"เสียงนั้นคล้ายเสียงกรีดร้องจากความเจ็บปวด หรือจากความพึงพอใจในความสุขอะไรบางอย่าง ข้าพเจ้านั้นก็ไม่อาจอธิบายได้ หรืออาจจะเป็นเสียงจากขุมนรกที่แอบเปิดในยามที่มนุษย์หลับใหล หรือเสียงจากพิธีกรรมต้องห้ามที่มนุษย์ธรรมดาไม่ควรเข้าไปยุ่งเกี่ยว ข้าพเจ้านั้นไม่อาจให้คำจำกัดความได้เลย แต่สิ่งหนึ่งที่ข้าพเจ้ารู้ว่าควรต้องทำ คือการเผยแพร่สิ่งนี้ให้เป็นที่ประจักษ์แก่เพื่อนพ้องมนุษย์"
สวัสดีเพื่อนพ้องชาวพันทิปทุกท่าน ผมก็มีบัญชีพันทิปมานานแล้ว แต่ก็ไม่ได้โพสต์อะไรบ่อยเท่าไหร่ วันนี้ผมก็เลยมีเรื่องราวแปลกๆแอบหลอนมาเล่าสู่กันฟัง และจะบอกไว้ก่อนตรงนี้เลยว่าเหตุการณ์ที่นำมาเล่านี้มาจากประสบการณ์จริงที่ตัวผมได้เผชิญ คลิปสั้นๆที่เพื่อนๆจะได้รับชมก็เป็นคลิปที่บันทึกเหตุการณ์จริงไว้ จะไม่มีการเปิดเผยชื่อสถานที่หรือบุคคลที่เกี่ยวข้อง เจตนาในการเขียนกระทู้นี้ของผมคือ เพื่อถ่ายทอดประสบการณ์ที่พบเจอมาเล่าสู่แลกเปลี่ยนกับเพื่อนพ้อง เกริ่นมามากพอแล้วก็เชิญเพื่อนๆเข้าสู่เรื่องราวกันได้เลยครับ ;)
ทุกท่านที่ตอนนี้เข้าสู่วัยเรียนหรือวัยทำงานแล้วก็คงจะเคยมีประสบการณ์ในการเช่าหอพักกันมาบ้างใช่ไหมครับ ผมก็เป็นเด็กจากต่างจังหวัดคนหนึ่งที่เข้ามาเรียนและมาหางานทำที่กรุงเทพ จึงได้มองหาหอพักไว้สำหรับอยู่อาศัย คุณสมบัติของหอพักที่ผมต้องการหลักๆก็คือเรื่องความเงียบสงบและความเป็นส่วนตัว ผมได้ผ่านการเช่าหอพักและได้เข้าอยู่มา 2-3 แห่ง ได้เจอรูปแบบสังคมมากมายในหอพัก จนสรุปได้ว่าถ้าเจ้าของหอพักเป็นยังไง สภาพหอพักก็จะเป็นยังงั้น ปัจจัยที่เหลืออื่นๆก็เป็นเรื่องราคาอะไรต่างๆว่ากันไป แต่ผมไม่ได้จะมาพูดถึงเรื่องคุณภาพหอพัก ผมมาพูดถึงบุคคลข้างห้องที่มีสารพัดรูปแบบ แล้วแต่ใครว่าจะเจอแบบไหน บุคคลคนนี้ผมจะเรียกแทนว่านายเอละกันครับ...
โดยเรื่องมันเริ่มจากการที่ผมได้ตัดสินใจย้ายออกจากหอพักเก่าด้วยการที่อยากหลีกหนีปัญหาเรื่องคุณภาพที่แย่ของหอพักเก่า ทั้งเรื่องปัญหาเสียงรบกวนที่มากมายเหลือเกิน กับปัญหาอื่นๆอีก ผมได้ตัดสินใจย้ายมาอยู่ที่หอพักใหม่แห่งนี้ ด้วยความที่มันทั้งเงียบกว่า สะอาดกว่า ราคาดีกว่า และเจ้าของหอพักก็เป็นคนที่ดีในระดับหนึ่ง ผมใช้ชีวิตอยู่ที่นี่มาได้ระยะหนึ่งประมาณครึ่งปี ผมค่อนข้างพึงพอใจกับที่นี่ เสียงรบกวนมันก็มีบ้างแต่มันก็ไม่ได้ดังเกิน และเป็นเสียงปกติทั่วไป ทั้งเสียงคนเดิน คนสนทนากันเล็กน้อย จนกระทั่งการมาถึงของนายเอ จุดเริ่มต้นของสิ่งที่ไม่ปกติ ที่ไม่ว่าผมจะผ่านร้อนผ่านหนาวในชีวิตมามากมายเพียงใด ผมก็ไม่สามารถหาคำอธิบายกับสิ่งที่ผมเจอได้ ว่าภายในห้องนั้นมีคนทำอะไรอยู่ ทำไปเพื่อจุดประสงค์อะไร...
