ในกลุ่มชาวพุทธ สัญชาติไทย ก็จะคุ้นเคยกับการมีประเพณี บวชของชายไทย
ที่เราจะได้เห็นกระทู้  " ​บ่น " ..ปรากฏบ้าง
ในเรื่อง การถูกบังคับให้บวช และไม่มีสัทธาในการบวช รวมถึง
อยากใช้ชีวิตฆราวาส ...อยากทำมาหากินแบบชาวบ้าน มากกว่า

แต่ข้อดีก็มีมากจริงๆ ในกรณีที่รักษา ข้อวินัยได้

เพราะอะไร?

หากสังเกตุผู้ที่ไม่อยากบวชประเพณี จะเห็นจุดร่วมของพวกเขา คือ
ความไม่เข้าใจถึงข้อดี ของ การเจริญไตรสิกขา ในสมณะเพศ


ซึ่งจุดนี้ต่างหาก ที่ชาวพุทธ สัญชาติไทย ควรทำความเข้าใจ

ในสังสารวัฏ มีสรรพสัตว์มากมาย ที่ไม่ได้อยู่ในสภาพที่จะบวชเป็นภิกษุได้

-ส่วนของภพมนุษย์ ( ​คน )​จริงอยู่ว่าคน ศึกษาไตรสิกขาได้
แต่ที่ อยู่ในเงื่อนไข ​บวชได้ ​จะน้อยลงไป


การไม่ตระหนักถึง ความยากการเกิดเป็นมนุษย์
ความยากการเกิดเป็นเพศที่ยังบวชได้
ความยาวนาน ที่รอนแรมในสังสารวัฏ
ผ่านสุขคติที่มัวเมา...ผ่านทุกขคติที่แสนจะทุกข์
กรรมดี กรรมชั่วนำพาไปไหนมาไหน ไม่รู้อีโหน่อีเหน่
เงา หลอก ว่านั้นคือฉัน
เดินทางที่มืดมนเหนื่อย หน่าย


แต่..แสงอรุณก็จรัสฉาย
..​อุบัติพระสัมมาสัมพุทธะ กำเนิดศาสนา ที่มีมรรคให้แล้ว มีพระไตรปิฏกให้
มีวินัยให้แล้ว มีวัดให้ มีคนสอนให้ อาหารไม่ต้องทำ มีคนหามาให้
พ่อแม่ก็ยินดีให้บวช ..ราวกับสังสารวัฏนั้น ประเคน..โอกาสมาให้
ได้พักจากการ ตุเลงตุเลง ในวัฏฏะ

...ใช่อยู่ที่คนไม่มีสัทธา ก็ไม่อยากบวช ปกติ
แต่อยู่ๆ จะดีดนิ้วแล้ว สัทธาลอยมาจากฟ้า ..ผุดมาจาก ความไม่มี ..ความว่าง ..​เหรอ

สัทธาก็มีเหตุเกิดของมัน..ความไม่สัทธาก็เหมือนกัน
หากเราไปคบ คนที่ไม่รู้จักศาสนาพุทธเลย แต่วิพากษ์ วิจารย์เก่งมาก
ก้จะเป็นปัจจัยที่ทำให้ เรา..ไม่มีสัทธา.
///
ลองสังเกตุเล่นๆ  ​ว่าเพื่อนที่เราคบดู  ทำให้เราอาจพลาดไหมที่จะไปสู่
..ทางประเสริฐที่จะนำไปสู่ ..ความจริง