10 ปีที่แล้ว... จากเด็กกรุงเทพฯ สู่เด็กต่างจังหวัด และ "กอดสุดท้าย" ที่ไม่มีวันลืม
สวัสดีครับเพื่อนๆ ชาวพันทิป
วันนี้อยู่ดีๆ ก็นึกถึงช่วงเวลาเก่าๆ ขึ้นมา เป็นช่วงเวลาเมื่อประมาณ 10 ปีก่อน ตอนนั้นผมยังเป็นแค่เด็กมัธยมปลายคนหนึ่งที่ชีวิตกำลังจะเปลี่ยนไปตลอดกาล เลยอยากจะขอใช้พื้นที่ตรงนี้บันทึกความทรงจำที่ "ไม่มีที่สิ้นสุด" นี้เก็บไว้สักหน่อยครับ
ชีวิตของผมในวัยมัธยม มันก็คงไม่ได้ต่างอะไรจากคนทั่วไปหรอกครับ ก็เพราะว่าไอ้ความไม่ต่างนี่แหละ ที่ผมอยากจะเอามาเล่าให้ทุกคนฟัง ว่าช่วงที่พวกเรายังอยู่ในยุคที่เครียดที่สุดก็คือ คณิตศาสตร์ ฟิสิกส์ เคมี ชีวะ กลศาสตร์ (ตามสายวิทย์คณิตที่ผมเรียน) และเหนื่อยที่สุด ก็แค่การโดนเรียกรวมพล และการแดก จากครูฝึก รด. และเศร้าที่สุด คืออกหักจากรักครั้งแรก มันน่าจดจำแค่ไหน สำหรับชีวิตผม มันงดงามมากๆในช่วงนั้นครับ จึงอยากจะเอามาเล่าให้เพื่อนๆ ได้อ่านครับ
แด่ช่วงเวลาที่เหนื่อยที่สุด แต่มีความสุขที่สุด... บันทึกหน้าสุดท้ายของชีวิตมัธยมปลาย
สวัสดีครับเพื่อนๆ ชาวพันทิป
วันนี้อยู่ดีๆ ก็นึกถึงช่วงเวลาเก่าๆ ขึ้นมา เป็นช่วงเวลาเมื่อประมาณ 10 ปีก่อน ตอนนั้นผมยังเป็นแค่เด็กมัธยมปลายคนหนึ่งที่ชีวิตกำลังจะเปลี่ยนไปตลอดกาล เลยอยากจะขอใช้พื้นที่ตรงนี้บันทึกความทรงจำที่ "ไม่มีที่สิ้นสุด" นี้เก็บไว้สักหน่อยครับ
ชีวิตของผมในวัยมัธยม มันก็คงไม่ได้ต่างอะไรจากคนทั่วไปหรอกครับ ก็เพราะว่าไอ้ความไม่ต่างนี่แหละ ที่ผมอยากจะเอามาเล่าให้ทุกคนฟัง ว่าช่วงที่พวกเรายังอยู่ในยุคที่เครียดที่สุดก็คือ คณิตศาสตร์ ฟิสิกส์ เคมี ชีวะ กลศาสตร์ (ตามสายวิทย์คณิตที่ผมเรียน) และเหนื่อยที่สุด ก็แค่การโดนเรียกรวมพล และการแดก จากครูฝึก รด. และเศร้าที่สุด คืออกหักจากรักครั้งแรก มันน่าจดจำแค่ไหน สำหรับชีวิตผม มันงดงามมากๆในช่วงนั้นครับ จึงอยากจะเอามาเล่าให้เพื่อนๆ ได้อ่านครับ