เพื่อนๆ เคยสงสัยวงจรมนุษย์แบบนี้ไหมครับ เราเกิดมาแบบไม่มีสิ่งของอะไรติดตัว แล้วค่อยๆ สร้างแสวงหาสิ่งต่างๆ บางคนยากลำบาก บางคนสุขสบาย
ระหว่างการเดินทางของการดำรงชีวิต และเดินทางชีวิตตามเวลามาเรื่อยๆ มันเหมือนเรากำลังเล่นเกมบางอย่างไปทีละด่าน
เกิดมาแล้ว ต้องเรียนหนังสือ เอาความรู้มาทำอาชีพ หรือบางคนไม่เรียน ข้ามสเต็ปมาทำอาชีพ เพื่อไปแลกเป็นเงิน จากนั้นเอาเงินในเกมชีวิตไปกินไปใช้
ไปซื้อไอเทม บ้าน รถ ที่ดิน บลาๆ ของที่อยากได้ อยากไป อยากมี อยากกิน เราต้องหาเงินมาเติมซื้อไอเทมเหล่านี้เรื่อยๆ เหมือนหมาที่กำลังวิ่งตะคุบเงาตัวเองไปเรื่อยๆ จนสุดท้ายตอนเราตาย สิ่งที่หาที่สร้างมา ก็ไม่ใช่ของของเราแล้ว เพราะเราไม่ได้รับรู้อะไรแล้วตอนนั้น เหมือนกลับไปหา 0
แต่ผมไม่รู้หรอกนะครับว่าโลกหลังความตายมันมีจริงไหม เพราะไม่มีใครพิสูจน์ได้ให้ประจักษ์แก่สายตา
อันนี้ผมไม่ข้ออิงศาสนาใดๆนะครับ เพราะเอาจริงๆมันเป็นความเชื่อของมนุษย์ด้วยกันเอง เพราะผมมองในมุมว่า ไดโนเสาร์ยังเกิดก่อนศาสนา
ประเด็นที่จะสื่อคือ เรามาจาก 0 แล้วเรากลับไปหา 0 ระหว่างทางบางคนอาจจะสุขสบาย บางคนอาจจะลำบาก บางคนอาจจะลำบากก่อนสบาย บางคนอาจจะสบายแล้วมาลำบากตอนใกล้ศูนย์
แต่สิ่งหนึ่งที่เหมือนกันคือ ทุกคนและก็ต้องบอกว่าทุกชีวิตด้วยซ้ำ พวกเรากำลังเดินทางตามเวลาไปสู่ความตายหรือดับสูญ นั่นเองครับ
อันนี้ไม่ได้บอกให้ใครมาปลงกับชีวิต พึ่งศาสนาอะไรเทือกนั้นนะครับ
ที่ผมจะสื่อคือ ทุกคนมีจุดจบเหมือนกัน คือ 0 ครับ
ปล.ผมไม่ได้บ้านะครับ
พวกเราเริ่มจาก 0 เพื่อไปหา 0 แล้วระหว่างทางเราเหนื่อยกับชีวิตเพื่ออะไร พอเราตายผมรู้สึกเอ๊ะในใจว่า "เอ๊า! จบแค่นี้เหรอ?"
เพื่อนๆ เคยสงสัยวงจรมนุษย์แบบนี้ไหมครับ เราเกิดมาแบบไม่มีสิ่งของอะไรติดตัว แล้วค่อยๆ สร้างแสวงหาสิ่งต่างๆ บางคนยากลำบาก บางคนสุขสบาย
ระหว่างการเดินทางของการดำรงชีวิต และเดินทางชีวิตตามเวลามาเรื่อยๆ มันเหมือนเรากำลังเล่นเกมบางอย่างไปทีละด่าน
เกิดมาแล้ว ต้องเรียนหนังสือ เอาความรู้มาทำอาชีพ หรือบางคนไม่เรียน ข้ามสเต็ปมาทำอาชีพ เพื่อไปแลกเป็นเงิน จากนั้นเอาเงินในเกมชีวิตไปกินไปใช้
ไปซื้อไอเทม บ้าน รถ ที่ดิน บลาๆ ของที่อยากได้ อยากไป อยากมี อยากกิน เราต้องหาเงินมาเติมซื้อไอเทมเหล่านี้เรื่อยๆ เหมือนหมาที่กำลังวิ่งตะคุบเงาตัวเองไปเรื่อยๆ จนสุดท้ายตอนเราตาย สิ่งที่หาที่สร้างมา ก็ไม่ใช่ของของเราแล้ว เพราะเราไม่ได้รับรู้อะไรแล้วตอนนั้น เหมือนกลับไปหา 0
แต่ผมไม่รู้หรอกนะครับว่าโลกหลังความตายมันมีจริงไหม เพราะไม่มีใครพิสูจน์ได้ให้ประจักษ์แก่สายตา
อันนี้ผมไม่ข้ออิงศาสนาใดๆนะครับ เพราะเอาจริงๆมันเป็นความเชื่อของมนุษย์ด้วยกันเอง เพราะผมมองในมุมว่า ไดโนเสาร์ยังเกิดก่อนศาสนา
ประเด็นที่จะสื่อคือ เรามาจาก 0 แล้วเรากลับไปหา 0 ระหว่างทางบางคนอาจจะสุขสบาย บางคนอาจจะลำบาก บางคนอาจจะลำบากก่อนสบาย บางคนอาจจะสบายแล้วมาลำบากตอนใกล้ศูนย์
แต่สิ่งหนึ่งที่เหมือนกันคือ ทุกคนและก็ต้องบอกว่าทุกชีวิตด้วยซ้ำ พวกเรากำลังเดินทางตามเวลาไปสู่ความตายหรือดับสูญ นั่นเองครับ
อันนี้ไม่ได้บอกให้ใครมาปลงกับชีวิต พึ่งศาสนาอะไรเทือกนั้นนะครับ
ที่ผมจะสื่อคือ ทุกคนมีจุดจบเหมือนกัน คือ 0 ครับ
ปล.ผมไม่ได้บ้านะครับ