ต่อจากคราวก่อนที่ได้นำเสนอไอคิว 80-89 จะมีแนวคิดที่แม้จะเพิ่มฟังก์ชั่นขยายสมการซ้ำแล้วซ้ำเล่า รวมไปถึงฟังก์ชั่นที่ปัจจุบันยังนึกไม่ออกเพราะยังขยันคิดไม่พอ แต่มันก็จะยังมีความยึดติดในเชิงคณิตศาสตร์ แพทเทิร์นที่ต่างกันแต่ก็ยังมีบางอย่างที่หนีไม่พ้นในความเหมือน แต่ถ้าเป็นไอคิว 90-99 จะสามารถหนีพ้นได้ด้วยการใช้แนวทางปรัชญาเข้ามาเสริม โดยที่เป็นไปไม่ได้ในเชิงคณิตศาสตร์ล้วน ซึ่งต่อให้ไอคิว 80-89 เป็นอมตะก็จะไม่มีทางแซงได้เลยถ้ายังไม่เปลี่ยนแนวทาง เพราะความที่ตามไม่ทันก็จะมีสถานะเป็นอมตะเช่นกัน ก็เลยต้องติดอยู่กับแนวทางที่ไม่มีวันเชื่อมต่อกับผลลัพธ์ของไอคิว 90-99
คราวนี้มาที่ไอคิว 100-109 ซึ่งไม่สามารถข้ามไปที่ไอคิวสูงกว่านี้ได้ ต้องตามลำดับทีละฐาน 10 เท่านั้นเพื่อความไม่ขาดตอนที่เป็นจุดสำคัญ ที่เพียงแค่ไอคิวเพิ่มขึ้นสั้นๆก็มีผลในความเปลี่ยนแปลงที่ไม่สามารถมองข้าม ไอคิว 100-109 ก็หวังผลประโยชน์การเงินต่างๆอย่างไม่ต่างกับใครๆ แต่จะมีความสุขุมลุ่มลึกกว่าไอคิว 90-99 มันก็เลยทำให้หมายเลข MONEY ในมุมมองของไอคิว 100-109 สามารถแยกนิยามได้มากมายหลายสาขาซึ่งต่างจากไอคิว 90-99 ที่มองเป็นแค่นิยามเดียวถึงจะเป็นตัวอักษรลำดับเดียวกันก็ตาม เปรียบเป็นมิติก็คือไอคิว 90-99 คือมิติที่ 4 ส่วนไอคิว 100-109 คือมิติที่ 5 นอกจากนี้ยังสามารถดูดพลังค่าหมายเลขของไอคิว 90-99 ซึ่งถือว่าเป็นสถานะยิ่งกว่าพระเจ้ากับสรรพสิ่งเนื่องจากไอคิว 90-99 จะไม่มีทางรับรู้นิยามการโดนดูดพลังเพราะไม่เคยรู้จักตั้งแต่แรกนั่นเอง
โค้ก : และสุดท้ายสำหรับนิยายตอนนี้ก็คือไอคิว 110-119 ที่สามารถถือว่าหมายเลข 1 คือหมายเลขที่ยิ่งใหญ่กว่าของไอคิวก่อนหน้าที่ผ่านมา เพราะถือว่าพวกนั้นคือหมายเลข 0 ก็คือความไร้ค่านั่นเอง
สิงห์ : เพราะถือว่าเป็นมิติที่ 6 หรือเปล่าก็เลยสามารถหักนิยามได้อย่างเลือดเย็น
แอนลีน : ฉันว่าน่าจะมากกว่ามิติที่ 6 อีกนะคะ
แสงโสม : ฉันว่าแค่มิติที่ 4 ก็คงได้แล้วแหละ อารมณ์แบบว่าฉันโตแล้วฉันจะทำอะไรก็ได้น่ะ
โค้ก : คุณแสงโสมพูดได้ถูกต้องครับผม
สิงห์ : ไอคิว 110-119 ไม่ว่างพอที่จะมาเล่นเกมเด็กๆสินะ
