แม่ชอบพูดว่า มีทรัพย์สิน ที่ดิน เงินทองเยอะแยะจริงจัง
โดยเฉพาะคนค้าขาย แม่จะพูดกับเราว่าคนพวกนี้จนก็เลยต้องหาเงินง้อคนอื่น
เวลาเจอใครๆแม่ก็ชอบพูด ่ มีดินตรงนี้ของตัวเองทั้งนั้น เงินูเยอะ ล◌ูกก็ทำน้าที่การงานดี ลูกแกทำงานอะไร หน้าที่การงานไม่ได้อย่างลูกฉันเหรอ
มีสะตัง ลูกก็เงินเยอะแยะ แต่ลูกขี้ตระหนี่ ีไม่ใช้เงินทำอ่ะไร ก็เลยไม่มีของแพงๆ หรือลงเงินหนักๆ
แม่จะไม่เสียของ ยอมกิน พริก หอม กะเทียม ถั่ว มะขาม น้ำพริก ปลาย่างขึ้นรา ฯลฯ บ้านเราฝนสาดละอองทั่วถึง แม่เก็บมากินหมด เราเจอก็ห้ามว่ามันเป็นมะเร็งได้นะ อย่าไปกินของราทิ้งไปเสีย ถ้าเราเผลอลืมเก็บทิ้ง หรือเอาไปซ่อนไว้แล้วแม่มาเจอ แม่ก็จะเอาไปกินแม่บอกว่าิหยิบออก เอาไปต้มราก็หายหมดแล้ว เราก็บอกว่าเชื้อรามันไม่ได้ตายด้วยความร้อนไม่มีอะไรกำจัดได้มันเป็นต้นเหตุของมะเร็งต้องรักษาสุขภาพก่อน
ได้ผล
มีแต่คนมายืมเงิน ของในบ้านหาย ใช้ได้ครั้งเดียว เช่น มีดอีโต้ หินฝน ครก เครื่องครัว สายไฟ ปั๊มน้ำ รถเข็น ฯลฯ ซื้อใหม่ก็หาย ชี้ที่ดินผิดก็โดนเรียกเงินหมื่น เขาว่าโกงชี้ไม่ตรงโฉนดมรดก ไม่เชื่อผัวเมียไม่คุยกัน ไหนคุยนักคุยหนาว่ารวยจริงรวยจังที่ดินเยอะเงินแยะ ไปๆมาๆเขาก็ว่าไม่ได้เสียค่าทนายขอค่าทนาย 15,000 บาท
ญาติมาหา ่บอกแม่ว่า ลูกน้าน่ะ มันไม่เอาใคร ขี้งกขี้ตระหนี่ ไม◌่พ◌ูดกับใคร บ้านก็ไม่อยู่ไปทำงานที่อื่น แก่ตัวไปลูกก็ไม่มาดูแลหรอก ธนาคารก็ไม่ดี อย่าเอาเงินไปฝากดอกน้อย โึดนยึดหมด เอาเงินทั้งหมดมาให้หลานนี่ หลานจะดูแล จะให้เงินใช้ทุกเดือน
แม่ให้หลาน หมดทุกบาท
เคยเตือนแม่ว่า สงสารเขา เปรียบเทียบ อยู่เหนือกว่า คนมีไม่อวดนะ รู้หน้าไม่รู้ใจ เขาจะหมั่นไส้เอา หรือร่ำรวยทรัพย์สินเงินทองจริงอยู่ตรงไหนจะได้ออกมาใช้ไม่ต้องกระเบียดเกษียณอย่างนี้ ลูกหารายได้เข้าบ้านคนเดียว
แม่บอกไม่เคยพูด เงินก็มีแค่ในบัญชี ที่ดินก็มีแค่ที่เห็น
มีคนมาคุยด้วยบ่อยๆ เห็นแม่ไม่ไม่เคยเข้าข◌้◌าง บ้านไม่อยู่ไม่ห่วงลูก แกบอกลองแกล้งแม่ ขอลูกส◌าว
เวลาแม่เจอคนมาคุยด้วยก็จะหลบไป แล้วก็บอกว่า เอากับมันก็ได่ ไม◌่มีใครอ่ะ
เลยบอกแม่ว่า เป็นแม่แม่ก็เอาเหรอ แม่อยากให้หนูลงเอยกับคนคนนี้หรอ
แม่บอกว่าตายคนดูถ◌ูกกันหมด คนมันคนละระดับกัน
อยากให้คนยอมรับต่ไม่ได้มีชีวิตหรูอยู่แพง เลยต้องบอกคนอื่นว่า เพราะมีลูกขี้ตระหนี่
เสียตังค์ไปก็หลายหนแล้ว แม◌่ไม◌่เคยเข◌็ด เตือนแม่หลายครั้งแล้วไม่ได้ผลเลย แม่บอกว่าไม่ได้พูดไม่เคยรู้เรื่องอีก ทั้งที่เราก็อยู่ตอนแม่พูด จะไม่เคยรู้ตัวเลยหรือ
