เริ่มจาก นั่งกินข้าวอยู่ดีๆ ลามปามเอาเรื่องความรุนแรงในครอบครัวมาล้อเล่น เอาเรื่องประถมมาล้อเลียน เราพูดพูดตอบนางว่าว่ามันก็ตั้งนานแล้ว แค้นอะไร
แค่โพตส์ลิงค์ยูทูปประถมงานของครูเฉยๆ ชั้นถามนางก็ตอบ เพื่อนนางจะรุมฆ่าชั้น แต่เดี๋ยวตั้งประถมชั้นโดนล้อผมฝอยขัดหม้อ ล้อเลียนใครก็ตามที่มีผลหยอกรูปร่างใหญ่ก็เป็นชั้นหมด ชั้นกับนางรู้จักตั้งแต่ประถม
“5555ระวังมันปีขึ้นไปเอาพัดมาฟาดใส่เหมือรทำกับพ่อนะ”คำพูดนางที่จุดชนวนที่เราปล่อยวางไม่ได้สักที
จะว่าไปในกลุ่มชั้นมีทัศนคติกันแปลกๆนะ ชั้นว่ามันไม่ปกติแต่ไม่พูด ก่อนหน้านี้ มีคนทำโทรศัพท์พัง เพื่อนคนหนึ่งชื่อค.ซึ่งมีบทบาทในอนาคตไปโพตส์โน๊ตด่าเขา ชั้นก็เตือน นางก็โกรธชั้น ด่าชั้นเฉย ชั้นก็ให้อภัย เหมือนชั้นให้อภัยคนอื่นง่ายไปเลย
ทำไมอยากตลกไม่เอาเรื่องตัวเองไปเลย ตัวนางยังไม่ตลกกับเรื่องในครอบครัวตัวเองเลย นางมีปมกับครอบครัวเรื่องคำพูดแรง หรือทำtoxic ขอไม่ลงรายละเอียดถึงนางจะเอาเรื่องส่วนตัวเราไปพูดหลายอย่าง มีน้องคนนึงเขาเดินมาคุย มันดูแบบอันนี้นะแต่น้องเขาเป็นคนกลาง ถามนางก็บอกผ่านๆแค่เรื่องนางล้อชั้นแซวขำๆนางไม่คิดอะไร ชั้นไปด่านาง นางตัดเรื่องที่นางเอาความรุนแรงมาล้อเล่น เพื่อนนางก็เหมือนตาบอดกันเฉยเลย น้องพอได้ฟังก็บอกว่าเราอย่าไปอยู่ใกล้คนแบบนั้นเลย เราคุยกับครูเราก็ได้รับคำตอบเดียวกัน“ก้อนขี้ก้อนหนึ่งอย่าเดินไปเหยียบ”
เชื่อไหม มีคนที่นั่งในเหตุการตั้ง3คน คนหนึ่งนางไม่รู้สึก เพราะมันไม่ใช่เรื่องของนาง เราเลยยกตัวอย่างเหตุการณ์ของนางขึ้นมาบ้าง
“พ่อเปิดหนังโป๊ะระวังพ่อตอกนะ” นางบอกทำไมชั้นคิดมาก เป็นเรื่องใหญ่ แต่นางโดนพูดแบบนี้นางก็ไม่โอเคร แต่ตัวต้นเรื่องดันมีความคิดเหตุผลขึ้นมาเฉย
“เดี๋ยวมันปืนพัดลมขึ้นไปเอาปาใส่เหมือนปาใส่พ่อนะ” นางรู้ ชั้นรู้ ชั้นไม่พูด นางยังไม่ชอบให้ใครปแตะเรื่องของนางเลยทำไมทำงี้
