สวัสดีครับ ผมอยากมาแชร์การเป็นหูดหงอนไก่ที่ทวารหนักตอนนอยู่ต่างประเทศ ก่อนอื่นขอเกริ่นว่าผมเป็นเกย์ ปรกติจะใช้ถุงยางตลอดตอนมีเพศสัมพันธ์ ระยะหลังมามีหลายครั้งที่ผู้ชาย ถอดถุงออกแล้วมีอะไรกะเราโดยไม่ใส่ถุง ตอนนั้นเราคิดว่าเออ แค่ครั้ง 2 ครั้งคงไม่เป็นไร ผู้ชายก็ทานยา PreP ด้วยคงไม่ติด HIV แน่ เลยปล่อยเลยตามเลย เมื่อกลางกันยา ปีที่แล้วคลำาก้นแล้ว รู้สึกว่ามีติ่งแปลกๆที่ ทวาร สอดนิ้วเข้าไปก็พบมีก้อนเล็กๆ ข้างในอยู่ด้วย ประกอบกับชีวิตช่วงนั้น เครียดกับเรื่องงาน ชีวิต ไม่ดูแลตัวเองทำาให้ภูมิคุ้มกันตก อาจจะเป็นปัจจัยให้เกิดหูดหงอนไก่ขึ้นมาได้ เราก็หาข้อมูลตามอินเตอร์เน็ต ดูเหมือนเป็นหูดหงอนไก่เลย นี้เลยเครียดมากกต้องทำานัดหมอเลย ได้นัดอีกที ก็รออีกอาทิตย์นึง หลังหมอตรวจก็พบว่าเป็นหูดหงอนไก่ทั้งข้างในข้างนอก หมอเลยบอกว่าต้องผ่าตัดออกน่ะ ให้ใบลาหยุดงานเลย 3 วันแล้วให้ไป รพ เลย แล้วให้อดนํ้า อดข้าวไปเลยน่ะ เพื่อได้คิวผ่าตัดวันนั้นเลย หลังจากฟังจบใจตกไปตาตุ๋มเลย คำาว่าผ่าตัดมีไรเข้ามาในหัวมากเลย จะเจ็บไหม นี้เป็นการผ่าตัดครั้งแรก ที่ทวารด้วย จะเป็นมะเร็งไหม บลาๆๆๆ เครียดมากเลย
วันรุ่งขึ้นก็รีบไปที่ รพ เอาใบส่งตัว อดนํ้า อดข้าวแบบที่หมอบอก ปรากฏว่ รพ บอก เราไม่ทำาการผ่าตัดนี้ที่แผนกฉุกเฉินอีกแล้ว ให้เราทำานัดใหม่ที่แผนก ทวารที่นี้แทน ให้ที่อยู่เบอร์โทร เราก็โอ้ยหมอคนนั้นให้เราอดข้าว อดนํ้ามาทำไมเนี้ยเราก็โทรไป โทรไปก็ไม่มีใครรับเลย เลยตัดสินใจไปที่คลีนิกเพื่อทำานัดเองเลย แต่ในความโชคร้ายก็ยังมีโชคดี พอเอิญมีคนยกเลิกนัดวันนั้นพอดีเลยได้คิว บ่ายวันนั้นเลย หมอที่คลีนิกก็ตรวจใหม่ ส่องเครื่องมือใหม่ ตรวจเสร็จหมอก็บอกให้เราไปทำนัด ผ่าตัดที่ counter ซึ่งคิวผ่าตัดอีกทีก็อีก 1 เดือน ในความคิดคือแบบว่าโอ้ย ทำไมมคิวมันนานจัง ก็โอเครทำไงได้ก็ต้องรอ ระหว่างรอ เรารู้สึก คัน แสบที่ก้นมาก โดยเฉพาะที่รูทวาร เวลาถ่ายก็เริ่มมีเลือดออกแต่ทำาไรไม่ได้ก็ต้องรอผ่าตัด
