ขอระบายหน่อยครับ

สวัสดีครับผมอายุ15 กำลังจะขึ้น ม.4 ขอเข้าเรื่องเลยนะครับคือแม่ผมเป็นมะเร็งระยะ4 ผมไม่รู้จำต้องทำยังไงแล้วทุกอย่างในชีวิตผมคือแม่ ถ้าผมขาดแม่ไปคือเหมือนตัดขาดกับทุกอย่าง สีสีนในชีวิตคงหายหมด ตอนผมยังเด็กกว่านี้ก็เคยไม่ชอบแม่ท่านชอบดุ ว่าต่างๆนาๆแต่ก็ไม่เคยตีนะครับ จนพอโตขึ้นก็ได้มารู้ว่าความสบายของผมเบื้องหลังคือความเหนื่อยของแม่ แม่ชอบบังคับให้พิเศษตอนประถม ตอนนั้นไม่ชอบมากๆพอตอนนี้ผมไม่เคยสอบตกได้เต็มตลอด น่าเสียดายทำไมตอนนั้นผมคิดไม่ได้ว่าแม่หวังดีกับผมขนาดไหน ตอนยังเด็กแม่ชอบพาไปเที่ยวตลอดทุกที่ อยากกินไรได้กิน เที่ยวทุกวันหยุดก็ว่าได้ เคยคุยเรื่องอนาคตกับแม่ไว้เยอะเลย แม่อยากนั่งรถเบนซ์ซักคัน อยากได้ทองซัก2บาท อยากไปเที่ยวต่างประเทศ ผมไม่ค่อยมีเพื่อน โดนเพื่อนรังแกตลอด แต่ก็มีแม่ที่ค่อยช่วยค่อยสอนผม. ผมไม่มีที่ระบาย ไม่มีใครที่ผมรู้สึกได้เหมือนแม่ ท่านทำงานหนักเพื่อผม ท่านยังใช้ชีวิตได้ไม่เต็มที่เลยทำไมต้องเกิดเรื่องแบบนี้ด้วยนะ ผมสัญญากับตัวเองไว้ว่า ถ้าผมได้เป็นพ่อคนผมจะเลี้ยงดูให้ได้เหมือนแม่ที่ไม่เคยทำให้ผมลำบาก แล้วเป็นคนดี//พ่อยังอยู่ด้วยนะครับแต่ไม่ค่อยได้คุยกันนิสัยตรงกันข้ามกับคนที่บ้าน//ขอบคุณที่อ่านจบนะครับผมไม่เคยระบายหรือบอกให้ใครรู้เกี่ยวกับแม่ผมเลย .ผมจะทำให้ดีที่สุดครับขอบคุณครับ