ไม่ถึงขั้นมีการทำร้ายร่างกายปัญหาของนาง ปัญหาแม่รักน้องมากกว่า ผิดทั้งคู่แต่เราเจ็บสุดเพราะคนที่มันเอามาพูดคือเรา ด่า ไบโพล่า เอ๋อ ล้อเลียนตอนร้องไห้ เพื่อนบอกผิดทั้งคู่ นางไม่ด่าเพื่อนนางก็ด่าแทน มีแม่นางทักมาด่าด้วย เราสงสัยนะ จนเราไปคุยกับครู ครูหลายๆคนก็บอก เราต้องเข้มแข็ง เป็นใครโดนแบบนี้ก็ไม่ชอบ มันมีจริงนะที่โกรธแทนเพื่อน รักเพื่อนมาก็
เชื่อไหมนางบอกชั้นเอาไปลงกับคนอื่น คนอื่นคือนางชั้นคุยกับนาง คำพูดนี้ก็คำพูดนางไม่ใช่หรอ ทำไมนางไม่รับคำพูดตัวเอง ชั้นกลายเป็นใส่ร้ายนางเฉย ทั้งที่มันก็คำพูดนาง เพื่อนๆคนหนึ่งก็คิดว่าไม่ควรพูด ชั้นคุยเล่นกับนาง สระกเรื่องชั้นไปอยู่กับตัวต้นเรื่อง
เราคุยกับครู นางขึ้นเสียงก้อน เราปล่อยให้นางเล่า เราไปลงที่นาง เอาคนไม่เกี่ยวข้องมาว่า ตอกพ่ออะไรทำนองนี้
นางมีความคิดตรงนี้ ทำไมนางไม่มีความคิดกับคำพูดนางบ้าง เหมือนกันเลยนี่เราไม่ได้เอามาล้อเราถามนางกลับ ครูไม่ให้เราตอบโต้อะไรเลย นางบอกนางรู้ๆนางรุ้ถ้าชั้นทำแบบนางๆก็ไม่คิดอะไร ย้อนแย้งไหมไหนลองอ่านความคิดด้านบน นางเพื่อนเยอะมากทุกคนพร้อมหลับหูหลับตา
แถมหนักขึ้นนางล้อเลียนที่ชั้นร้องไห้ ยังเอาน้ำแข็งไปยัดเสื้อคนอื่นแบบไม่รู้สึกผิด แต่เพื่อนนางหลับตาเข้าข้าง นางแซะชั้น มีน้องนางมาพูดก็แค่ขอโทษ ก็แค่พูด
นิสัยนางคือ นางพอโดนว่านางตะเอาเพื่อนมาทำใส่ เพราะนางจะรู้สึกเอ้าเพื่อนทำได้ทำไมทำเราไม่ได้ ซึ่งปกติเพื่อนนางไม่โดน ถึงโดนเพื่อนนางก็เข้าใจเพราะนางพึ่งทะเลาะกับเรา
“เอาเรื่องกุไปพูด ตอนนี้ ม.3ละนะ” อันนี้คือที่ชั้นพูด
ไม่ใช่ครั้งแรก เคยบอกไปแล้ว อย่าล้ำเส้น ไม่ตลก ก่อนหน้านี้มันก็ย้อนกุ“เดี๋ยวก็พูดว่าไม่ตลก” มันหยุดไหม ตอนทะเลาะกัน มันทำหนักกว่าเดิมอีก ด่าทอนลดคุณค่า
เราถามหาเหตุผลเพราะอะไรกลายเป็นมันโฟกัสผิดจุด มันบอกเอาไปลงที่มันแต่ เอาเรื่องคอคาร์บอน มีนางหนึ่งพูด แต่ตัวนางก็ร่วมจี้ให้มันขำๆเราไม่ใช่หรอ
คนอื่นในกลุ่มเราเอวก็มีคำถามมาก
ทำไมใจร้ายกันได้ขนาดนี้ ยอมรับตอบโต้ พูด เขาจำตอนชั้นตอบโต้ทำไมไม่จำตอนที่เขามาเริ่มทำเราอ่ะ เหมือนเก่งกับแค่เรา555
ครูบอกผิดคู่ แต่ดูเราเจ็บสุดเลยโดนพูด ด่า บูลลี่แซะ แม่เพื่อนนางทักมาด่าพอจะคุยเขาก็ไม่คุยเขาฟังแค่ลูกเขาที่ไม่ได้มานั่งแถมคุยกับแค่ลูกกับนาง
