คิดยังไงกับประโยคที่ว่า ไม่ควรเอาคนที่มีปัญหาครอบครัว หรือปัญหาส่วนตัวเข้ามาในชีวิตคะ ?

คือต้องบอกก่อนว่า เราอยู่ในครอบครัวที่ไม่ได้ฐานะดีค่ะ เราก็ไม่ได้โตมาก ตอนนี้ก็มีหนี้ในครอบครัวแต่เราไม่ได้สร้างนะคะ แล้วก็มีหนี้กยศ.ที่กู้เรียนอยู่ หันไปทางไหนก็ไม่ได้ เพราะแต่ละคนในครอบครัวมีภาระของตัวเองหมด ก็แอบเคว้งนะคะ เดิมทีเราพ่อแม่ก็เลิกกันพูดตรงๆเลยรู้สึกว่าตัวเองค่อนข้างเหมือนเด็กมีปมคนนึง จริงๆก็ชินกับความคิดนี้แล้วค่ะ เพราะทำอะไรไม่ได้ มันไม่ใช่ปัญหาที่เราก่อ เพราะเราก็เกิดมาโดยที่ไม่ได้รู้อะไร แต่ลึกๆก็ต้องการความรัก ความใส่ใจ พอมีแฟนเราเลยรักเค้ามากๆ ยอมได้ทุกอย่าง แต่ก็นั่นแหละค่ะ ทุกปัญหาทั้งเรื่องครอบครัว ปมส่วนตัว เงิน มันเกี่ยวกันหมด
     ตามหัวข้อก็คือ เราแค่มานั่งคิดกับตัวเองว่า ถ้าเราโตไปพร้อมกับปัญหาพวกนี้ แต่ไม่ใช่เราไม่พยายามหาวิธีแก้นะคะ เราก็คงจะพยายามแก้ให้ดีที่สุด แต่เราก็คนๆนึง มันมีสิทธิ์ที่จะเหนื่อย จะท้อบ้างอยู่แล้ว แล้วถ้าการที่เรามีปัญหาอยู่แบบนี้ เอาตามตรงมันไม่ควรมีใครเลยหรอคะ คือเราก็แอบคิดว่าจะเอาตัวเองไปเป็นภาระของแฟนในอนาคตรึป่าว แต่ก็อยากมีคนข้างๆคอยให้กำลังใจบ้าง
    เราแค่อยากรู้ว่าทุกคนที่ผ่านมาอ่านกระทู้ของเรา คิดยังไงบ้างคะ หรือพอมีใครแนะนำการเปลี่ยนมายเซ็ทได้จะดีมากเลยค่ะ ขอบคุณที่เสียสละเวลาอ่านๆนะคะ