ผมได้แก้ไขนิยายตอนที่ 6 ใหม่เป็นที่เรียบร้อย ผมจำได้ว่ามารีนเคยเกทับผมในนิยายตอนที่ 2 ซึ่งเป็นการนำเสนอสมการที่ยาวจนนึกถึงกำแพงเมืองจีน ก็เลยต้องทำเป็นคลิปวิดีโอแทนข้อความลงพันทิป ซึ่งมันเป็นอะไรที่แย่งซีนได้อย่างหยามเอามากๆ คราวนี้ผมจะมากู้หน้าให้ยัยผมบ๊อบมันเสียหมากันไปเลยครับ
ถึงแม้สมการคราวนั้นน่ะจะเป็นของมารีนในจักรวาลนิยาย แต่ในโลกแห่งความจริงนั้นย่อมจัดทำด้วยน้ำมือของผมเอง จากความเข้าใจในศาสตร์ต่างๆโดยรวมถือว่าผมเป็นคนที่หัวช้าเล็กน้อย ซึ่งการที่ทำสมการอะไรแบบนั้นได้มันไม่ใช่เรื่องยากหรอก เพียงแค่เริ่มจากการที่ตัวเองเข้าใจในจุดเล็กๆที่ไม่ซับซ้อน แล้วนำมาต่อกันให้ใหญ่โตก็เลยดูเหมือนซับซ้อน แต่ถ้าตราบใดที่ผมไม่สามารถอธิบายเป็นฉากๆด้วยมันสมองของตน ต้องดูโพยตลอดเวลาแล้วลืมสิ่งที่ตัวเองสร้างภายในเวลาสั้นๆ แบบนี้ไม่เรียกว่าไอคิวสูงแต่อย่างใด ผมจึงเดาว่าไอคิวของผมน่าจะอยู่แถวๆ 80-89 ซึ่งผมกะคร่าวๆเอาจากนิยามความเป็นหัวกะทิกับหัวทึบ ส่วนตัวผมไม่ค่อยอยากเชื่อแบบทดสอบสักเท่าไร เพราะถ้ารู้เฉลยมันจะกลายเป็นจำแพทเทิร์นแทนที่จะเข้าใจจากเซนส์เราจริงๆ
ไอคิว 80-89 สามารถทำสมการบ้าคลั่งซึ่งผลลัพธ์ก็ย่อมต้องบ้าคลั่งเช่นกัน ผมจะเรียกว่าหมายเลข A ก็แล้วกัน ถ้าผมมีความขยันมากกว่านี้และต้องทำสมการไปทั้งชีวิต ผมคิดว่าผลลัพธ์ควรจะเปลี่ยนเป็นหมายเลข B ซึ่งไม่ได้เยอะกว่าเดิม A เท่า แต่มันเยอะกว่านี้อย่างขาดลอยไม่เห็นฝุ่นกันเลยทีเดียว แบบว่าแค่จินตนาการตามก็ยังรู้สึกหัวแทบระเบิด ซึ่งนิยายก็จะมีแต่ความซับซ้อนต่อกันเป็นหลายตอนจนไปถึงหลายซีซั่น และแน่นอนว่ามีแต่ลิงก์คลิปวิดีโอเป็นชั่วโมงๆเต็มกระทู้ไปหมด เพราะถ้าให้เป็นข้อความคงจะรกเกินไปสำหรับพันทิป ก็เลยต้องเปลี่ยนเป็นตัวอักษร B เพื่อย่อส่วนในนิยามของความยิ่งกว่าบ้าคลั่ง ไม่งั้นได้เสียเวลาชีวิตอย่างไม่เป็นอันทำอะไรกันพอดี
ไอคิว 90-99 คงจะรู้สึกว่าไร้สาระเกินไปสำหรับชีวิต ในเชิงปรัชญาแทนที่จะต่อจากหมายเลข B เป็น C กลับกลายเป็นตัดจบไปที่หมายเลข Z และด้วยมุมมองของพวกเขาที่มองว่าไร้สาระ Z ก็เลยยังดูไร้ค่าสำหรับพวกเขาซะด้วยซ้ำ เพราะฉะนั้นหมายเลขในเชิงปรัชญาที่คู่ควรสำหรับพวกเขาจึงควรเป็น MONEY ถ้าหมายเลข A เป็นลำดับตัวอักษรที่ 1 หมายเลข Z ก็ต้องเป็น 26 ส่วน 27 ก็ต่อเป็น AA หลักการเดียวกับ Excel เลย ก็ลองคิดดูก็แล้วกันว่า MONEY จะอยู่ลำดับตัวอักษรที่เท่าไร เพราะตัวสุดท้ายใน Excel ยังเป็นแค่ XFD เท่านั้นเอง
