เมื่อเด็กประวัติศาสตร์ ร่วมชั้นเรียน ความฮาจึงบังเกิด

สวัสดีครับ ทุกท่าน ผมเป็นเด็กหนุ่ม18 ที่มีบุคคลิกและความชอบ ที่เป็นหัวประวัติศาสตร์จ๋า ซึ่งไม่ใช่แค่ความชอบธรรมดาแต่หลอมเข้าไปถึงตัวตน มาดูกันทีละข้อ
บุคคลิก = เป็นอินโทรเวิร์ตแต่ถ้ามีเรื่องที่สนใจจะคุยเก่งมาก
เพลงที่ฟัง = เพลงแนว fife and drum และเพลงของ stephen foster เช่น oh susanna! , old dog tray , listen to the mockingbird
เครื่องดนตรีที่เล่น = แซคโซโฟน ในวงดุริยางค์ของ รร. มีหน้าที่เป่าเพลงชาติทุกเช้าวันจันทร์-ศุกร์ และ ออกโรงในวันกีฬาสี
อาหารที่ชอบ = ขนมปัง Baguette
งานอดิเรก = ขัดรองเท้า อ่านนิยาย (4ดรุณี little woman เรื่องโปรด)
การแต่งกาย = แบบclassic เสื้อเชิต(เข้าใน) กางเกงเอวสูง รองเท้าหนัง นาฬิกาข้อมือ สวมfedoraในบางโอกาศ และcoat ผ้าวูล สำหรับหน้าหนาว (ที่มาของฉายา ไอ้สูท)
หนังที่ดู = barry lyndon , glory1989  , the patriot (แถม)ติดตามเนื้อเรื่อง Reddead redemption ทั้ง2ภาค กับ white day a labyrinth named school

และตลอดเวลาที่ผมได้อยู่ กับเพื่อนๆ6/4เป็นปีสุดท้าย ผมก็ขอนำเค้าโครงบางส่วนของเรื่องราว มาเขียนเป็น fanfix เด็กประวัติศาสตร์ในห้องเรียน ให้ผู้อ่านได้อ่านกันจนท้องแข็งนะครับ

      โดย fanfix ของผมจะแบ่งออกเป็นชุดบทสนทนา ซีรีย์การเชื่อมโยง ไปในช่วงเวลาต่างๆในหน้าประวัติศาสตร์

