มีใครพอจะช่วยแนะนำให้มันดีขึ้นได้บ้างมั้ยคะ?

ช่วงปีใหม่ที่ผ่านมาเราไปอยู่ต่างจังหวัดกับแม่และพาแฟนไปด้วยคือตอนนี้เราอยู่กรุงเทพอยู่กับฝั่งพ่อแต่ไม่ได้อยู่กับพ่อค่ะอยู่กับอาน้าย่าเรามีแฟนนะคะทางบ้านนี้รับรู้ค่ะไม่ได้กีดกันอะไรแม่เราก็รับรู้ค่ะและน่ารักกับแฟนเรามากๆแฟนคนนี้เป็นคนแรกทีปแม่เรายอมรับขนาดนี้ช่วงเวลาที่เราอยู่ที่นั้นมันมีความสุขมากค่ะได้ไปหาอะไรกินเย็นๆได้อยู่กับแฟนได้อยูกับแม่เรามีความสุขมากๆเราเป็นคนชอบอยู่กับแม่มากกว่าบ้านนี้นะคะเพราะบ้านนี้เขาทั้งกดดันบางเรื่องไม่ค่อยเข้าใจเราเลยไม่ให้ออกจากบ้านไปไหนต้องขอเราเข้าใจค่ะเรายังเด็กอายุ14นะคะอยู่ม.3ซึ่งหลังจากที่เรากลับมากรุงเทพกลับมาเรียนค่ะแฟนก็กลับมาไม่เราไม่ได้อยู่กับแฟนะคะเเรากลับมากรุงเทพเพราะมาเรียนค่ะอนาคตเราอยู่นี่แต่หลังจากนั้นมันทำให้เรารู้สึกคิดถึงช่วงเวลานั้นบ่อยมากตกเย็นมาก็คิดถึงเวลานั้นที่ได้อยู่ที่นั้นคิดถึงแฟนคิดถึงแม่คิดถึงจนนั่งร้องไห้จนทำให้เราคิดว่าอยากออกไปใช้ชีวิตคนเดียวใช้ชีวิตอยู่กับแฟนชถึงออกไปอยู่คเดียววหรืออยู่กับแฟนก็ดีกว่าการที่ได้อยู่บ้านนี้ค่ะมันมีความสุขมากกว่าเราอยากออกไปใช้ชีวิตวัยรุ่นเหมือนเพื่อนๆบ้างรู้ว่าที่บ้านเป็นห่วงค่ะแต่ในวัยเราอะเนาะมันก้คิดแบบนี้เราคบกับแฟนมา1ปีแล้วค่ะรอวันที่โตขึ้นพอที่จะอยู่ด้วยกันได้แฟนดีกับเรามากๆเลยค่ะมันเลยทำให้เรามีความสุขมากๆในตอนนั้นในหัวคิดแต่เรื่องนี้จนเราเรียนไม่ได้คิดอะไรออกอารมณ์ฉุนเฉียวขึ้นไม่สดใสไม่อยากเรียนเหมือนนอนไม่พอในแต่ละวันจากที่ชอบทำกลับกลายเป็นไม่ชอบแล้วเราอยากได้คำแนะนำมากค่ะนี้เป็นช่วงที่ต้องหาที่ฌโรงเรียนเพื่อต่อม.4ค่ะเครียดมากๆ