ทำไมต้องพูดว่าบ้านมีตังค์แต่ขี้ตระหนี่
โดยเฉพาะคนค้าขาย แม่จะพูดกับเราว่าคนพวกนี้จนก็เลยต้องหาเงินง้อคนอื่น
เวลาเจอใครๆแม่ก็ชอบพูด ่ มีดินตรงนี้ของตัวเองทั้งนั้น เงินูเยอะ ล◌ูกก็ทำน้าที่การงานดี ลูกแกทำงานอะไร หน้าที่การงานไม่ได้อย่างลูกฉันเหรอ
มีสะตัง ลูกก็เงินเยอะแยะ แต่ลูกขี้ตระหนี่ ีไม่ใช้เงินทำอ่ะไร ก็เลยไม่มีของแพงๆ หรือลงเงินหนักๆ
แม่จะไม่เสียของ ยอมกิน พริก หอม กะเทียม ถั่ว มะขาม น้ำพริก ปลาย่างขึ้นรา ฯลฯ บ้านเราฝนสาดละอองทั่วถึง แม่เก็บมากินหมด เราเจอก็ห้ามว่ามันเป็นมะเร็งได้นะ อย่าไปกินของราทิ้งไปเสีย ถ้าเราเผลอลืมเก็บทิ้ง หรือเอาไปซ่อนไว้แล้วแม่มาเจอ แม่ก็จะเอาไปกินแม่บอกว่าิหยิบออก เอาไปต้มราก็หายหมดแล้ว เราก็บอกว่าเชื้อรามันไม่ได้ตายด้วยความร้อนไม่มีอะไรกำจัดได้มันเป็นต้นเหตุของมะเร็งต้องรักษาสุขภาพก่อน
ได้ผล
มีแต่คนมายืมเงิน ของในบ้านหาย ใช้ได้ครั้งเดียว เช่น มีดอีโต้ หินฝน ครก เครื่องครัว สายไฟ ปั๊มน้ำ รถเข็น ฯลฯ ซื้อใหม่ก็หาย ชี้ที่ดินผิดก็โดนเรียกเงินหมื่น เขาว่าโกงชี้ไม่ตรงโฉนดมรดก ไม่เชื่อผัวเมียไม่คุยกัน ไหนคุยนักคุยหนาว่ารวยจริงรวยจังที่ดินเยอะเงินแยะ ไปๆมาๆเขาก็ว่าไม่ได้เสียค่าทนายขอค่าทนาย 15,000 บาท
ญาติมาหา ่บอกแม่ว่า ลูกน้าน่ะ มันไม่เอาใคร ขี้งกขี้ตระหนี่ ไม◌่พ◌ูดกับใคร บ้านก็ไม่อยู่ไปทำงานที่อื่น แก่ตัวไปลูกก็ไม่มาดูแลหรอก ธนาคารก็ไม่ดี อย่าเอาเงินไปฝากดอกน้อย โึดนยึดหมด เอาเงินทั้งหมดมาให้หลานนี่ หลานจะดูแล จะให้เงินใช้ทุกเดือน
แม่ให้หลาน หมดทุกบาท
เคยเตือนแม่ว่า สงสารเขา เปรียบเทียบ อยู่เหนือกว่า คนมีไม่อวดนะ รู้หน้าไม่รู้ใจ เขาจะหมั่นไส้เอา หรือร่ำรวยทรัพย์สินเงินทองจริงอยู่ตรงไหนจะได้ออกมาใช้ไม่ต้องกระเบียดเกษียณอย่างนี้ ลูกหารายได้เข้าบ้านคนเดียว
แม่บอกไม่เคยพูด เงินก็มีแค่ในบัญชี ที่ดินก็มีแค่ที่เห็น
มีคนมาคุยด้วยบ่อยๆ เห็นแม่ไม่ไม่เคยเข้าข◌้◌าง บ้านไม่อยู่ไม่ห่วงลูก แกบอกลองแกล้งแม่ ขอลูกส◌าว
เวลาแม่เจอคนมาคุยด้วยก็จะหลบไป แล้วก็บอกว่า เอากับมันก็ได่ ไม◌่มีใครอ่ะ
เลยบอกแม่ว่า เป็นแม่แม่ก็เอาเหรอ แม่อยากให้หนูลงเอยกับคนคนนี้หรอ
แม่บอกว่าตายคนดูถ◌ูกกันหมด คนมันคนละระดับกัน
อยากให้คนยอมรับต่ไม่ได้มีชีวิตหรูอยู่แพง เลยต้องบอกคนอื่นว่า เพราะมีลูกขี้ตระหนี่
เสียตังค์ไปก็หลายหนแล้ว แม◌่ไม◌่เคยเข◌็ด เตือนแม่หลายครั้งแล้วไม่ได้ผลเลย แม่บอกว่าไม่ได้พูดไม่เคยรู้เรื่องอีก ทั้งที่เราก็อยู่ตอนแม่พูด จะไม่เคยรู้ตัวเลยหรือ