ตามหัวข้อกระทู้เลยครับผมเป็นโรกสมาธิสั้นตอนแรกๆก็ไม่คิดอะไรตอนหลังๆผมเริ่มคิดแล้วว่าทำไมผมไม่เหมือนคนอื่น รู้สึกเริ่มอิจฉาคนอื่นที่เกิดมาเป็นคนปกติ แล้วก็คิดว่าถ้าโตไปผมน่าจะไม่มีใครคบเป็นแฟนหรอกมั้งอาจารย์ของผมก็ประมาณแบบเงอะงะติ๊งต๊องออกแนวทำครึ่งๆกลางๆแต่เวลาเลือกทำอะไรสักอย่างก็ทำได้ตรงๆนั่นแหละแต่แบบส่วนใหญ่มันจะขึ้นๆกลางๆแล้วก็ไปแนวเงอะงะไปเลย คนแบบผมอ่ะถ้าโตไปมันจะหาแฟนได้ไหม

แล้วอีกอย่างผมไม่รู้เป็นอะไรความคิดของผมจะคิดไม่เหมือนคนอื่นจะเป็นคนที่คิดต่างแต่ก็ไม่ต่างสุดขั้วมันทำให้ผมเข้ากับคนอื่นไม่ค่อยได้เท่าไหร่ ไม่รู้ทำไมแต่ในใจผมผมก็อิจฉาคนอื่นเพราะผมคิดว่าผมไม่เหมือนคนปกติไม่เหมือนคนที่เกิดมาเป็นปกติ