อยู่ๆก็รู้สึกสงสารแฟนเก่าว่าเขาจะอยู่ได้หรือป่าว มีใครเป็นเหมือนเราบ้างไหมคะ?

ขอเล่าเรื่องนิดหนึ่งก่อนนะคะ เริ่มจากเราคบกันมา3ปี เราสองคนรักกันมากๆ จนวันสุดท้ายที่เลิกกันก็ยังงรักกันอยู่ คือไปไหนไปด้วยกันตลอด ไม่เคยห่างกันเลย เรารักเขามากจนเราป่วยเกือบไม่รอดต้องผ่าตัดฉุกเฉิน จนวินาทีสุดท้าย เราก็ไม่ยอมบอกทางครอบครัวเรา เพราะกลัวบอกไปกลัวทางบ้านเราจะจับแยกกัน กลัวว่าเขาจะอยู่ยังไง จะไปอยู่ที่ไหน เลยมีแต่ทางฝั่งครอบครัวผู้ชายรู้ แต่ตอนเราป่วยก็มีเขาดูแล ทำงานบ้านให้ที่เราไม่ต้องบอก ทำงานมาได้ก็ให้เราหมด จะทำงานไกลหรือใกล้ก็ไม่เคยมีเรื่องมือที่3 คือเป็นผู้ชายที่ดีคนหนึ่งเลยแหละ แต่เขาอาจไม่สมบูรณ์แบบ100% อาจขาดตกบกพร่องบ้าง เพราะเขาเริ่มคบเรามาจาก0 คือไม่มีอะไรเลย มาจากสัมคมที่ไม่คอยดีเท่าไหร่ แต่ต่างจากเรา ที่มีสัมคมดีอยู่แล้วพร้อมให้เขาตลอด คือเราหวังดีกับเขาเสมอ เขาทำอะไรเราก็ซับพอร์ทเขาตลอด แต่ไม่เข้าใจทำไมเขาไม่เคยคิดถึงเรื่องอนาคตกับเรา วางแผนชีวิตคู่ข้างหน้า ทั้งที่ดูเหมือนเขารักเรามากๆ ตอนเราบอกให้เก็บเงินเขาก็เก็บไม่อยู่เลย เอาไปเล่นหมด ดูเหมือนจะเป็นคนที่รับผิดชอบตัวเองได้ แต่ก็ไม่เลย เพราะเขาอายุห่างจากเรา5ปี แต่ยังคอยให้เราบอกเรื่องการรับผิดชอบชีวิตของเขาเอง ในใจคือตอนคบกันอยากเลิกมาสักพักใหญ่ๆแล้ว แต่ก็ยังผูกพันแล้วก็สงสารเขา ตอนที่เรามองในแววตามองหน้าเขา คือเราทำใจจะทิ้งผู้ชายคนนี้ไปไม่ได้เพราะในใจสงสารเขามาก ตอนเขาทำอะไรผิดมาเราก็ให้อภัยเขาตลอด เพราะทั้งรักและสงสารเขาเลยไม่กล้าปล่อยเขา เราก็ตักเตือนบอกอย่าทำแบบนี้อีก แต่สุดท้ายเหมือนจะดี เพราะเขารับปากบอกเราว่าจะไม่ทำเรื่องแบบนี้ เพราะความเชื่อใจเราเลยวางใจสักพัก ก็เหมือนจะดีแต่ก็ยังวนมาเรื่องเดิมๆ เรื่องที่ว่าที่เราไม่ชอบเลยคือยุ่งกับสิ่งผิดกฎหมาย เราก็ขอเขาไปว่าอย่ายุ่งเรื่องเดียวคือเรื่องนี้ แต่เขากับทำมัน2-3ครั้ง ทั้งที่เราไม่รู้ แต่สุดท้ายมารู้ด้วยตัวเอง ก็ไม่เข้าใจกับเขาเหมือนกันว่าเขารักเราจริงป่าว ตลอดที่คบกันมาเราสองคนแฮปปี้กันมาก แต่สุดท้ายก็ต้องมาแยกกันเพราะเรื่องเขาที่ทำผิดซ้ำๆเดิม ในใจเราก็มีโทษตัวเองบ้าง หรือเป็นเพราะเราที่กดดันเขามากเกินไป เลยทำให้เขาบีบบังคับเป็นแบบนี้ แต่สุกท้ายก็แก้อะไรไม่ได้เลย เพราะทางบ้านเรารู้เรื่องเขาหมดแล้ว เราเลยตัดสินใจเลิกกับเขา เพราะคนเราก็ต้องเดินไปข้างหน้าไม่ใช่ถอยหลัง เราเลยตัดสินใจเลิกกับเขาขาดไปเลย แตในใจเราก็ยังรัก หวังดี ผูกพัน ห่วงใย เขาอยู่จนถึงปัจจุบันนี้ ตั้งแต่เลิกกันมา2เดือนกว่า แรกๆเหมือนทำใจได้ อยู่มาคืนนี้กับมาห่วงเขามาเขาจะอยู่ยังไง มีอะไรกินไหม แล้วก็รู้สึกสงสารเขาไม่รู้ทำไมคิดสงสารเขาอยู่เรื่อย ต้องทำยังไงคะ ให้เลิกคิด? มีใครเป็นเหมือนเราหรือป่าว? แรกเปลี่ยนได้นะคะ!