​แยกไม่ได้ว่าอันไหนคือความจริง อันไหนคือฝัน เราเป็นคนที่ชอบจินตนาการมากๆ ก่อนนอนจะต้องได้จินตนาการไม่งั้นนอนไม่หลับเลย จินตนาการถึงเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้น (บางเรื่องไม่น่ามีวันเกิด) ไม่รู้ว่าเกี่ยวมั้ยนะ เวลาเบื◌่อเราสามารถ จินตนาการ สร้างภาพ ขึ้นมาได้ตอนนั้น เลย คนรอบตัว ก็เคยทักว่าเราเป็น อะไรนั่งอยู่ ดีๆ ก็เหม่อ โดนทักครั้งแรกตอนป.3 จากคุณครู  แล้วพอมาทุกวันนี้ เราเริ่มแยกไม่ออกแล้ว ว่าตรงหน้าเรา ในความทรงจำเรา มันใช่ความจริงหรือป่าว หรือเราจินตนาการ หรือเราฝัน วันนี้เราหิวเลยไปเปิดหาไรกินใน ตู้เย็น เรามั่นใจมาก ว่ามันมีส้มกับนมอยู่ เราเห็น แต่พอไปเปิดก็ไม่มีอะไรเลย แต่ภาพจำเรามันมี ตอนอยู่ในฝันมันเหมือนจริงมาก เรารู้ตัวสามารถบังคับตัวเองได้ในช◌่วงนี้ เราค่อน ข้าง สับสนค่ะ ตอนนี้
หรือมันเป็นเพราะเราชอบจินตนาการไปเรื่อยเปื่อย แต่เราแก้ไม่ได้อ่ะค่ะ ถ้าไม่ทำเราก็จะเอาเรืองที่เจอในแต่ละวันมาคิด วนไป วนมา แล้วก็จบที่จินตนาการ เหมือนเด็ก มีใครเคยเป็นไหมคะ?