เชื่อไหมนางใจร้ายมาก ขวนกันไปกินหมูกระทำหน้าตาเฉยๆ
นางด่าที่ชั้นมองแรงนาง ก่อนหน้านี้นางด่าชั้นคำพูดนางหายไปไหนอ่ะ? มีแค่เราทำจำได้
รอบแรกคุยกับครู นางบอกนางรู้ว่าทำอะไรไม่รู้สึกผิดนางแค่ขำๆไม่คิดอะไร แค่จะเล่น แต่ชั้นเคยคุยกับนางไปหลายรอบ ก่อนหน้านี้นางเคยวิ่งแกล้งเราล้มมีแผลแต่นางบอกว่าไม่ตั้งใจ แต่วิ่งเบียดและขำ ทุกวันนี้ยังเป็นแผลเป็นอยู่เลย
ครั้งที่2เข้าห้องปกครอง นางโกรธที่ชั้นทำให้นางเข้าห้องปกครอง ตอนนางด่าชั้นล่ะ บูลลี่แซะ นางทำเหมือนเรื่องที่นางทำมันหายไปเลย
ทำไมคนอื่นดูไม่อะไร ตอนนางนึงที่ไม่เกี่ยวข้องแต่นางโกรธแทนเพื่อน“มันจะได้ยินมั้ยวะ ” “ไม่หรอก” “อยากต. ก็ต. ต.ไปเถอะ” อันนี้ไม่ใช่ตัวต้นเรื่องพูดนะ555 อีกคาบ“เดี๋ยวมันได้ยินเบาๆ” อันนี้ตัวต้นเรื่อง เพื่อนมันยังขำ
“ตอนนี้นั่งอยู่ในห้อง นาพูดรอยๆมาสดๆเลย ”กรรมใดใครก่อ กรรมนั้นตามสนอง “ล่าสุดเลย เนี่ยย นางไว้ใจอะไรเราไม่กลัวเป็นแบบในข่าวหรอ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
แต่ละคนผ่านมายังไงมนุษย์คนนึงสามารถใจร้าย ลดทอนคุณค่าคนอื่นได้ขนาดนี้เลยหรอ
แค่โพตส์ลิงค์ยูทูปประถมงานของครูเฉยๆ ชั้นถามนางก็ตอบ เพื่อนนางจะรุมฆ่าชั้น แต่เดี๋ยวตั้งประถมชั้นโดนล้อผมฝอยขัดหม้อ ล้อเลียนใครก็ตามที่มีผลหยอกรูปร่างใหญ่ก็เป็นชั้นหมด ชั้นกับนางรู้จักตั้งแต่ประถม
“5555ระวังมันปีขึ้นไปเอาพัดมาฟาดใส่เหมือรทำกับพ่อนะ”คำพูดนางที่จุดชนวนที่เราปล่อยวางไม่ได้สักที
จะว่าไปในกลุ่มชั้นมีทัศนคติกันแปลกๆนะ ชั้นว่ามันไม่ปกติแต่ไม่พูด ก่อนหน้านี้ มีคนทำโทรศัพท์พัง เพื่อนคนหนึ่งชื่อค.ซึ่งมีบทบาทในอนาคตไปโพตส์โน๊ตด่าเขา ชั้นก็เตือน นางก็โกรธชั้น ด่าชั้นเฉย ชั้นก็ให้อภัย เหมือนชั้นให้อภัยคนอื่นง่ายไปเลย
