เท่าที่ไปอ่านข้อมูลมาในยุค90-2000กว่าไทยเราก็เคยทำประเภทเรียกนักบอลดาวรุ่งที่คิดว่าเก่งจากสโมสรต่างๆเข้ามาแคมป์เก็บตัวฝึกยาว ส่วนลีกตอนนั้นยังเป็นเซมิโปรอยู่มีทีมธนาคารทีมทหารด้วย ลีกจะเตะไม่เตะขึ้นอยู่กับทีมชาติเป็นหลักเมื่อไหร่มีโปรแกรมทีมชาติต้องหยุดลีกกันสภาพแบบเป็นบอลถ้วยเลย
แต่กระนั้นทีมชาติไทยก็ไปไม่ถึงไหนเลยได้แชมป์วนเวียนแค่ในอาเซียนไปแข้งระดับเอเชียเมื่อไหร่คือเละกลับมาทุกที
แล้วทำไมเวียดนามจึงได้ผลลัพธ์ต่างกับไทยมากมายผมขอวิเคราะห์อย่างนี้
1.ส่วนที่สำคัญที่สุดคือโค้ช เมื่อก่อนเห็นว่าไทยเราใช้นะบบผู้จัดการทีมแล้วก็เป็นผู้ฝึกสอนด้วยหรืออย่างดีก็ใช้โค้ชไทยจากยุคเก่าๆ ก็อาจจะมีความตั้งใจที่ดีแต่การพัฒนามันไม่ไปไหนแน่นอนเมื่อศาสตร์ชั้นสูงแห่งฟุตบอลมันไม่มีจะไปสอน ไม่รู้จะสร้างร่างกายอย่างไร จะเร่งสปีดบอล สร้างความฟิตกันอย่างไร เอาแค่ไม่มี3อย่างนี้ก็เสียหายมากแล้ว กลายเป็นมาเข้าแคมป์เพื่อให้รู้ใจกันมากขึ้นอย่างเดียวซึ่งมันไม่เพียงพอที่จะไปสู้กับระดับหัวแถวเอเชีย สุดท้ายก็กลายเป็นแค่คนดูแลนักบอล คนจ่ายเงินเดือนเท่านั้น
ส่วนเวียดนามนั้นใช้โค้ชเกาหลีใต้ซึ่งมีลีคอาชีพก่อนใครในเอเชียและเป็นขาประจำบอลโลก เข้าถึงศาสตร์แห่งฟุตบอลระดับสูงเขารู้หมดยิ่งทางด้านการสร้างร่างกาย เกาหลีนั้นโดดเด่นที่สุดในเอเชีย
เมื่อเขามาถ่ายทอดความรู้ประสบการตรงให้เวียดนามจึงอัพสกิลกันได้เร็วมาก
2.ลีค อย่างที่บอกตอนนั้นบ้านเรายังเป็นเซมิโปรอยู่ นักบอลเลิกจากทีมชาติกลับไปสโมสรก็ไม่ได้การพัฒนาอะไร แต่เวียดนามตอนนี้เป็นลีคอาชีพแล้วถึงจะไม่ใหญ่และโด่งดังแบบไทยลีคแต่ก็ดูแล้วใช้ได้ถือว่ามีคุณภาพเพียงพอเลยทีเดียว
การปิดลีคเก็บตัวยาวไทยก๋เคยทำมาแล้วทำไมจึงต่างกับเวียดนามเหลือเกินล่ะครับ
แต่กระนั้นทีมชาติไทยก็ไปไม่ถึงไหนเลยได้แชมป์วนเวียนแค่ในอาเซียนไปแข้งระดับเอเชียเมื่อไหร่คือเละกลับมาทุกที
แล้วทำไมเวียดนามจึงได้ผลลัพธ์ต่างกับไทยมากมายผมขอวิเคราะห์อย่างนี้
1.ส่วนที่สำคัญที่สุดคือโค้ช เมื่อก่อนเห็นว่าไทยเราใช้นะบบผู้จัดการทีมแล้วก็เป็นผู้ฝึกสอนด้วยหรืออย่างดีก็ใช้โค้ชไทยจากยุคเก่าๆ ก็อาจจะมีความตั้งใจที่ดีแต่การพัฒนามันไม่ไปไหนแน่นอนเมื่อศาสตร์ชั้นสูงแห่งฟุตบอลมันไม่มีจะไปสอน ไม่รู้จะสร้างร่างกายอย่างไร จะเร่งสปีดบอล สร้างความฟิตกันอย่างไร เอาแค่ไม่มี3อย่างนี้ก็เสียหายมากแล้ว กลายเป็นมาเข้าแคมป์เพื่อให้รู้ใจกันมากขึ้นอย่างเดียวซึ่งมันไม่เพียงพอที่จะไปสู้กับระดับหัวแถวเอเชีย สุดท้ายก็กลายเป็นแค่คนดูแลนักบอล คนจ่ายเงินเดือนเท่านั้น
ส่วนเวียดนามนั้นใช้โค้ชเกาหลีใต้ซึ่งมีลีคอาชีพก่อนใครในเอเชียและเป็นขาประจำบอลโลก เข้าถึงศาสตร์แห่งฟุตบอลระดับสูงเขารู้หมดยิ่งทางด้านการสร้างร่างกาย เกาหลีนั้นโดดเด่นที่สุดในเอเชีย
เมื่อเขามาถ่ายทอดความรู้ประสบการตรงให้เวียดนามจึงอัพสกิลกันได้เร็วมาก
2.ลีค อย่างที่บอกตอนนั้นบ้านเรายังเป็นเซมิโปรอยู่ นักบอลเลิกจากทีมชาติกลับไปสโมสรก็ไม่ได้การพัฒนาอะไร แต่เวียดนามตอนนี้เป็นลีคอาชีพแล้วถึงจะไม่ใหญ่และโด่งดังแบบไทยลีคแต่ก็ดูแล้วใช้ได้ถือว่ามีคุณภาพเพียงพอเลยทีเดียว