1 เดือผ่านนไปก็ถึงวันผ่าตัดมาถึงบอกก่อนว่าเป็นผ่าตัดแบบ บล๊อกหลังแล้ว ผ่าตัดแบบไม่นอน รพ หลังผ่าตัดเสร็จรอสักพักแล้วให้กลับเลย ซึ่ง กฎที่นี้คือหลังผ่าตัดห้ามเดินทางกลับบ้านคนเดียว หรือนั่งรถสาธารณะกลับ ต้องมีคนมารับกลับจากคลีนิก งั้นจะไม่ให้ผ่าตัดการผ่าตัดจะถูกยกเลิก เราก็เครียดอีก เรามาอยู่เมืองนอกตัวคนเดียว แล้วอีกอย่างไม่อยากบอกเพื่อนด้วยว่าตัวเองเป็นอะไร ประจวบกับวันผ่าตัดเป็นวันธรรมดา เวลาทำางานไม่มีใครว่างมารับเลย บอกตรงๆๆ ตอนนั้นเครียดมาก ร้องไห้ ทำไมมทีนี้มันยุ่งยากมากเลย สุดท้ายอ่านข้อมูลอินเตอร์เน็ตว่ามันวาามี แท็กซี่บริการรับส่ง รพ เราเลยลองติดต่อดูว่ามารับเรากลับได้ไหม ให้ขึ้นมารับที่รอผ่าตัดเลยได้ไหมปรากฏว่าเขาสามารถมารับได้ โอเครเลยโล่งใจไปหน่อย แต่ก็มีค่าใช้จ่ายที่เราต้องจ่ายเอง อีกข้อนึงคือ จริงๆแล้วต้องเซ็นด้วยว่ามีคนอยู่ที่บ้านกับเราที่บ้าน ใน 24 ชม แรก ว่าเราไม่ได้อยู่คนเดียว แต่เราก็เซ็นไปงั้นว่าเรามีคนอยู่กะเราด้วย ในท่จริง้ราอยู่ห้องคนเดียวหลังผ่าตัด
ในวันผ่าตัดเราก็ไปตามนัด หมอก็บล๊อกหลัง ไม่ให้เรารู้สึกที่ก้น ตอนบล๊อกหลังจะเจ็บตอนที่ฉีดยาชาตอนผิวหนัง จนสะดุ้งยืดหลังหมอเลยบอกว่าอย่ายืดหลังตอนจิ้ม แต่ก็น่ะ มันเจ็บอ่ะ 555 หลังบล๊อกหลังเสร็จก็ให้มันชา แล้วจากนั้นหมอก็เข็นเราเข้าห้องผ่าตัด ตอนจี้ไม่เห็นแหละไม่รู้สึกเจ็บเลย เห็นแต่ควันที่ขึ้นมากับกลิ่นไหม้ๆ จะมีเจ็บท้องหน่วงๆ มากจนแบบบอกหมอว่ามันเจ็บหน่วงมากที่ท้องน้อย หมอบอกทนนิดนึงจะเสร็จแล้ว ใช้เวลาไม่ถึง 15 นาที หมอก็บอกเสร็จแล้ว ก็เข็นเรามารอที่ห้องพักฟื้น ก็ยังไม่รู้สึกเจ็บอะไรเลย รอจนกว่าเราจะฉี่ครั้งแรกได้ เราก็รอ แล้วรอเล่า ลองเข้าห้องนํ้า 2-3 ครั้งก็ฉี่ไม่ออก จนเริ่มรู้สึกเจ็บท้องน้อยมาก แต่ก็ฉี่ไม่ออก จนครั้งสุดท้ายลุกจากเตียงเพื่อไปฉี่ มันก็ไหลมาเองแบบควบคุมไม่ได้ คือแบบคลีนิกก็จะปิดเหมือนที่ห้องคนไข้คนอื่นก็ทยอยกลับบ้านหมดแล้ว เหลือเราอยู่ หมอก็มาถามว่าตกลงออกไหม เหมือนเขาอยากกลับบ้านแล้ว เราก็ล งอีกครั้งโชคดีไปว่าครั้งนี้ฉี่ออก เลยได้กลับบ้าน เราก็ออกมา แท๊กซี่เราก็มารอรับอยู่แล้ว
คืนแรกคือไม่มีความรู้สึกเจ็บอะไรเลย อาจจะเป็นเพราะยาชา แต่หลังจากนั้นบอกเลย ว่านรกของจริง คือเจ็บมากแบบตอนถ่าย แล้วต่อจากนี้นึกว่าจะจบแล้ว แต่ยังไม่จบจ้าาา พบมันยังขึ้นอยู่ข้างใน หมอต้องผ่าตัดอีกรอบ แล้วพบมีริดสีดทวารระดับ 1 อีก ผ่านไปครบ 3 เดือนแล้วยังมีถ่ายเป็นเลือดติดกระดาษทิชชูอยู่เลย ตอนนี้หมอให้ทายา Aldara แปดสัปดาห์ ตอนนี้กว่าจะนัดหมอได้อีกที คือ 3เดือนเลย คือนัดยากมาก รู้สึกว่ามันยังแสบๆๆ ตึงที่ก้นอยู่เลย ไม่รู้ว่ามันจะไปจบยังไง อยากบอกว่ามันเหนื่อยใจ ทั้งกาย และใจมาก
