เรารู้จักคนแบบนี้หลายคนเลย ที่เล่าเรื่องนั้นนี้ให้เราฟัง
แต่พอไปเล่ากับคนอื่น เรื่องกลับต่างไปอีกแบบ ทั้งที่เราก็นั่งอยู่ตรงนั้น กลายเป็นเราที่อึดอัดแทน
สังเกตว่าคนประเภทนี้มักจะเพื่อนเยอะด้วย เพราะคุยเก่ง (นินทาก็เก่ง) เล่าเติมไข่ใส่สีไปเรื่อย คุยได้กับทุกคนโดยไม่คิดอะไร
คิดว่าเค้ารู้ตัวกันมั้ยคะว่าตัวเองพูดไม่จริง หรือโกหกบ่อยจนสมองบิดเบือนไปแล้วว่ามันจริง
หรือเค้าแค่คิดว่ายังไงก็ไม่มีใครหักหน้ากันกลางวงสนทนาหรอก
(ซึ่งก็เป็นแบบนั้น คนฟังหลายคนรับรู้ แต่ไม่มีใครพูดออกมาว่าเล่าไม่ตรงกัน)
ทำไมบางคนพูดโกหกไปเรื่อย โดยไม่แคร์คนฟังได้คะ
แต่พอไปเล่ากับคนอื่น เรื่องกลับต่างไปอีกแบบ ทั้งที่เราก็นั่งอยู่ตรงนั้น กลายเป็นเราที่อึดอัดแทน
สังเกตว่าคนประเภทนี้มักจะเพื่อนเยอะด้วย เพราะคุยเก่ง (นินทาก็เก่ง) เล่าเติมไข่ใส่สีไปเรื่อย คุยได้กับทุกคนโดยไม่คิดอะไร
คิดว่าเค้ารู้ตัวกันมั้ยคะว่าตัวเองพูดไม่จริง หรือโกหกบ่อยจนสมองบิดเบือนไปแล้วว่ามันจริง
หรือเค้าแค่คิดว่ายังไงก็ไม่มีใครหักหน้ากันกลางวงสนทนาหรอก
(ซึ่งก็เป็นแบบนั้น คนฟังหลายคนรับรู้ แต่ไม่มีใครพูดออกมาว่าเล่าไม่ตรงกัน)