัวเองเหมือนกันว่า“แล้วกูจะทักไปคุยกับเขาเรื่องอะไรเอ่ย”แต่ทำไมในใจมันอยากคุยอย่างนี้สุดท้ายเราก็ทักไป เราเริ่มรู้สึกแปลกแปลกกับตัวเองขึ้นมานิดนึงก็เลยลองไปปรึกษาเพื่อนเพราะว่า ยังไม่เคยรู้สึกกับใครแบบนี้เลย เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไมเรารู้สึกว่าเค้าพิเศษมันคือความรู้สึกอะไรกันแน่ เราค่อนข้างชอบความสัมพันธ์นี้นะจากที่คุยกันแบบเมคเฟรน ก็เริ่มปรึกษากันเริ่มเอาเรื่องในโรงเรียนเรื่องประจำวันมาปรึกษากันอยู่บ่อยครั้ง จนกระทั่งวันนึงมีโครงการของชมรมเราให้ไป เข้าอบรมของโรงเรียนหนึ่ง ซึ่งเรากับน้องต้นก็ได้ไปเหมือนกันทำให้เรากับน้องได้คุยกันได้อยู่ด้วยกันเยอะขึ้นๆไปอีกได้คุยกันต่อหน้าได้ทำกิจกรรมด้วยกัน ในระหว่างที่ไปอบรมเราไปไหนด้วยกัน ดูเหมือนเราสนิทกันมากเลยซึ่งตอนนั้นเรามีความสุขมากจริงๆเราไม่เคยมีความสัมพันธ์แบบนี้มาก่อนไม่เคยมีรุ่นน้องผู้ชายที่คุยกับเราได้ทุกเรื่องมันเปิดโลกมาก ซึ่งเพื่อนๆที่ไปด้วยเค้าก็ มาแซวนะเพราะว่าตอนแรกคิดว่าเราเป็นคนคุยกันเพราะเราดูสนิทกันเกินไป555 สรุปเค้าก็แค่แซวเฉยเฉยหลังจากทำกิจกรรมนั้นเสร็จเราก็นั่งรถกลับมาที่โรงเรียนของเราประมาณ 6 โมงเหมือนเดิมเลยเรานั่งคุยกันสักพักแล้วน้องต้นก็เดินไปส่งเราที่หน้าโรงเรียนเหมือนเดิม ช่วงเวลานั้นเป็นช่วงเวลาที่เรารู้สึกดีมากๆพอกลับถึงบ้านแล้วทำให้เรารู้สึกว่า เฮ้ยความรู้สึกกับคนนี้มันมากกว่านั้นแล้วอ่ะ มานั่งคิดกับตัวเองเราชอบเค้าหรอหรือเรารู้สึกดีกับเขา กระวนกระวายสุดสุดมันเป็นความรู้สึกดีดีที่เรามีให้เขาทั้งที่เราไม่รู้เลยว่าความรู้สึกนี้ในฐานะน้องชาย หรือว่ามากกว่านั้นกันแน่