อยากเตือนคนที่คิดว่ามีเพศสัมพันธ์โดยไม่ส่ถุงอยางคงไม่เป็นไรหรอก็อยากบอกว่ามันไม่ได้มีแค่ HIV น่ะมันยังมีโรคเพศสัมพันธ์อื่นอีกมากมาถที่ทำาให้ทรมานได้เหมือนกัน โชคดีที่เราไม่ได้ติดโรคอื่นด้วย ผลตรวจชิ้นเนื้อก็ไม่ใช่มะเร็ง แล้วเราจะโชคดีแบบไหมไปตลอดไหม??? เลยอยากแนะนำใครยังไม่ได้ฉีดวัคซีน hpv แนะนำาให้ฉีดน่ะสำคัญมาก
ขอบคุณที่อ่านมาถึงตอนนี้ แล้วจะมาอัพเดทอาการอีกที เมื่อได้พบหมออีก 3 เดือน 555
เป็นหูดหงอนไก่ที่ทวารหนัก อยู่ต่างประเทศ
วันรุ่งขึ้นก็รีบไปที่ รพ เอาใบส่งตัว อดนํ้า อดข้าวแบบที่หมอบอก ปรากฏว่ รพ บอก เราไม่ทำาการผ่าตัดนี้ที่แผนกฉุกเฉินอีกแล้ว ให้เราทำานัดใหม่ที่แผนก ทวารที่นี้แทน ให้ที่อยู่เบอร์โทร เราก็โอ้ยหมอคนนั้นให้เราอดข้าว อดนํ้ามาทำไมเนี้ยเราก็โทรไป โทรไปก็ไม่มีใครรับเลย เลยตัดสินใจไปที่คลีนิกเพื่อทำานัดเองเลย แต่ในความโชคร้ายก็ยังมีโชคดี พอเอิญมีคนยกเลิกนัดวันนั้นพอดีเลยได้คิว บ่ายวันนั้นเลย หมอที่คลีนิกก็ตรวจใหม่ ส่องเครื่องมือใหม่ ตรวจเสร็จหมอก็บอกให้เราไปทำนัด ผ่าตัดที่ counter ซึ่งคิวผ่าตัดอีกทีก็อีก 1 เดือน ในความคิดคือแบบว่าโอ้ย ทำไมมคิวมันนานจัง ก็โอเครทำไงได้ก็ต้องรอ ระหว่างรอ เรารู้สึก คัน แสบที่ก้นมาก โดยเฉพาะที่รูทวาร เวลาถ่ายก็เริ่มมีเลือดออกแต่ทำาไรไม่ได้ก็ต้องรอผ่าตัด
1 เดือผ่านนไปก็ถึงวันผ่าตัดมาถึงบอกก่อนว่าเป็นผ่าตัดแบบ บล๊อกหลังแล้ว ผ่าตัดแบบไม่นอน รพ หลังผ่าตัดเสร็จรอสักพักแล้วให้กลับเลย ซึ่ง กฎที่นี้คือหลังผ่าตัดห้ามเดินทางกลับบ้านคนเดียว หรือนั่งรถสาธารณะกลับ ต้องมีคนมารับกลับจากคลีนิก งั้นจะไม่ให้ผ่าตัดการผ่าตัดจะถูกยกเลิก เราก็เครียดอีก เรามาอยู่เมืองนอกตัวคนเดียว แล้วอีกอย่างไม่อยากบอกเพื่อนด้วยว่าตัวเองเป็นอะไร ประจวบกับวันผ่าตัดเป็นวันธรรมดา เวลาทำางานไม่มีใครว่างมารับเลย บอกตรงๆๆ ตอนนั้นเครียดมาก ร้องไห้ ทำไมมทีนี้มันยุ่งยากมากเลย สุดท้ายอ่านข้อมูลอินเตอร์เน็ตว่ามันวาามี แท็กซี่บริการรับส่ง รพ เราเลยลองติดต่อดูว่ามารับเรากลับได้ไหม ให้ขึ้นมารับที่รอผ่าตัดเลยได้ไหมปรากฏว่าเขาสามารถมารับได้ โอเครเลยโล่งใจไปหน่อย แต่ก็มีค่าใช้จ่ายที่เราต้องจ่ายเอง อีกข้อนึงคือ จริงๆแล้วต้องเซ็นด้วยว่ามีคนอยู่ที่บ้านกับเราที่บ้าน ใน 24 ชม แรก ว่าเราไม่ได้อยู่คนเดียว แต่เราก็เซ็นไปงั้นว่าเรามีคนอยู่กะเราด้วย ในท่จริง้ราอยู่ห้องคนเดียวหลังผ่าตัด
