ในชนบทที่ห่างไกล ชายคนหนึ่ง นั่งอยู่บนเก้าอีไม้ในบ้านหลังเล็กๆของเขา กำลังครุ่นคิดบางอย่างเขามองไปที่ผนังปล่าวๆ ก่อนจะลุกขึ้นไปหยิบสิ่งของชิ้นหนึ่ง เขาหยิบมันขึ้นมาก่อนจะเดินกลับมานั่งที่เดิมเค้านั่งลงที่เก้าอี้ไม้ตัวเดิม (นี่มันดีแล้วหรอสำหรับที่ผ่านมา)
เขาคิดในใจ เสียงเคาะประตูดังขึ้น (มันถึงเวาลาแล้วสินะ สิ่งที่ฉันรอคอยความตายของฉันมันอยู่ที่หน้าประตูแล้ว) ประตูถูกเปิดประโยคพูดสุดท้าย (ฉันไม่ได้อยากจะเป็นแบบนี้หรอกนะ ไม่มีใครอยากจะโดดเดี่ยวเพียงเพราะการรู้สึกผิดและความเสียใจ ใครสักช่วยปล่ดปล่อยฉันจากสิ่งที่แต่สิ่งที่จะปลดฉันได้มีเพียงความตายและนั้นคือสิ่งที่ฉันรอคอย)
เรื่องสั้นThe man waiting ชายผู้รอคอย
เขาคิดในใจ เสียงเคาะประตูดังขึ้น (มันถึงเวาลาแล้วสินะ สิ่งที่ฉันรอคอยความตายของฉันมันอยู่ที่หน้าประตูแล้ว) ประตูถูกเปิดประโยคพูดสุดท้าย (ฉันไม่ได้อยากจะเป็นแบบนี้หรอกนะ ไม่มีใครอยากจะโดดเดี่ยวเพียงเพราะการรู้สึกผิดและความเสียใจ ใครสักช่วยปล่ดปล่อยฉันจากสิ่งที่แต่สิ่งที่จะปลดฉันได้มีเพียงความตายและนั้นคือสิ่งที่ฉันรอคอย)