รู้สึกไม่สบายใจในที่ทำงาน

สวัสดีค่ะ เราทำงานพาร์ทไทม์ เป็นพนักงานทำความสอาดห้องพักของโรงแรม  โดยสไตล์การทำของที่นี้คือแบ่งห้องให้ทำคนละ8-12ห้องต่อวัน เวลาเข้างานคือ09:30-14:00 เราเป็นพนักงานคนล่าสุดที่เข้ามาทำที่นี้ พนักทุกคนเป็นคนญี่ปุ่นหมด เราเป็นต่างชาติคนเดียว การทำงานในแต่ละวันคือ หลังจากทำความสอาดห้องที่ได้รับมอบหมายเสร็จทั้งหมดแล้ว ใครที่เสร็จก่อนก็ต้องไปเตรียมผ้าปูผ้าขนหนูต่างๆใส่รถเข็นไว้ใช้สำพรุ่งนี้ และคนอื่นๆที่เสร็จตาม ค่อยตามไปช่วยทีหลัง เเต่ช่วงหลังมานี้เราทำงานช้ากว่าเพื่อน เลยไม่ค่อยได้ไปเตรียมของเป็นคนแรก แต่ก็ไม่ได้ช้าถึงขั้นไม่ได้ช่วยอะไรเลย แต่เราทำความสอาดเสร็จแล้วตามไปช่วยทีหลังแบบนี้บ่อยๆ  พึ่งเป็นแบบนี้อยู่ประมาณ1เดือน จู่ๆวันนี้หัวหน้าก็บอกว่าอยากให้เราเป็นคนเตรียมของวันนี้  เราก็เข้าใจว่าเป็นเพราะเราทำเสร็จช้าและไม่ค่อยได้ไปเตรียมของเป็นคนแรก หัวหน้าเลยอยากให้เราเป็นคนเตรีของในวันนี้ เราก็เข้าใจประมาณนี้ แต่พอวันนี้ทุกคนเสร็จงานพร้อมกันหมด แล้วเราก็รีบวิ่งเอารถเข็นไปขนของ พอเราขนของมาถึงข้างล่าง ปรากฏว่าทุกคนกลับบ้านหมดแล้ว ไม่มีใครช่วยเราจัดของต่อเลย เราเลยเข้าใจว่าหัวหน้าน่าจะบอกให้ล่วงหน้าให้ทุกคนกลับบ้านก่อน ไม่ต้องเตรียมของ วันนี้ให้เราเตรียมคนเดียว  วันนี้เราเลยเตรียมของคนเดียว ที่จริงก็แค่เตรียมของแปบเดียว20-30นาทีก็เสร็จแล้ว แต่ก็รู้สึกแอบน้อยใจอยในใจนิดๆที่ทุกคนกลับบ้านหมดเลย ไม่มีใครเข้ามาช่วยเลย บวกกับที่เราไม่ยอมทำงานวันเสาร์อาทิตย์ เพราะเราต้องเรียนภาษาญี่ปุ่นในวันเสาร์อาทิตย์ ตอนที่สมัคงานและแจ้งวันทำเราก็บอกกับหัวหน้างานไปแล้วว่า เราไม่สามารถทำงานในวันเสาร์อาทิตย์ได้นะ ส่วนวันจันทร์ถึงศุกร์เราไม่มีปัญหาเลย  แต่ต้องไม่ทำงานมากเกินสี่วันต่อสัปดาห์ เพราะกลัวว่ามันจะมากเกินกว่ากฎหมายกำหนด ผูจัดการก็ตกลง และรับเราเข้าทำงาน  แต่พอเราทำงานได้3-4เดือน เขาก็เริ่มขอให้เราไปทำงานวันเสาร์วันอาทิตย์ เราก็บอกปฏิเสธมาตลอด จนมีครั้งนึงเราก็ยอมไปทำในวันอาทิตย์ให้หนึ่งวัน หลังจากนั้นเขาก็มาขอให้ไปช่วยทำงานในวันเสาร์อาทิตย์บ่อยขึ้น จนล่าสุดเมื่อวานเขาทักมาขอให้เราไปทำงานในวันเสาร์ เราเลยบอกว่า ขอโทษด้วยนะคะ เรามีเรียนภาษาญี่ปุ่นในวันเสาร์อาทิตย์และไม่สามาไปทำงานได้ในวันนั้น  จากนั้นเขากถามกลับว่าเราจะเรียนไปถึงเมื่อไหร่ เราเลยตอบว่าเราไม่แน่ใจ แต่เราจะเรียนภาษาญี่ปุ่นใปเลื่อยๆในอนาต  เขาเลยถามมาอีกว่าที่บอกมาว่าจะเรียนไปเลื่อยๆนี้คือเรียนกี่ปี แฟนเราเลยส่งข้อความตอบกลับหัวหน้าเราแทนเราไปว่า  (ความสามารถทางภาษาญี่ปุ่นของฉันในปัจจุบันยังไม่เพียงพอที่จะใช้ชีวิตในญี่ปุ่นได้ ฉันเคยเรียนภาษาญี่ปุ่นที่โรงเรียนสอนภาษาห้าวันต่อสัปดาห์ แต่ฉันเลิกเรียนไปแล้ว ณ จุดนี้ ฉันไม่สามารถคาดเดาได้ว่าจะต้องเรียนอีกกี่ปี ฉันขออภัยในความไม่สะดวก)  หลังจากนั้นหัวหน้าก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับมา ตอนเช้าเราไปทำงาน เลยเกิดเรื่องการเตรียมของคนเดียว ที่เล่าไปข้างบน  เราเลยรู้สึกไม่ค่อยสบายใจ  เลยคิดปลอบใจตัวเองว่า ไม่เป็นไรต่อจากนี้ไปเราต้องเร่งงานให้เร็วกว่าเดิมให้ได้ เพื่อจะไปเป็นคนเตรียมของคนแรกบ้าง จะได้ไม่เกิดปัญหา และคิดว่ามันก็ผิดที่เราด้วยที่ทำงานช้า  แต่แค่น้อยใจที่ไม่มีใครช่วยเลยในวันนั้น  เลิกงานมาเราก็ไม่สบายใจเลย  คิดว่าจะลาออกและหางานใหม่ แต่อีกใจก็คิดว่ามันไม่ได้เป็นเรื่องใหญ่อะไรที่ถึงขั้นต้องลาออก เพราะที่นี้ให้ค่าแรงสูงในระดับนึง    
ทุกคนคิดว่าเราต้องจัดการกับความรู้สึกนี้ยังไงคะ ต้องคิดยังไงถึจะสบายใจขึ้น และให้กำลังใจตัวเองในการไปทำในวันจันทร์หน้าแบบไม่ต้องกังวล
เรื่องยาวมาก แต่ช่วยอ่านและให้คำแนะนำทีนะคะ ขอบคุณทุกคนมากที่เข้ามาเป็นส่วนร่วมค่ะ