         และวันนี้ผมได้นำตัวอย่างบางส่วนมาให้ผู้อ่านได้ลองอ่านดูครับ

(ส่วนหนึ่งของซีรีย์ ww2 เยอรมัน)
08:15 น. - เมื่อเพื่อนอวดรูปเที่ยวอุทยานตอนปีใหม่
​เพื่อน A เพิ่งกลับจากไปแคมป์ปิ้งที่อุทยานแห่งชาติทางเหนือช่วงปีใหม่ กำลังเปิดรูปโชว์ทุ่งดอกไม้บานสะพรั่งให้เพื่อนๆ ดูอย่างภูมิใจ
​เพื่อน A: "ดูดิพวก ทุ่งดอกไม้นี้โคตรสวย อากาศก็ดี ดอกไม้เล็กๆ พลิ้วตามลมเหมือนในสวรรค์เลยว่ะ"
เพื่อน B: "เออจริงว่ะ เห็นแล้วสดชื่นเลย ว่ามันคือดอกอะไรวะ?"
ไอ้สูท (เดินเข้ามามองรูปนิ่งๆ แล้วเปรยขึ้น): "ความงามที่มาพร้อมกับ... จังหวะการย่ำเท้า นายรู้ไหมว่าทุ่งดอกไม้ที่พลิ้วไหวนั่น มันมีท่วงทำนองเดียวกับเพลง 'Erika' "
เพื่อน A: "เอริก้า? ชื่อสาวที่ไหนวะ? ดอกไม้บ้านกูชื่อพื้นเมืองนะ!"
ไอ้สูท: "มันไม่ใช่แค่ชื่อสาว แต่มันคือดอกไม้ป่าที่ผลิบานเพื่อรอคอยการกลับมาของทหารราบแวร์มัค... ทุกครั้งที่พวกเขาร้องชื่อ 'เอริก้า' ท่ามกลางทุ่งดอกไม้ มันคือเสียงสะท้อนของความคิดถึงที่ถูกกลบด้วยเสียงรองเท้าบูทกระทบพื้นดิน... ดอกไม้ที่นายเห็นในรูป มันอาจจะกำลังเต้นระบำไว้อาลัยให้ใครบางคนที่ไม่ได้กลับมาก็ได้นะ"
เพื่อน A: "เชี่ย... จากรูปเที่ยวชิลๆ ทำกูเห็นภาพกองทัพเดินผ่านป่าเลยเหรอวะ กูกลายเป็นทหารค้างแรมในอุทยานเฉยเลย!"
​09:00 น. - ลมหนาวที่กัดผิว จนเพื่อนเริ่มหลอน
​อากาศเช้านี้ดันทวีความหนาว ลมพัดแรงจนหน้าต่างสั่น เพื่อน C บ่นพลางลูบแขนที่เริ่มถลอกเป็นขุย
​เพื่อน C: "โอ๊ย ลมหนาวกัดแขนกูแสบไปหมดแล้วเนี่ย ดูดิ ถลอกจนเป็นรอยแดงเลย"
เพื่อน B: "เออ กูด้วย หน้ากูตึงจนจะปริแล้ว ลมบ้านเราดุชะมัด"
ไอ้สูท (ฮัมเพลง Westerwaldlied เบาๆ): "มันคือความเจ็บปวดที่มีระเบียบวินัย... ลมหนาวป่าเวสเทอร์วาลด์ที่นายกำลังเจออยู่ตอนนี้ มันคือสิ่งที่ทหารเยอรมันต้องเผชิญเพื่อพิสูจน์ความแข็งแกร่ง รอยถลอกนั่นคือ 'ตราประทับผู้รอดชีวิต' ... จงขอบคุณที่มันแค่กัดผิว ไม่ได้กัดกระดูกจนนายต้องทิ้งแขนไว้กลางหิมะ"
เพื่อน B: "ไอ้เอ๊ย... กูก็แค่อยากทาโลชั่น ให้กูเป็นทหารหาญเฉย ดูไอ้สูทดิ หน้ามันนิ่งมากเหมือนไม่สะทกสะท้านกับลมเลยว่ะ หรือว่ามันชินกับความหนาวระดับยุโรปไปแล้ววะ?"


