สวัสดีวันเด็กปี 2026
แด่… อดีตที่น่าจำจดตายล่ะ แต่ฉันก็ยังคงจำมันได้มากกว่าค่อนชีวิตที่เหลือ
เมื่อมีอายุมาสักพัก คุณอาจหมกมุ่นอยู่กับความทรงจำในอดีต
อ่างเพนซิฟของคุณดูจะมีขนาดใหญ่และกว้างกว่าปกติ
คงจริงดังที่เขาว่านั่นแหละ คนที่เริ่มแก่มักวนติดอยู่กับอดีต แม้อนาคตจะดูสวยงามกว่าก็ตาม
เพราะอดีตมันน่าจดจำกว่าหรือเปล่า นี่ว่าไม่ใช่ แต่มันไม่เคยเลือนหายไปจากความทรงจำเลยต่างหาก
เพราะอดีตของตัวเอง“ มันสำคัญเสมอ “ในตัวของมันเองตลอดมา




“ แน่หรือ พี่จ๋า บอกว่าจะมาขอหมั้น ปีนี้ฤกษ์ดีวันจันทร์ น้องนับวันตั้งตารอออออออ “

งานวันเด็กปีแรก ใช่ฉันโตมากับเพลงนี้  "จะขอก็รีบขอ" ซึ่งเป็นเพลงดังของนักร้องลูกทุ่งหญิง ศิรินทรา นิยากร ตั้งแต่ปี  2527
หลายปีให้หลังเพื่อนของฉัน คุณบิวตี้ ใช้เพลงนี้ประกวดในช่วงงานวันเด็ก ซึ่งจัดขึ้นในงานกาชาดฤดูหนาวประจำจังหวัด
ในรอบผู้เข้าประกวดระดับอนุบาลก่อนประถมวัย ฉันไปให้กำลังใจบิวตี้ที่งานและดูเหมือน เธอจะมีพรสวรรค์ด้านนี้
จวบจนการแข่งขันรอบล่าสุดที่จำได้ เธออยู่ในชุดผ้าลูกไม้สีดำประโปรงบานตามสมัยนิยม นั่นเป็นงานวันเด็กแรกๆในชีวิตที่จำได้

คุณคงเห็นรูป แล้วเกิดคำถามว่า เห็นแต่งตัวแบบนี้ ฉันรู้นะว่าเธอก็คงอยากจับไมค์ร้องเพลงแข่ง ไม่ต่างกับยัยบิวตี้เพื่อนสมัยอนุบาลของเธอ
ล่ะสิ ฉันยอมรับเลยว่า ใช่แน่นอน ยัยบิวตี้นั่นก็แค่โชคดีที่ถูกรับเลือกจากความสามารถล้วนๆ แต่ฉันจะไม่เสนอตัวอวดทาเล้นท์นี้
ให้ใครเห็นง่ายๆหรอก ฉันเลือกจะเก็บมันไว้จนโต เอาไว้โชว์ให้กับเพื่อนสนิทของฉันเท่านั้น ตอนร้องเกะกันในงานปาร์ตี้ไพร์เวท

งานวันเด็กยังคงหมุนเวียนไปกว่า  สิบปี สิบห้าปี หรือ รู้ตัวอีกทีฉันก็โตกว่าที่จะไปงานวันเด็กอีก
แต่ฉันก็ยังคงจำตอนไปงานวันเด็กในแต่ละปีได้เป็นอย่างดี (ที่จริงก็จำได้บ้าง ไม่ได้บ้าง)
แต่สิ่งที่ดีที่สุดในช่วงชีวิตวัยเด็กของฉัน คือการขอเงินพ่อซื้อ หนังสือวันเด็ก เล่มละ10 ~15 บาท เพราะชอบอ่านหนังสือมาก
สมัยก่อนไม่มีมือถือ ฉันจึงอ่านแต่หนังสือ ตั้งตารอคำขวัญวันเด็กและขนมที่ผู้ใหญ่มอบให้