ในวันผ่าตัดเราก็ไปตามนัด หมอก็บล๊อกหลัง ไม่ให้เรารู้สึกที่ก้น ตอนบล๊อกหลังจะเจ็บตอนที่ฉีดยาชาตอนผิวหนัง จนสะดุ้งยืดหลังหมอเลยบอกว่าอย่ายืดหลังตอนจิ้ม แต่ก็น่ะ มันเจ็บอ่ะ 555 หลังบล๊อกหลังเสร็จก็ให้มันชา แล้วจากนั้นหมอก็เข็นเราเข้าห้องผ่าตัด ตอนจี้ไม่เห็นแหละไม่รู้สึกเจ็บเลย เห็นแต่ควันที่ขึ้นมากับกลิ่นไหม้ๆ จะมีเจ็บท้องหน่วงๆ มากจนแบบบอกหมอว่ามันเจ็บหน่วงมากที่ท้องน้อย หมอบอกทนนิดนึงจะเสร็จแล้ว ใช้เวลาไม่ถึง 15 นาที หมอก็บอกเสร็จแล้ว ก็เข็นเรามารอที่ห้องพักฟื้น ก็ยังไม่รู้สึกเจ็บอะไรเลย รอจนกว่าเราจะฉี่ครั้งแรกได้ เราก็รอ แล้วรอเล่า ลองเข้าห้องนํ้า 2-3 ครั้งก็ฉี่ไม่ออก จนเริ่มรู้สึกเจ็บท้องน้อยมาก แต่ก็ฉี่ไม่ออก จนครั้งสุดท้ายลุกจากเตียงเพื่อไปฉี่ มันก็ไหลมาเองแบบควบคุมไม่ได้ คือแบบคลีนิกก็จะปิดเหมือนที่ห้องคนไข้คนอื่นก็ทยอยกลับบ้านหมดแล้ว เหลือเราอยู่ หมอก็มาถามว่าตกลงออกไหม เหมือนเขาอยากกลับบ้านแล้ว เราก็ล งอีกครั้งโชคดีไปว่าครั้งนี้ฉี่ออก เลยได้กลับบ้าน เราก็ออกมา แท๊กซี่เราก็มารอรับอยู่แล้ว
คืนแรกคือไม่มีความรู้สึกเจ็บอะไรเลย อาจจะเป็นเพราะยาชา แต่หลังจากนั้นบอกเลย ว่านรกของจริง คือเจ็บมากแบบตอนถ่าย แล้วต่อจากนี้นึกว่าจะจบแล้ว แต่ยังไม่จบจ้าาา พบมันยังขึ้นอยู่ข้างใน หมอต้องผ่าตัดอีกรอบ แล้วพบมีริดสีดทวารระดับ 1 อีก ผ่านไปครบ 3 เดือนแล้วยังมีถ่ายเป็นเลือดติดกระดาษทิชชูอยู่เลย ตอนนี้หมอให้ทายา Aldara แปดสัปดาห์ ตอนนี้กว่าจะนัดหมอได้อีกที คือ 3เดือนเลย คือนัดยากมาก รู้สึกว่ามันยังแสบๆๆ ตึงที่ก้นอยู่เลย ไม่รู้ว่ามันจะไปจบยังไง อยากบอกว่ามันเหนื่อยใจ ทั้งกาย และใจมาก
อยากเตือนคนที่คิดว่ามีเพศสัมพันธ์โดยไม่ส่ถุงอยางคงไม่เป็นไรหรอก็อยากบอกว่ามันไม่ได้มีแค่ HIV น่ะมันยังมีโรคเพศสัมพันธ์อื่นอีกมากมาถที่ทำาให้ทรมานได้เหมือนกัน โชคดีที่เราไม่ได้ติดโรคอื่นด้วย ผลตรวจชิ้นเนื้อก็ไม่ใช่มะเร็ง แล้วเราจะโชคดีแบบไหมไปตลอดไหม??? เลยอยากแนะนำใครยังไม่ได้ฉีดวัคซีน hpv แนะนำาให้ฉีดน่ะสำคัญมาก
ขอบคุณที่อ่านมาถึงตอนนี้ แล้วจะมาอัพเดทอาการอีกที เมื่อได้พบหมออีก 3 เดือน 555