วันนี้อยากมาชวนคุยเรื่องแอปส้มที่ทุกคนมีติดเครื่อง โดยเฉพาะระบบ "ซื้อก่อนจ่ายทีหลัง" ที่แสนจะสะดวกสบาย ตอนแรกผมก็กะว่าจะเอาไว้ใช้ผ่อนของชิ้นใหญ่ที่จำเป็นจริงๆ แต่ไปๆ มาๆ ไหงยอดรวมตอนสิ้นเดือนมันพุ่งไปขนาดนี้ได้ก็ไม่รู้!
เลยอยากมาแชร์ "กับดัก" เล็กๆ ที่ผมเจอมากับตัว เผื่อใครกำลังเป็นอยู่จะได้รีบดึงสติตัวเองครับ
ยอดผ่อนเดือนละหลักสิบ แต่มันมี "หลายรายการ"
ความน่ากลัวของมันคือความใจดีครับ "ผ่อนเริ่มต้นเดือนละ 45 บาท" "เดือนละ 120 บาท" เราจะรู้สึกว่า "แค่นี้เอง ถูกกว่าน้ำปั่นอีก" * ความจริงคือ: พอเรากดแบบนี้ไป 20 รายการ รู้ตัวอีกทีสิ้นเดือนต้องจ่าย 2,000 - 3,000 บาท โดยที่เราแทบจำไม่ได้เลยว่าซื้ออะไรไปบ้าง (ส่วนใหญ่เป็นของกุ๊กกิ๊กทั้งนั้น)
อารมณ์ชั่ววูบในราคา "ผ่อนได้"
เมื่อก่อนถ้าจะซื้อของราคา 1,000 บาท เราอาจจะคิดแล้วคิดอีก แต่พอมีระบบผ่อน เราคิดแค่ว่า "จ่ายเดือนนี้แค่ร้อยเดียวเอง" ทำให้เราตัดสินใจซื้อของที่ไม่จำเป็นได้ง่ายขึ้นมากครับ
วงจร "เงินเดือนออกมาเพื่อใช้หนี้แอป"
พอถึงวันที่ 1 หรือวันที่เราตั้งจ่าย ยอดเงินที่เตรียมไว้ใช้กินข้าว กลับต้องโอนไปจ่ายค่าผ่อนของที่เรา "ฟิน" ไปเมื่อเดือนที่แล้ว สุดท้ายเงินไม่พอใช้ ก็ต้องกลับไปใช้ระบบผ่อนใหม่ เป็นวงจรไม่จบสิ้นครับ
วิธีแก้ฉบับบ้านๆ ที่ผมกำลังลองทำ:
กฎ "ของกินห้ามผ่อน": พวกขนม ของใช้จุกจิกหลักสิบหลักร้อย ผมบังคับตัวเองให้จ่ายเงินสด/โอนทันทีเท่านั้น จะผ่อนเฉพาะของที่จำเป็นจริงๆ และยอดใหญ่เท่านั้น
เช็กยอดรวมก่อนกด: ก่อนจะกดผ่อนอะไรเพิ่ม ให้กดเข้าไปดูหน้า "ยอดที่ต้องชำระ" ทั้งหมดก่อน ถ้าเห็นว่ายอดรวมรายเดือนเริ่มแตะหลักพันแล้ว ให้รีบวางมือถือทันทีครับ
ปิดระบบไว้บ้าง: ถ้าใจไม่แข็งพอ ผมแนะนำให้ถอนการผ่อนชำระออก หรือจำกัดวงเงินตัวเองไว้ครับ
ใครเคย "หลังหัก" กับยอดรวมตอนสิ้นเดือนเพราะสู้รบในแอปส้มบ้าง? มาแชร์ประสบการณ์หรือวิธีคุมใจไม่ให้กดผ่อนกันหน่อยนะครับ!
เมื่อ "SPayLater" กลายเป็น "จ่ายทีหลังที่หลังแทบหัก" ... ประสบการณ์โดนรูดเพลินจนเงินเดือนหายไปครึ่งหนึ่ง!
เลยอยากมาแชร์ "กับดัก" เล็กๆ ที่ผมเจอมากับตัว เผื่อใครกำลังเป็นอยู่จะได้รีบดึงสติตัวเองครับ
ยอดผ่อนเดือนละหลักสิบ แต่มันมี "หลายรายการ"
ความน่ากลัวของมันคือความใจดีครับ "ผ่อนเริ่มต้นเดือนละ 45 บาท" "เดือนละ 120 บาท" เราจะรู้สึกว่า "แค่นี้เอง ถูกกว่าน้ำปั่นอีก" * ความจริงคือ: พอเรากดแบบนี้ไป 20 รายการ รู้ตัวอีกทีสิ้นเดือนต้องจ่าย 2,000 - 3,000 บาท โดยที่เราแทบจำไม่ได้เลยว่าซื้ออะไรไปบ้าง (ส่วนใหญ่เป็นของกุ๊กกิ๊กทั้งนั้น)
อารมณ์ชั่ววูบในราคา "ผ่อนได้"
เมื่อก่อนถ้าจะซื้อของราคา 1,000 บาท เราอาจจะคิดแล้วคิดอีก แต่พอมีระบบผ่อน เราคิดแค่ว่า "จ่ายเดือนนี้แค่ร้อยเดียวเอง" ทำให้เราตัดสินใจซื้อของที่ไม่จำเป็นได้ง่ายขึ้นมากครับ
วงจร "เงินเดือนออกมาเพื่อใช้หนี้แอป"
พอถึงวันที่ 1 หรือวันที่เราตั้งจ่าย ยอดเงินที่เตรียมไว้ใช้กินข้าว กลับต้องโอนไปจ่ายค่าผ่อนของที่เรา "ฟิน" ไปเมื่อเดือนที่แล้ว สุดท้ายเงินไม่พอใช้ ก็ต้องกลับไปใช้ระบบผ่อนใหม่ เป็นวงจรไม่จบสิ้นครับ
วิธีแก้ฉบับบ้านๆ ที่ผมกำลังลองทำ:
กฎ "ของกินห้ามผ่อน": พวกขนม ของใช้จุกจิกหลักสิบหลักร้อย ผมบังคับตัวเองให้จ่ายเงินสด/โอนทันทีเท่านั้น จะผ่อนเฉพาะของที่จำเป็นจริงๆ และยอดใหญ่เท่านั้น
เช็กยอดรวมก่อนกด: ก่อนจะกดผ่อนอะไรเพิ่ม ให้กดเข้าไปดูหน้า "ยอดที่ต้องชำระ" ทั้งหมดก่อน ถ้าเห็นว่ายอดรวมรายเดือนเริ่มแตะหลักพันแล้ว ให้รีบวางมือถือทันทีครับ
ปิดระบบไว้บ้าง: ถ้าใจไม่แข็งพอ ผมแนะนำให้ถอนการผ่อนชำระออก หรือจำกัดวงเงินตัวเองไว้ครับ
ใครเคย "หลังหัก" กับยอดรวมตอนสิ้นเดือนเพราะสู้รบในแอปส้มบ้าง? มาแชร์ประสบการณ์หรือวิธีคุมใจไม่ให้กดผ่อนกันหน่อยนะครับ!