(ส่วนหนึ่งจากซีรีย์ ยุคล่าอาณานิคม)
13:00 น. - เมื่อเพื่อนล้อกันเรื่องฟันเหลือง... สู่ประวัติศาสตร์ทันตกรรมที่สยองที่สุด!
​เพื่อน C โดนเพื่อนรุมล้อว่าช่วงนี้สูบบุหรี่จัดจนฟันเหลืองเป็นคราบ
​เพื่อน C: "เออ ฟันเหลืองแล้วไงวะ เดี๋ยวค่อยไปขูดหินปูนก็ได้"
ไอ้สูท (หันมามองนิ่งๆ): "นายโชคดีนะที่ยังมีฟันเป็นของตัวเอง... ในยุคศตวรรษที่ 19 คนรวยเขาไม่ได้ใช้ฟันแท้หรอก เขาใช้ ฟันวอเตอร์ลู (Waterloo Teeth) ที่ถอนมาจากศ*wทหารในสนามรบนับหมื่นมาทำฟันปลอม... ถ้าฟันนายเหลืองมากจนหลุดไป นายอาจจะต้องไปจ้างใครสักคนไปขุดหลุมศพเพื่อหาฟันใหม่มาใส่แทนนะ"
เพื่อน C: "ไอ้...กูจะไปแปรงฟันเดี๋ยวนี้แหละ! พูดซะกูเห็นภาพป่าช้าเลย!"
​15:00 น. - การเต้นแอโรบิกท่ามกลางลมหนาว... และกองทัพที่ถดถอย
​ครูสั่งให้ 6/4 ถอดเสื้อกันหนาวออกให้หมดเพื่อนำเต้นแอโรบิกหน้าอาคาร จะได้ดูเป็นระเบียบเรียบร้อย ท่ามกลางลมหนาวที่พัดแรง
​เพื่อน A: "โหยครู! หนาวจะตายอยู่แล้ว ให้ถอดเสื้อกันหนาวเต้นเนี่ยนะ ขนลุกหมดแล้ว!"
ไอ้สูท (ยืนถอดเสื้อนิ่งๆ หน้าซีดแต่สงบ): "นี่แหละ... ความรู้สึกของ กองทัพนโปเลียนที่กำลังถอยร่นออกจากรัสเซีย ท่ามกลางพายุหิมะ เราถูกบังคับให้ละทิ้งความอบอุ่นเพื่อรักษาความเป็นเอกภาพของกองทัพ... เรากำลังเต้นเพื่อประทังชีวิตท่ามกลางความหนาวเหน็บที่ไร้ความปรานี ใครหยุดเต้นคือนอนจมกองหิมะ!"
เพื่อนๆ 6/4: (พร้อมใจกันเต้นยับกว่าเดิมเพราะกลัวต*ยตามที่ไอ้สูทบอก)