มารีน : ในเมื่อพี่โค้กไอคิว 80-89 แล้วพี่โค้กรู้ของไอคิว 90-99 ได้ไงคะ
โค้ก : ก็คงเป็นเหตุผลเดียวกับที่ฉันสร้างตัวละครที่มีไอคิวสูงกว่า 8,000 อย่างเธอนั่นแหละ
มารีน : งั้นมารีนจะอธิบายของไอคิวมารีนเองนะคะ
โค้ก : ยังอยากจะเกทับฉันอีกเหรอ
มารีน : เพราะมารีนรักพี่โค้กที่สุดของที่สุด ก็เลยมีความงี่เง่าเป็นธรรมดาน่ะค่ะ
โค้ก : งั้นก็เชิญตามสบายเถอะ
มารีน : (ร่างของมารีนได้ระเบิดจนเครื่องในกระจุยกระจายเละเทะ และนี่ก็ถือว่าเป็นฉากอวสานของตัวละครเด็กผู้หญิงผมบ๊อบ)
โค้ก : ผลกรรมจากการฝืนธรรมชาติของนิยายนะมารีน ฉันที่ไม่เคยรักเธอย่อมไม่เสียดายในการจากไปของเธอ และต่อจากนี้ฉันก็จะลืมเรื่องราวไม่รู้จักเธออีกต่อไป
สิงห์ : นี่ไม่ใช่แค่เสียหมา แต่เสียชีวิตเลยต่างหาก เสียอย่างทุเรศซะด้วย
โค้ก : อมตะก็แค่สิ่งจอมปลอมที่ไม่เป็นไปตามกฎธรรมชาติ แม้แต่ผมเองที่คุมได้ทุกอย่างในนิยายก็ต้องตายในชีวิตจริง
แอนลีน : ถึงฉันจะไม่เคยรู้จักเด็กผู้หญิงคนนั้น แต่ฉันก็รู้สึกเสียดายอย่างน่าใจหายค่ะ
โค้ก : อย่าเสียเวลาโดยไม่จำเป็นแบบผมเลยครับ
แสงโสม : ฉันน่าจะจัดการหล่อนให้มากกว่านี้
โค้ก : คราวนั้นคุณเตะยัยนั่นได้อย่างน่าประทับใจยิ่งนัก และผมก็อยากให้คุณได้จัดการในสิ่งที่คู่ควรกว่านี้ ดังนั้นอย่าไปใส่ใจกับเด็กที่ไม่รู้จักวางตัวเลยครับ
แต่งนิยายโค้กศาสตร์ตอนที่ 6 สมการสุดท้ายของตอนนั้นแต่ไม่ใช่ตอนนี้
ถึงแม้สมการคราวนั้นน่ะจะเป็นของมารีนในจักรวาลนิยาย แต่ในโลกแห่งความจริงนั้นย่อมจัดทำด้วยน้ำมือของผมเอง จากความเข้าใจในศาสตร์ต่างๆโดยรวมถือว่าผมเป็นคนที่หัวช้าเล็กน้อย ซึ่งการที่ทำสมการอะไรแบบนั้นได้มันไม่ใช่เรื่องยากหรอก เพียงแค่เริ่มจากการที่ตัวเองเข้าใจในจุดเล็กๆที่ไม่ซับซ้อน แล้วนำมาต่อกันให้ใหญ่โตก็เลยดูเหมือนซับซ้อน แต่ถ้าตราบใดที่ผมไม่สามารถอธิบายเป็นฉากๆด้วยมันสมองของตน ต้องดูโพยตลอดเวลาแล้วลืมสิ่งที่ตัวเองสร้างภายในเวลาสั้นๆ แบบนี้ไม่เรียกว่าไอคิวสูงแต่อย่างใด ผมจึงเดาว่าไอคิวของผมน่าจะอยู่แถวๆ 80-89 ซึ่งผมกะคร่าวๆเอาจากนิยามความเป็นหัวกะทิกับหัวทึบ ส่วนตัวผมไม่ค่อยอยากเชื่อแบบทดสอบสักเท่าไร เพราะถ้ารู้เฉลยมันจะกลายเป็นจำแพทเทิร์นแทนที่จะเข้าใจจากเซนส์เราจริงๆ