ทำไมอยากตลกไม่เอาเรื่องตัวเองไปเลย ตัวนางยังไม่ตลกกับเรื่องในครอบครัวตัวเองเลย นางมีปมกับครอบครัวเรื่องคำพูดแรง หรือทำtoxic ขอไม่ลงรายละเอียดถึงนางจะเอาเรื่องส่วนตัวเราไปพูดหลายอย่าง มีน้องคนนึงเขาเดินมาคุย มันดูแบบอันนี้นะแต่น้องเขาเป็นคนกลาง ถามนางก็บอกผ่านๆแค่เรื่องนางล้อชั้นแซวขำๆนางไม่คิดอะไร ชั้นไปด่านาง นางตัดเรื่องที่นางเอาความรุนแรงมาล้อเล่น เพื่อนนางก็เหมือนตาบอดกันเฉยเลย น้องพอได้ฟังก็บอกว่าเราอย่าไปอยู่ใกล้คนแบบนั้นเลย เราคุยกับครูเราก็ได้รับคำตอบเดียวกัน“ก้อนขี้ก้อนหนึ่งอย่าเดินไปเหยียบ”
เชื่อไหม มีคนที่นั่งในเหตุการตั้ง3คน คนหนึ่งนางไม่รู้สึก เพราะมันไม่ใช่เรื่องของนาง เราเลยยกตัวอย่างเหตุการณ์ของนางขึ้นมาบ้าง
“พ่อเปิดหนังโป๊ะระวังพ่อตอกนะ” นางบอกทำไมชั้นคิดมาก เป็นเรื่องใหญ่ แต่นางโดนพูดแบบนี้นางก็ไม่โอเคร แต่ตัวต้นเรื่องดันมีความคิดเหตุผลขึ้นมาเฉย
“เดี๋ยวมันปืนพัดลมขึ้นไปเอาปาใส่เหมือนปาใส่พ่อนะ” นางรู้ ชั้นรู้ ชั้นไม่พูด นางยังไม่ชอบให้ใครปแตะเรื่องของนางเลยทำไมทำงี้
ไม่ถึงขั้นมีการทำร้ายร่างกายปัญหาของนาง ปัญหาแม่รักน้องมากกว่า ผิดทั้งคู่แต่เราเจ็บสุดเพราะคนที่มันเอามาพูดคือเรา ด่า ไบโพล่า เอ๋อ ล้อเลียนตอนร้องไห้ เพื่อนบอกผิดทั้งคู่ นางไม่ด่าเพื่อนนางก็ด่าแทน มีแม่นางทักมาด่าด้วย เราสงสัยนะ จนเราไปคุยกับครู ครูหลายๆคนก็บอก เราต้องเข้มแข็ง เป็นใครโดนแบบนี้ก็ไม่ชอบ มันมีจริงนะที่โกรธแทนเพื่อน รักเพื่อนมาก็
เชื่อไหมนางบอกชั้นเอาไปลงกับคนอื่น คนอื่นคือนางชั้นคุยกับนาง คำพูดนี้ก็คำพูดนางไม่ใช่หรอ ทำไมนางไม่รับคำพูดตัวเอง ชั้นกลายเป็นใส่ร้ายนางเฉย ทั้งที่มันก็คำพูดนาง เพื่อนๆคนหนึ่งก็คิดว่าไม่ควรพูด ชั้นคุยเล่นกับนาง สระกเรื่องชั้นไปอยู่กับตัวต้นเรื่อง
เราคุยกับครู นางขึ้นเสียงก้อน เราปล่อยให้นางเล่า เราไปลงที่นาง เอาคนไม่เกี่ยวข้องมาว่า ตอกพ่ออะไรทำนองนี้
นางมีความคิดตรงนี้ ทำไมนางไม่มีความคิดกับคำพูดนางบ้าง เหมือนกันเลยนี่เราไม่ได้เอามาล้อเราถามนางกลับ ครูไม่ให้เราตอบโต้อะไรเลย นางบอกนางรู้ๆนางรุ้ถ้าชั้นทำแบบนางๆก็ไม่คิดอะไร ย้อนแย้งไหมไหนลองอ่านความคิดด้านบน นางเพื่อนเยอะมากทุกคนพร้อมหลับหูหลับตา
แถมหนักขึ้นนางล้อเลียนที่ชั้นร้องไห้ ยังเอาน้ำแข็งไปยัดเสื้อคนอื่นแบบไม่รู้สึกผิด แต่เพื่อนนางหลับตาเข้าข้าง นางแซะชั้น มีน้องนางมาพูดก็แค่ขอโทษ ก็แค่พูด
