โคตรเศร้าเพราะเราไม่กล้า

น้องเอ้ยพี่ก็ตั้งใจทำงานอยู่ดีๆเองก็มามองจนหวั่นไหว5เดือนเต็มๆที่เองมองพี่แต่เองไม่ทำอะไรเลยแม้แต่ถามแค่คำเดียวเองก็ไม่ถามมีแต่เขินทำเอาเราไปเขินด้วยท่ามกลางความตึงเครียดกับงานกับเพื่อนรวมงานเองรู้เปล่าว่าเองคือกำลังใจของพี่สิ่งเดียวที่พี่ยังมาทำงานอยู่คือเองพี่เองก็ไม่กล้าพอที่จะถามเองว่าคิดยังไงกับพี่มองอยู่นั่นน่ะพี่อึดอัดนะเว้ยอยากบอกความในใจมากจนกระทั่งวันเนี่ยพี่ต้องลาออกจากโรงงานแล้วพี่แม้งไม่กล้าแม้แต่จะสบตาของเองได้แต่แอบมองแล้วพี่ก็แอบเห็นว่าแววตาเองไม่เปลียนไปเลยตั้งแต่วันแรกที่พี่สบตากับเองไม่เเม้งไม่บอกว่าพี่รักเองเลยพี่ไม่อยากรักเองแต่พี่ก็รักไปแล้วพี่รักเองไปแล้วรักทั้งๆยังไม่คุยเลยสักคำรักด้วยความรู้สึกรัก รักด้วยใจพี่แม้โง่ว่ะพี่กลัวอะไรว่ะแค่เช้าถาม