(ส่วนหนึ่งจากซีรีย์ ปฏิวัติชาติจีน)
​12:00 น. - เมื่อเพื่อนกินข้าวอย่างเอร็ดอร่อย... สู่โศกนาฏกรรมแห่งความโลภ
​ช่วงพักเที่ยง เพื่อน A กับเพื่อน B กำลังล้อมวงกินข้าวเหนียวส้มตำกับข้าวสวยร้อนๆ อย่างมีความสุข เพื่อน A ปั้นข้าวเหนียวเข้าปากคำโต
​เพื่อน A: "โหย ข้าวเหนียวนุ่มๆ กับน้ำตกหมูคือที่สุดของความสุขว่ะ"
ไอ้สูท (ค่อยๆ วางช้อน สบตาเพื่อน A ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเวทนา): "ความสุขที่ปลอมตัวมาในรูปของคำลวง... นายรู้ไหมว่า 'ข้าว' เคยเป็นยาพิ*ที่ฆ่*คนนับล้านมาแล้วในยุค ก้าวกระโดดไกล (Great Leap Forward) ของประธานเหมา..."
เพื่อน B: "มาแล้ว... ข้าวเม็ดละ 5 สตางค์ของกู จะพาไปต*ยอีกกี่ล้านคนวะรอบนี้?"
ไอ้สูท (ขยับนาฬิกาพก 'คลิก'): "เพราะรัฐบาลจีน 'คิดไปเอง' ว่าธรรมชาติสั่งได้ พวกเขาบั*คับชาวนาให้ปลูกข้าวอัดแน่นเต็มคันนา เพราะเชื่อทฤษฎีว่า 'ข้าวชนิดเดียวกันจะไม่แย่งอาหารกัน' ผลคือรากเน่าตายทั้งแผ่นดิน แต่เจ้าหน้าที่ก็ยัง 'คิดไปเอง' และโกหกตัวเลขผลผลิตจนรัฐบาลดึงข้าวไปหมด ทิ้งให้ชาวนาต้องกินดิน กินเปลือกไม้ และอดต*ย กว่า 45 ล้านคน... ข้าวในมือนายวันนี้ มันอาจจะถูกปลูกมาด้วยคำโกหกที่แลกด้วยชีวิตของผู้บริสุทธิ์ก็ได้นะ"
เพื่อน A: "เชี่ย... กูแค่จะกินข้าว ลากกูไปดูคนอดต*ย 40 ล้านคน... กูมองข้าวเหนียวเป็นก้อนกรวดในท้องนาไปแล้วเนี่ย!"
​15:30 น. - เมื่อรุ่นน้องเข้ามาใช้ห้องและทำของพัง... สู่การกวาดล้างสี่เก่า
​คาบว่างห้อง 6/4 ถูกรุ่นน้องม.ต้นเข้ามาใช้ทำกิจกรรม พอพวกผมกลับมาถึงห้อง ปรากฏว่าโมเดลลูกโลกโฟมที่พวกผมอุตส่าห์ทำส่งครูพังเละเทะ เศษโฟมกระจายเต็มพื้นเหมือนหิมะถล่ม
​เพื่อน B: "ไอ้เด็กพวกนี้! เล่นอะไรกันวะเนี่ย? ดูดิ ลูกโลกกูแตกเป็นเสี่ยงๆ เลย ทำลายล้างเหมือนพายุเข้าห้องชัดๆ!"
ไอ้สูท (เดินผ่านเศษโฟมช้าๆ หยิบเศษ "ทวีปเอเชีย" ที่แหว่งขึ้นมาดู): "มันไม่ใช่แค่ของพัง... แต่นี่คือจิตวิญญาณของ เรดการ์ด (Red Guards) ในยุค ปฏิวัติวัฒนธรรม พวกเขาถูกสั่งให้กวาดล้าง 'สี่เก่า' เพราะมีคน 'คิดไปเอง' ว่าแจกันโบราณหรือศิลปะเก่าแก่กำลังลุกฮือขึ้นมาเป็นภัยต่อชาติ..."
เพื่อน C: "ไอ้สูท... รุ่นน้องมันแค่ซน มันไม่ได้อยากกวาดล้างวัฒนธรรมเก่ามั้ง!"
ไอ้สูท: "รุ่นน้องพวกนี้ก็คงเหมือนเรดการ์ดตัวน้อยนั่นแหละ... พวกเขาอาจจะ 'คิดไปเอง' ว่าลูกโลกใบนี้คือสัญลักษณ์ของอำนาจเก่าที่ต้องถูกบดขยี้ให้กลายเป็นฝุ่นผง เพื่อสถาปนาโลกใหม่ที่มีแต่เศษโฟม... การทำลายล้างที่ไร้เหตุผลที่สุด คือการทำลายเพราะคิดไปเองว่าสิ่งที่พังไปนั้นคือชัยชนะ!"
เพื่อน B: "กูยอมแล้ว... จากเด็กซน ให้เป็นกองกำลังปฏิวัติวัฒนธรรม กูไม่กล้าด่าน้องเลย กลัวโดนข้อหาเป็น 'ศัตรูของประชาชน' !"

      
       และนั่นก็คือ บางส่วนของแต่ละซีรีย์ที่ผมหยิบยกมาให้ท่านผู้อ่าน ได้ดูเป็นตัวอย่าง และฉบับเต็มของซีรีย์นั้นๆจะมาในกระทู้ถัดไป หากมีผู้สนใจตัวอย่างfanfixของผมอย่างน้อยซัก1คนก็ยังดี
โดยที่ตอนนี้ จะมีซีรีย์ ยุคล่าอาณานิคม , ยุคปฏิวัติอุตสหกรรม , ยุคww2 เยอรมัน ,ยุคปฏิวัติชาติจีน และในอนาคตคาดว่าจะมีซีรีย์ยุคสมัยอื่นๆ มาเพิ่มอีกเรื่อยๆ หากการตอบรับดี หรือ หากท่านผู้อ่านมีไอเดีย ให้ผมทำซีรีย์อะไร ก็สามารถรีเควสมาได้เลยครับ