นิสัยนางคือ นางพอโดนว่านางตะเอาเพื่อนมาทำใส่ เพราะนางจะรู้สึกเอ้าเพื่อนทำได้ทำไมทำเราไม่ได้ ซึ่งปกติเพื่อนนางไม่โดน ถึงโดนเพื่อนนางก็เข้าใจเพราะนางพึ่งทะเลาะกับเรา
“เอาเรื่องกุไปพูด ตอนนี้ ม.3ละนะ” อันนี้คือที่ชั้นพูด
ไม่ใช่ครั้งแรก เคยบอกไปแล้ว อย่าล้ำเส้น ไม่ตลก ก่อนหน้านี้มันก็ย้อนกุ“เดี๋ยวก็พูดว่าไม่ตลก” มันหยุดไหม ตอนทะเลาะกัน มันทำหนักกว่าเดิมอีก ด่าทอนลดคุณค่า
เราถามหาเหตุผลเพราะอะไรกลายเป็นมันโฟกัสผิดจุด มันบอกเอาไปลงที่มันแต่ เอาเรื่องคอคาร์บอน มีนางหนึ่งพูด แต่ตัวนางก็ร่วมจี้ให้มันขำๆเราไม่ใช่หรอ
คนอื่นในกลุ่มเราเอวก็มีคำถามมาก
ทำไมใจร้ายกันได้ขนาดนี้ ยอมรับตอบโต้ พูด เขาจำตอนชั้นตอบโต้ทำไมไม่จำตอนที่เขามาเริ่มทำเราอ่ะ เหมือนเก่งกับแค่เรา555
ครูบอกผิดคู่ แต่ดูเราเจ็บสุดเลยโดนพูด ด่า บูลลี่แซะ แม่เพื่อนนางทักมาด่าพอจะคุยเขาก็ไม่คุยเขาฟังแค่ลูกเขาที่ไม่ได้มานั่งแถมคุยกับแค่ลูกกับนาง
เชื่อไหมนางใจร้ายมาก ขวนกันไปกินหมูกระทำหน้าตาเฉยๆ
นางด่าที่ชั้นมองแรงนาง ก่อนหน้านี้นางด่าชั้นคำพูดนางหายไปไหนอ่ะ? มีแค่เราทำจำได้
รอบแรกคุยกับครู นางบอกนางรู้ว่าทำอะไรไม่รู้สึกผิดนางแค่ขำๆไม่คิดอะไร แค่จะเล่น แต่ชั้นเคยคุยกับนางไปหลายรอบ ก่อนหน้านี้นางเคยวิ่งแกล้งเราล้มมีแผลแต่นางบอกว่าไม่ตั้งใจ แต่วิ่งเบียดและขำ ทุกวันนี้ยังเป็นแผลเป็นอยู่เลย
ครั้งที่2เข้าห้องปกครอง นางโกรธที่ชั้นทำให้นางเข้าห้องปกครอง ตอนนางด่าชั้นล่ะ บูลลี่แซะ นางทำเหมือนเรื่องที่นางทำมันหายไปเลย
ทำไมคนอื่นดูไม่อะไร ตอนนางนึงที่ไม่เกี่ยวข้องแต่นางโกรธแทนเพื่อน“มันจะได้ยินมั้ยวะ ” “ไม่หรอก” “อยากต. ก็ต. ต.ไปเถอะ” อันนี้ไม่ใช่ตัวต้นเรื่องพูดนะ555 อีกคาบ“เดี๋ยวมันได้ยินเบาๆ” อันนี้ตัวต้นเรื่อง เพื่อนมันยังขำ
“ตอนนี้นั่งอยู่ในห้อง นาพูดรอยๆมาสดๆเลย ”กรรมใดใครก่อ กรรมนั้นตามสนอง “ล่าสุดเลย เนี่ยย นางไว้ใจอะไรเราไม่กลัวเป็นแบบในข่าวหรอ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้