ก็ไม่รู้เหมือนกัน?

ตอนนี้ผมออกมาจากกลุ่มเพื่อนเก่านั้นได้แล้วครับ ผมออกมาอยู่กับเพื่อนใหม่ หลังจากเรื่องทุกอย่างผมตอนแรกกล้าพูดกล้าคุยตอนนี้ผมเป็นคนเงียบๆไปแล้ว มันรู้สึกไม่กล้าพูด พอต้องคุยกับครูหรือแค่ถามเรื่องงานเพื่อนผมก็ไม่กล้า กลัวมือสั่นไปหมด เพื่อนใหม่ผมพอคุยได้ นั่งข้างๆกัน ดูหนังเหมือนๆกันแต่เขามีเพื่อนเยอะและผมไม่รู้จักเพื่อนเขาผมเลยอึดอัดแต่ผมไม่มีเพื่อนคนอื่นที่กล้าคุย เพื่อนใหม่ผมเขาก็ดี สังคมก็ดีนะ แต่เหมือนมันไม่เหมาะกับผมอะ ผมว่าทุกอย่างมันดีแต่ผมยังรู้สึกเครียดผมก็ไม่รู้ทำไม ผมรู้สึกเหมือนจะกลับมาเครียดอีกยังไงก็ไม่รู้ น่าจะเพราะเพื่อนผมที่ผมสนิทแล้วปรึกษาทุกอย่างเขาไม่ยอมอ่านแชทตอบแชท พอจะโทรคุยกันก้มาบอกไม่ว่างแล้วก้มาอีกทีตอนผมไม่ว่างแล้ว ที่บ้านผมก้ไม่กล้าระบาย ผมกลัวแม่ผมได้ยินแล้วมาไถดูแชทที่ผมระบายกับเพื่อนแล้วมาถามจี้ผมอีก ทุกอย่างสำหรับผมดูน่าหงุดหงิดน่ารำคาญอะ แบบเพื่อนผมทำอะไรโง่ๆ เหมือนตอนเขามาระบายกับผม มันเป็นเรื่องที่เพื่อนผมทำงานที่รรแล้วไม่มีที่ถ่ายงาน แล้วเพื่อผมเขาปล่อยเพื่อนเขามาถ่ายที่ห้องหอเขาแล้วเขาก้มาบอกผมว่าเขาอึดอัด ผมรำคาญเขาที่เขาทำตัวโง่ๆแบบทำไมแค่นี้คิดไม่ได้อะ ผมรู้สึกว่าผมอะขี้หงุดหงิดเอง แล้วตอนโทรปกติผมจะโทรกับเพื่อนสนิทอีก2คน เขาจะอยู่ด้อมเดียวกัน แต่ผมจะอยู่คนละด้อมแล้วมีบางด้อมเหมือนกันบ้าง แล้วเขาชอบปล่อยผมเงียบคนเดียวแล้วคุยกับอีกคนอะ ผมออกจากโทรไปสามสิบนาทีเขาค่อยถามหาผมอะ ผมรำคานไปหมด รำคานแม่ รำคานน้องชาย รำคานเพื่อน