นายเอนั้นได้ย้ายเข้ามาอยู่หอพักนี่หลังจากที่ผมอยู่มาได้ประมาณครึ่งปี เขาได้มาอยู่ข้างๆห้องที่ผมอยู่ โดยลักษณะระหว่างห้องผมและห้องนายเอนั้นไม่ได้ติดกันเลยทีเดียว โดยจะมีบันไดคั้นกลางระหว่างทั้งสองห้องไว้ ผมก็ไม่ได้หวังอะไรมาก ขอแค่เขาไม่ทำเสียงดังเกินความจำเป็นก็พอแล้ว แต่พระเจ้าโลกนี้ไม่ได้เป็นไปตามความคาดหวังของเราเสมอไปครับ โดยลักษณะคร่าวๆของนายเอมีประมาณนี้ครับ คืออายุรุ่นราวคราวเดียวกับผมประมาณ 23-24 รูปร่างค่อนไปทางสูงโย่ง ผมเจอนายเอครั้งแรกนั้น ผมสัมผัสได้ถึงความทะมึน ความบึ้งตึง จากสายตาที่ดูเย็นชา แต่ผมก็ไม่ได้แปลกใจอะไร คนเรามีหลากหลายรูปแบบ และผมก็ค่อนข้างเข้าใจเพราะอยู่ในวัยไล่เลี่ยกัน ในตอนแรกผมก็มองนายเอเป็นเพื่อนข้างห้องปกติทั่วไปคนหนึ่ง แต่ต่อมาก็เกิดพฤติกรรมหลายอย่างที่ออกไปทางแปลกและไม่ชอบมาพากล จนผมจากที่เคยมองนายเอเป็นเพื่อนข้างห้องปกติคนหนึ่ง ตอนนี้ผมมองเขาเป็นบุคคลข้างห้องแปลกๆคนหนึ่ง ที่ผมไม่อยากยุ่งเกี่ยวด้วย และถ้าเป็นไปได้ถ้านายเอตัดสินใจย้ายออกจากหอพักนี้ ไปให้ไกลจากผม ผมจะดีใจเป็นอย่างมาก
พฤติกรรมที่ผมเจอตั้งแต่การมาถึงของนายเอ บางอย่างก็พอเข้าใจได้ แต่ก็มีบางอย่างที่ไม่สามารถอธิบายได้ ดังที่ผมจะเล่าต่อไปนี้ครับ อย่างแรกคือการที่นายเอชอบกลับจากการไปข้างนอก ซึ่งผมคาดว่าน่าจะไปเรียนและอาจจะมีเที่ยวเล่นต่อบ้างตามปกติของเด็กมหาลัย โดยนายเอจะชอบกลับมาเวลา 3-4 ทุ่มโดยพฤติกรรมแรกที่ค่อนข้างน่ารำคาญสำหรับผมคือ การคุยโทรศัพท์กับเพื่อนเสียงค่อนข้างดังครับ ซึ่งเสียงมันจะเล็ดลอนผ่านเข้ามาในห้องผมตลอด จนพอผมได้ฟังบ่อยๆผมก็พอเดาได้ว่านายเอนั้นเป็นเพศที่ 3 ครับ จากน้ำเสียงและคำพูดที่ผมได้ยินมันจะออกไปแนวๆนั้น ประมาณว่าเป็นเสียงใหญ่ๆของผู้ชายแต่ก็ดัดให้เล็กลงให้ดูเป็นหญิง และดูจากคำเรียกอีกฝ่ายที่สนทนาด้วยซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นเพื่อนสาวของนายเอ ซึ่งนายเอจะชอบเรียกเพื่อนสาวขึ้นต้นด้วยคำว่า มึx อย่างงู้นอย่างงี้ ซึ่งผมมองพฤติกรรมนี้ว่ามันก็ยังอยู่ในขอบเขตที่รับได้ และผมก็ไม่อยากถือสามากเพราะมันก็เป็นเรื่องธรรมดาของวัยรุ่น ซึ่งผมมองว่าผมกับเขาก็วัยรุ่นเหมือนกัน แค่ผมอาจจะรู้ตัวว่าอะไรควรทำไม่ควรทำมากกว่าเขา และพฤติกรรมต่อมาที่มันค่อนข้างรบกวนผมอย่างมากจากการกระทำของนายเอคือ การปิดประตูที่รุนแรงมากของเขาครับ คือต้องบอกก่อนว่าหอที่ผมอยู่เนี้ยผนังกำแพงกั้นมันไม่ได้หนาเท่าไหร่ เสียงมันก็เลยค่อนข้างเล็ดลอดเข้ามาในห้องได้ง่าย ซึ่งผมก็พอทำใจได้เพราะเสียงที่เล็กลอดเข้ามานานๆมันมาที เช่น เสียงคนเดิน หรือเสียงคนสนทนากันเล็กน้อยระหว่างเดินผ่านห้อง มันเป็นปกติอยู่แล้ว หรือแม้เสียงที่ผมค่อนข้างไม่พอใจอย่างเสียงคุยโทรศัพท์ของนายเอ ผมก็พอทำใจได้ แต่พอผมได้เจอการปิดประตูของนายเอเข้าไป เสียงอื่นๆที่เจอมามันดูเบาบางลงไปเลย คำว่ารุนแรงไม่เกินจริงครับ คือนายเอจะเป็นพวกที่ชอบเข้าออกห้องค่อนข้างบ่อยครับในช่วงที่เขาอยู่ห้อง ซึ่งส่วนมากจะอยู่ห้องในเวลากลางคืน ซึ่งการเข้าออกห้องค่อนข้างบ่อยก็เป็นหนึ่งในพฤติกรรมที่ผมค่อนข้างฉงนใจครับ ว่านายเอนั้นมีธุระอะไรนักหนา คือค่อนข้างบ่อยแบบที่ผมเจอมานี่มันจะเป็นประมาณนี้ครับ คือพอนายเอทำธุระข้างนอกมาเสร็จก็จะเดินตรงมาเข้าห้องพร้อมกับเสียงรองเท้า กุ้บกั้บๆ... ที่ผมพอได้ยินเสียงนี้ทีไรผมก็ทำใจทุกทีครับ มันมาอีกแล้วสินะ ผมได้แต่บ่นในใจ สักพักก็ตามมาด้วยเสียงเปิดประตูดัง อี้ด... แล้วก็ปิดท้ายด้วยเสียงปิดประตูดังก้องอย่างรุนแรง ปั้ง!... มันเป็นแบบนี้ทุกรอบที่นายเอกลับมาครับ จนผมจำเสียงการเดิน จังหวะเปิดประตู และเสียงปิดประตูสุดแสนจะดังลั่น ผมจำแพทเทิร์นนี้ได้ทั้งหมด จนผมคิดว่าถ้าเกิดเป็นคนอื่นที่เป็นโรคหัวใจวายละ อาจจะหัวใจวายตาxไปหลายรอบแล้วละมั้ง ปิดดังขนาดนี้ และยังจำได้ไหมครับที่ผมบอกว่านายเอนั้นเข้าออกห้องค่อนข้างบ่อย ก็คือพอเวลานานเอนั้นกลับมาจากข้างนอกพอกลับเข้าห้องไปสักพัก ก็จะเปิดประตูออกมาใหม่ ออกไปข้างนอก 3-10 นาที สักพักก็จะกลับมาจบลงโดยการปิดประตูเสียงดังทุกครั้ง แต่ทั้งหมดทั้งมวลที่กล่าวมานี่มันคือน้ำจิ้มครับ มันคือพฤติกรรมปกติ ที่มันอาจจะดูไม่เกรงใจคนอื่นบ้าง ที่บ้านสั่งสอนมาไม่ดีบ้าง ไร้ความเห็นใจผู้อื่นบ้าง แต่มันก็ยังอธิบายได้ครับว่าอะไรมันเป็นมายังไง ในส่วนต่อไป มันคือในส่วนที่ไม่ปกติครับ ซึ่งผมก็จะมาอัพเดตให้ฟังในภายหลัง พร้อมคลิปประกอบเรื่องเล่ากับสิ่งที่ผมไปเจอมา สำหรับวันนี้ผมก็ต้องขอลากันไปก่อน ขอบคุณเพื่อนพ้องที่อ่านมาถึงตรงนี้ ถ้าชอบก็อย่าลืมกดไลค์ กดแชร์ คอมเม้นอย่างสุภาพชนกันด้วยนะครับ
เสียงอะไรข้างห้อง (มีคลิป,เรื่องหลอน,ชีวิตวัยรุ่น,เรื่องแปลก)