หนี้ที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่หนี้บ้านหรือหนี้รถ แต่มันคือ "หนี้ความอยากได้" ของตัวเราเองนี่แหละ!

1. กับดัก "ผ่อน 0% เดือนละนิดเดียว"
เมื่อก่อนเห็นอะไรก็อยากได้ไปหมดครับ มือถือใหม่เอย ลำโพงเอย รองเท้าคู่โปรด พอเห็นป้าย "ผ่อน 0% 10 เดือน" เราจะรู้สึกทันทีว่า "เฮ้ย! จ่ายเดือนละ 500 เอง ถูกจะตาย"

• ผลคือ: เรากดมา 5 อย่าง เดือนละ 500 รวมเป็น 2,500 บาท

• รู้ตัวอีกที: เงินหายไปเกือบครึ่งหมื่นต่อเดือน โดยที่เราไม่ได้อะไรกลับมาเลยนอกจากของที่วางเต็มบ้าน

2. หนี้ "หน้าตา" ในสังคม
ข้อนี้เจ็บปวดสุดครับ บางทีเราไม่ได้อยากได้ของชิ้นนั้นจริงๆ หรอก แต่เพื่อนมี เราต้องมี พี่ที่ทำงานใช้ เราต้องใช้ กลัวคุยกับเขาไม่รู้เรื่อง กลัวดูไม่แพง

• ความจริงที่ผมเพิ่งรู้: คนอื่นเขาไม่ได้สนใจเราขนาดนั้นครับ เราซื้อกระเป๋าใบละหมื่นมา คนมอง 5 วินาทีแล้วก็ลืม แต่เราต้องนั่งใช้หนี้ไปอีก 5 เดือน!

3. "รางวัลชีวิต" ที่จ่ายด้วยความเครียด
เหนื่อยจากงานมาทั้งอาทิตย์ "ต้องให้รางวัลตัวเองหน่อย" ประโยคนี้คือตัวดูดเงินชั้นดีเลยครับ กินโอมากาเสะบ้าง ช้อปปิ้งออนไลน์บ้าง

• เปลี่ยนความคิดใหม่: รางวัลชีวิตที่แท้จริงคือ "การไม่ต้องมานั่งกังวลว่าพรุ่งนี้จะเอาเงินที่ไหนจ่ายค่าบัตร" ครับ

วิธีแก้แบบบ้านๆ (ที่ผมทำอยู่และได้ผล)

• กฎ 3 วัน: ถ้าเห็นของที่อยากได้ (ที่ไม่อยู่ในแผน) ให้รอ 3 วันครับ ถ้าผ่านไป 3 วันแล้วยังอยากได้อยู่ค่อยว่ากัน ส่วนใหญ่ 90% พอผ่านไปวันเดียวความยากก็หายไปแล้วครับ

• ถามตัวเองว่า "ซื้อได้ 2 ชิ้นไหม?": ถ้าเรามีเงินไม่พอจะซื้อของชิ้นนั้น 2 ชิ้นพร้อมกัน แปลว่าเรายังไม่พร้อมจะครอบครองมันครับ (ยกเว้นของจำเป็นจริงๆ นะ)

• กล้า "ปฏิเสธ" บ้าง: เพื่อนชวนไปกินหรูบ่อยๆ ถ้าไม่ไหวก็บอกไม่ไหวครับ ไม่ต้องอาย ความอายกินไม่ได้ แต่ความหนี้กินหัวเราครับ

สุดท้ายนี้...
ไม่ได้บอกว่าห้ามซื้อของหรือห้ามผ่อนนะครับ แต่อยากให้ "มีสติ" ก่อนกดรูดบัตร หรือก่อนตกลงผ่อนอะไรซะอย่าง อย่าให้ความสุขชั่วคราวจากการได้ของใหม่ มาแลกกับความทุกข์ตอนสิ้นเดือนครับ
ใครเคยตกหลุมพรางแบบผมบ้าง? หรือมีวิธี "ระงับกิเลส" แบบบ้านๆ ยังไงมาแชร์กันได้นะ!