แอนลีน : ให้พูดอย่างที่ไอคิว 110-119 พูดแบบปากเปล่ามันไม่ใช่เรื่องยาก แต่ฉันเชื่อว่าคำพูดแบบนี้ย่อมมีที่มาอย่างลึกซึ้งค่ะ ไม่งั้นไอคิวไม่ถึงขั้นระดับนี้ได้หรอก นับว่าเป็นการเดินทางแห่งชีวิตที่สง่างามจริงๆเลยว่าไหมคะ
แสงโสม : ฉันว่าเรื้อนมากกว่านะเพื่อนเอ๋ย คนดีๆเขาไม่ด้อยค่าไอคิวอื่นๆว่าไร้ค่าหรอก
โค้ก : คุณแสงโสมพูดถูกอีกแล้วครับ และคุณแอนลีนอาจจะไม่คาดคิดกับที่มาอย่างที่จินตนาการไว้ เพราะจริงๆแล้วมันก็คือความปัญญาเข้มนั่นเองครับ พูดง่ายๆก็คือเป็นคนฉลาดแต่นิสัยน่ารังเกียจ ผมล่ะเกลียดพวกนี้ที่สุดเลยล่ะ
สิงห์ : เพราะคุณโค้กเจ็บใจที่ตอบโต้กับความฉลาดของพวกมันไม่ได้ใช่ไหมครับ
โค้ก : ใช่แล้วครับ โดยเฉพาะพวกน้าๆแถวๆนี้แหละ 👿
แอนลีน : บางทีเราอาจจะเข้าไม่ถึงเจตนาของเขาก็เป็นได้
โค้ก : เอาตามตรงเลยนะ ผมไม่อยากเข้าถึงอะไรแบบนี้เลย จะหาว่าผมดักดานก็ได้ แต่ผมไม่เข้าใจจริงๆว่าทำไมต้องเรื้อนกันแบบนี้ พูดดีๆไม่เป็นกันหรือไง
แสงโสม : ฉันเองก็ยอมรับว่าเคยเรื้อนเคยทำตัวน่าสมเพช แต่คุณโค้กเป็นวายร้ายที่ให้โอกาสฉันตั้งตัวใหม่ ฉันขอพูดอย่างจริงใจเลยว่าฉันรู้สึกซาบซึ้งกว่า “คนดี” หลายๆคนในสังคมอีก ถึงแม้ทัศนคติการเมืองของฉันอาจจะไม่เปลี่ยนง่ายๆ แต่ฉันเชื่อว่าพวกเราสามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างอบอุ่นค่ะ
โค้ก : พวกคุณคือความไม่สมบูรณ์แบบแต่ว่าถูกใจวายร้ายอย่างผมยิ่งนัก ต่อไปนี้ผมถือว่าพวกคุณคือตัวละครหลักของนิยายอย่างถาวรครับผม
แต่งนิยายโค้กศาสตร์ตอนที่ 7 หมายเลขแห่งสติปัญญา
คราวนี้มาที่ไอคิว 100-109 ซึ่งไม่สามารถข้ามไปที่ไอคิวสูงกว่านี้ได้ ต้องตามลำดับทีละฐาน 10 เท่านั้นเพื่อความไม่ขาดตอนที่เป็นจุดสำคัญ ที่เพียงแค่ไอคิวเพิ่มขึ้นสั้นๆก็มีผลในความเปลี่ยนแปลงที่ไม่สามารถมองข้าม ไอคิว 100-109 ก็หวังผลประโยชน์การเงินต่างๆอย่างไม่ต่างกับใครๆ แต่จะมีความสุขุมลุ่มลึกกว่าไอคิว 90-99 มันก็เลยทำให้หมายเลข MONEY ในมุมมองของไอคิว 100-109 สามารถแยกนิยามได้มากมายหลายสาขาซึ่งต่างจากไอคิว 90-99 ที่มองเป็นแค่นิยามเดียวถึงจะเป็นตัวอักษรลำดับเดียวกันก็ตาม เปรียบเป็นมิติก็คือไอคิว 90-99 คือมิติที่ 4 ส่วนไอคิว 100-109 คือมิติที่ 5 นอกจากนี้ยังสามารถดูดพลังค่าหมายเลขของไอคิว 90-99 ซึ่งถือว่าเป็นสถานะยิ่งกว่าพระเจ้ากับสรรพสิ่งเนื่องจากไอคิว 90-99 จะไม่มีทางรับรู้นิยามการโดนดูดพลังเพราะไม่เคยรู้จักตั้งแต่แรกนั่นเอง
