ทำไมเด็กสาวญี่ปุ่น “ใส่กระโปรงสั้นกลางฤดูหนาว” ถึงดูเหมือนไม่หนาว?
หลายคนคงเคยเห็นภาพนี้ เด็กสาวมัธยมในญี่ปุ่น
ใส่กระโปรงสั้น โชว์ขาเปล่า ทั้งที่อากาศหนาวจัด
คำถามที่ได้ยินเสมอคือ
“ไม่หนาวเหรอ?”
คำตอบที่เจ้าตัวมักพูดคือ
“หนาวนะ แต่ทนได้”
แต่ล่าสุดงานวิจัยทางจิตวิทยาชี้ว่า
เรื่องนี้อาจไม่ใช่แค่ความอดทน
◾️1 – ทีมวิจัยจากมหาวิทยาลัย South Florida (สหรัฐฯ) ศึกษาผู้หญิงที่แต่งกายเปิดเผยผิวหนังในฤดูหนาว
พบว่า คนที่ให้ความสำคัญกับ “ภาพลักษณ์ของตัวเองในสายตาคนอื่น” สูง
จะ รู้สึกหนาวน้อยลงจริง ๆ
◾️2 – นักวิจัยเรียกแนวโน้มนี้ว่า “Self-objectification”
คือการมองตัวเองจากมุมสายตาคนอื่นตลอดเวลา
สมองจะทุ่มพลังไปกับรูปลักษณ์ → ความสนใจต่อสัญญาณจากร่างกายลดลง
◾️3 – ผลคือ ต่อให้เปิดผิวมาก
ร่างกายยังรับผลของความหนาวอยู่
แต่ “สมองรับรู้ได้น้อยลง”
◾️4 – งานวิจัยเก็บข้อมูลผู้หญิงกว่า 200 คน
ในคืนฤดูหนาว อุณหภูมิประมาณ 7–14 องศา
พบชัดว่าคนที่ self-objectification สูง เปิดผิวมาก
แต่รายงานว่า “ไม่ค่อยหนาว”
◾️5 – นักวิจัยชี้ว่า กลไกนี้คล้ายกับ
การใส่คอร์เซ็ตในยุควิกตอเรีย รองเท้าส้นสูง การทำศัลยกรรม ทั้งหมดนี้คือการยอมรับความไม่สบาย
เพื่อรูปลักษณ์ภายนอก
คือ “ความสวย” มาก่อน “ความรู้สึกของร่างกาย”
◾️6 – ประเด็นสำคัญคือ นี่ไม่ได้แปลว่าร่างกายไม่ถูกกระทบ แต่คือการ “ชินชา” ต่อสัญญาณอันตราย
ซึ่งในระยะยาวอาจกระทบสุขภาพได้
========
สรุปคือ การดูแลรูปลักษณ์และการสนุกกับแฟชั่น
ก็เป็นสิ่งสำคัญในการแสดงความรักให้ตัวเอง
แต่ในขณะเดียวกัน
เราก็ไม่ควรมองข้าม “เสียงจากร่างกาย”
ถ้าใส่ใจภาพลักษณ์มากเกินไป
โดยละเลยความรู้สึกทางกาย
อาจทำให้สุขภาพของเราได้รับผลกระทบโดยไม่รู้ตัว
ทีนี้น่าจะเข้าใจแล้วใช่มั้ยครับว่า
ทำไมถึงใส่กระโปรงสั้นได้ แม้อากาศหนาวขนาดนั้น…
Boom JapanSalaryman
Cr: nazology
❄️☃️ทำไมเด็กสาวญี่ปุ่น “ใส่กระโปรงสั้นกลางฤดูหนาว” ถึงดูเหมือนไม่หนาว?
หลายคนคงเคยเห็นภาพนี้ เด็กสาวมัธยมในญี่ปุ่น
ใส่กระโปรงสั้น โชว์ขาเปล่า ทั้งที่อากาศหนาวจัด
คำถามที่ได้ยินเสมอคือ
“ไม่หนาวเหรอ?”
คำตอบที่เจ้าตัวมักพูดคือ
“หนาวนะ แต่ทนได้”
แต่ล่าสุดงานวิจัยทางจิตวิทยาชี้ว่า
เรื่องนี้อาจไม่ใช่แค่ความอดทน
◾️1 – ทีมวิจัยจากมหาวิทยาลัย South Florida (สหรัฐฯ) ศึกษาผู้หญิงที่แต่งกายเปิดเผยผิวหนังในฤดูหนาว
พบว่า คนที่ให้ความสำคัญกับ “ภาพลักษณ์ของตัวเองในสายตาคนอื่น” สูง
จะ รู้สึกหนาวน้อยลงจริง ๆ
◾️2 – นักวิจัยเรียกแนวโน้มนี้ว่า “Self-objectification”
คือการมองตัวเองจากมุมสายตาคนอื่นตลอดเวลา
สมองจะทุ่มพลังไปกับรูปลักษณ์ → ความสนใจต่อสัญญาณจากร่างกายลดลง
◾️3 – ผลคือ ต่อให้เปิดผิวมาก
ร่างกายยังรับผลของความหนาวอยู่
แต่ “สมองรับรู้ได้น้อยลง”
◾️4 – งานวิจัยเก็บข้อมูลผู้หญิงกว่า 200 คน
ในคืนฤดูหนาว อุณหภูมิประมาณ 7–14 องศา
พบชัดว่าคนที่ self-objectification สูง เปิดผิวมาก
แต่รายงานว่า “ไม่ค่อยหนาว”
◾️5 – นักวิจัยชี้ว่า กลไกนี้คล้ายกับ
การใส่คอร์เซ็ตในยุควิกตอเรีย รองเท้าส้นสูง การทำศัลยกรรม ทั้งหมดนี้คือการยอมรับความไม่สบาย
เพื่อรูปลักษณ์ภายนอก
คือ “ความสวย” มาก่อน “ความรู้สึกของร่างกาย”
◾️6 – ประเด็นสำคัญคือ นี่ไม่ได้แปลว่าร่างกายไม่ถูกกระทบ แต่คือการ “ชินชา” ต่อสัญญาณอันตราย
ซึ่งในระยะยาวอาจกระทบสุขภาพได้
========
สรุปคือ การดูแลรูปลักษณ์และการสนุกกับแฟชั่น
ก็เป็นสิ่งสำคัญในการแสดงความรักให้ตัวเอง
แต่ในขณะเดียวกัน
เราก็ไม่ควรมองข้าม “เสียงจากร่างกาย”
ถ้าใส่ใจภาพลักษณ์มากเกินไป
โดยละเลยความรู้สึกทางกาย
อาจทำให้สุขภาพของเราได้รับผลกระทบโดยไม่รู้ตัว
ทีนี้น่าจะเข้าใจแล้วใช่มั้ยครับว่า
ทำไมถึงใส่กระโปรงสั้นได้ แม้อากาศหนาวขนาดนั้น…
Boom JapanSalaryman
Cr: nazology