ไอคิว 80-89 สามารถทำสมการบ้าคลั่งซึ่งผลลัพธ์ก็ย่อมต้องบ้าคลั่งเช่นกัน ผมจะเรียกว่าหมายเลข A ก็แล้วกัน ถ้าผมมีความขยันมากกว่านี้และต้องทำสมการไปทั้งชีวิต ผมคิดว่าผลลัพธ์ควรจะเปลี่ยนเป็นหมายเลข B ซึ่งไม่ได้เยอะกว่าเดิม A เท่า แต่มันเยอะกว่านี้อย่างขาดลอยไม่เห็นฝุ่นกันเลยทีเดียว แบบว่าแค่จินตนาการตามก็ยังรู้สึกหัวแทบระเบิด ซึ่งนิยายก็จะมีแต่ความซับซ้อนต่อกันเป็นหลายตอนจนไปถึงหลายซีซั่น และแน่นอนว่ามีแต่ลิงก์คลิปวิดีโอเป็นชั่วโมงๆเต็มกระทู้ไปหมด เพราะถ้าให้เป็นข้อความคงจะรกเกินไปสำหรับพันทิป ก็เลยต้องเปลี่ยนเป็นตัวอักษร B เพื่อย่อส่วนในนิยามของความยิ่งกว่าบ้าคลั่ง ไม่งั้นได้เสียเวลาชีวิตอย่างไม่เป็นอันทำอะไรกันพอดี
ไอคิว 90-99 คงจะรู้สึกว่าไร้สาระเกินไปสำหรับชีวิต ในเชิงปรัชญาแทนที่จะต่อจากหมายเลข B เป็น C กลับกลายเป็นตัดจบไปที่หมายเลข Z และด้วยมุมมองของพวกเขาที่มองว่าไร้สาระ Z ก็เลยยังดูไร้ค่าสำหรับพวกเขาซะด้วยซ้ำ เพราะฉะนั้นหมายเลขในเชิงปรัชญาที่คู่ควรสำหรับพวกเขาจึงควรเป็น MONEY ถ้าหมายเลข A เป็นลำดับตัวอักษรที่ 1 หมายเลข Z ก็ต้องเป็น 26 ส่วน 27 ก็ต่อเป็น AA หลักการเดียวกับ Excel เลย ก็ลองคิดดูก็แล้วกันว่า MONEY จะอยู่ลำดับตัวอักษรที่เท่าไร เพราะตัวสุดท้ายใน Excel ยังเป็นแค่ XFD เท่านั้นเอง
มารีน : ในเมื่อพี่โค้กไอคิว 80-89 แล้วพี่โค้กรู้ของไอคิว 90-99 ได้ไงคะ
โค้ก : ก็คงเป็นเหตุผลเดียวกับที่ฉันสร้างตัวละครที่มีไอคิวสูงกว่า 8,000 อย่างเธอนั่นแหละ
มารีน : งั้นมารีนจะอธิบายของไอคิวมารีนเองนะคะ
โค้ก : ยังอยากจะเกทับฉันอีกเหรอ
มารีน : เพราะมารีนรักพี่โค้กที่สุดของที่สุด ก็เลยมีความงี่เง่าเป็นธรรมดาน่ะค่ะ
โค้ก : งั้นก็เชิญตามสบายเถอะ
มารีน : (ร่างของมารีนได้ระเบิดจนเครื่องในกระจุยกระจายเละเทะ และนี่ก็ถือว่าเป็นฉากอวสานของตัวละครเด็กผู้หญิงผมบ๊อบ)
โค้ก : ผลกรรมจากการฝืนธรรมชาติของนิยายนะมารีน ฉันที่ไม่เคยรักเธอย่อมไม่เสียดายในการจากไปของเธอ และต่อจากนี้ฉันก็จะลืมเรื่องราวไม่รู้จักเธออีกต่อไป
สิงห์ : นี่ไม่ใช่แค่เสียหมา แต่เสียชีวิตเลยต่างหาก เสียอย่างทุเรศซะด้วย
โค้ก : อมตะก็แค่สิ่งจอมปลอมที่ไม่เป็นไปตามกฎธรรมชาติ แม้แต่ผมเองที่คุมได้ทุกอย่างในนิยายก็ต้องตายในชีวิตจริง
แอนลีน : ถึงฉันจะไม่เคยรู้จักเด็กผู้หญิงคนนั้น แต่ฉันก็รู้สึกเสียดายอย่างน่าใจหายค่ะ
โค้ก : อย่าเสียเวลาโดยไม่จำเป็นแบบผมเลยครับ
แสงโสม : ฉันน่าจะจัดการหล่อนให้มากกว่านี้
โค้ก : คราวนั้นคุณเตะยัยนั่นได้อย่างน่าประทับใจยิ่งนัก และผมก็อยากให้คุณได้จัดการในสิ่งที่คู่ควรกว่านี้ ดังนั้นอย่าไปใส่ใจกับเด็กที่ไม่รู้จักวางตัวเลยครับ