โค้ก : และสุดท้ายสำหรับนิยายตอนนี้ก็คือไอคิว 110-119 ที่สามารถถือว่าหมายเลข 1 คือหมายเลขที่ยิ่งใหญ่กว่าของไอคิวก่อนหน้าที่ผ่านมา เพราะถือว่าพวกนั้นคือหมายเลข 0 ก็คือความไร้ค่านั่นเอง
สิงห์ : เพราะถือว่าเป็นมิติที่ 6 หรือเปล่าก็เลยสามารถหักนิยามได้อย่างเลือดเย็น
แอนลีน : ฉันว่าน่าจะมากกว่ามิติที่ 6 อีกนะคะ
แสงโสม : ฉันว่าแค่มิติที่ 4 ก็คงได้แล้วแหละ อารมณ์แบบว่าฉันโตแล้วฉันจะทำอะไรก็ได้น่ะ
โค้ก : คุณแสงโสมพูดได้ถูกต้องครับผม
สิงห์ : ไอคิว 110-119 ไม่ว่างพอที่จะมาเล่นเกมเด็กๆสินะ
แอนลีน : ให้พูดอย่างที่ไอคิว 110-119 พูดแบบปากเปล่ามันไม่ใช่เรื่องยาก แต่ฉันเชื่อว่าคำพูดแบบนี้ย่อมมีที่มาอย่างลึกซึ้งค่ะ ไม่งั้นไอคิวไม่ถึงขั้นระดับนี้ได้หรอก นับว่าเป็นการเดินทางแห่งชีวิตที่สง่างามจริงๆเลยว่าไหมคะ
แสงโสม : ฉันว่าเรื้อนมากกว่านะเพื่อนเอ๋ย คนดีๆเขาไม่ด้อยค่าไอคิวอื่นๆว่าไร้ค่าหรอก
โค้ก : คุณแสงโสมพูดถูกอีกแล้วครับ และคุณแอนลีนอาจจะไม่คาดคิดกับที่มาอย่างที่จินตนาการไว้ เพราะจริงๆแล้วมันก็คือความปัญญาเข้มนั่นเองครับ พูดง่ายๆก็คือเป็นคนฉลาดแต่นิสัยน่ารังเกียจ ผมล่ะเกลียดพวกนี้ที่สุดเลยล่ะ
สิงห์ : เพราะคุณโค้กเจ็บใจที่ตอบโต้กับความฉลาดของพวกมันไม่ได้ใช่ไหมครับ
โค้ก : ใช่แล้วครับ โดยเฉพาะพวกน้าๆแถวๆนี้แหละ 👿
แอนลีน : บางทีเราอาจจะเข้าไม่ถึงเจตนาของเขาก็เป็นได้
โค้ก : เอาตามตรงเลยนะ ผมไม่อยากเข้าถึงอะไรแบบนี้เลย จะหาว่าผมดักดานก็ได้ แต่ผมไม่เข้าใจจริงๆว่าทำไมต้องเรื้อนกันแบบนี้ พูดดีๆไม่เป็นกันหรือไง
แสงโสม : ฉันเองก็ยอมรับว่าเคยเรื้อนเคยทำตัวน่าสมเพช แต่คุณโค้กเป็นวายร้ายที่ให้โอกาสฉันตั้งตัวใหม่ ฉันขอพูดอย่างจริงใจเลยว่าฉันรู้สึกซาบซึ้งกว่า “คนดี” หลายๆคนในสังคมอีก ถึงแม้ทัศนคติการเมืองของฉันอาจจะไม่เปลี่ยนง่ายๆ แต่ฉันเชื่อว่าพวกเราสามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างอบอุ่นค่ะ
โค้ก : พวกคุณคือความไม่สมบูรณ์แบบแต่ว่าถูกใจวายร้ายอย่างผมยิ่งนัก ต่อไปนี้ผมถือว่าพวกคุณคือตัวละครหลักของนิยายอย่างถาวรครับผม