ช่วงนี้อยู่ดีๆก็ยิ้มง่ายขึ้นกับเรื่องเล็กๆที่เมื่อก่อนมองข้ามตลอด

ไม่รู้ว่ามีใครเป็นเหมือนเราบ้างไหมคะ ช่วงนี้รู้สึกว่าตัวเองยิ้มง่ายขึ้นกับอะไรเล็กๆมาก
เช่น ตื่นมาแล้วแดดสวย กาแฟแก้วแรกหอมเป็นพิเศษ เพลงที่สุ่มเปิดดันเพราะ หรือแม้แต่ได้กินของอร่อยแบบไม่ได้ตั้งใจ
เมื่อก่อนเราจะเป็นคนที่ต้องมี “อะไรสักอย่าง” ถึงจะรู้สึกว่าวันนั้นโอเค ต้องทำอะไรได้เยอะๆ ต้องออกไปข้างนอก
ต้องมีเรื่องน่าตื่นเต้น แต่พักหลังๆ อยู่ดีๆกลับเริ่มชอบวันธรรมดามากขึ้น
ชอบการได้นั่งเงียบๆ จัดห้อง ชงชา ดูคลิปตลกๆ หรือได้นอนเร็วโดยไม่รู้สึกผิด
มันเป็นความสุขแบบเบาๆ ที่ไม่ได้หวือหวา แต่รู้สึกสบายใจแปลกๆ เหมือนใจมันไม่รีบ ไม่แข่ง ไม่กดดันตัวเองเท่าเดิม