อยู่ดีๆก็เริ่มชอบความสุขเล็กๆของตัวเองมากขึ้น แบบที่เมื่อก่อนมองข้ามตลอด

ไม่รู้ว่ามีใครเป็นเหมือนเราบ้างไหมคะ เมื่อก่อนเป็นคนที่ต้องมี “อะไรสักอย่าง” ตลอด ถึงจะรู้สึกว่าตัวเองมีความสุข ต้องออกไปข้างนอก
ต้องมีแพลน ต้องมีเรื่องตื่นเต้น แต่พักหลังๆ อยู่ดีๆกลับเริ่มชอบอะไรธรรมดามากๆ เช่น ตื่นเช้ามาเปิดเพลงเบาๆ นั่งดูแดดหน้าบ้าน
กินข้าวเงียบๆโดยไม่รีบ หรือได้นั่งดูคลิปตลกๆก่อนนอน

เริ่มรู้สึกว่าความสุขมันไม่ได้ต้องใหญ่เลย
บางวันแค่จัดห้องเสร็จแล้วได้นอนบนเตียงสะอาดๆก็แฮปปี้
บางวันแค่ได้อาบน้ำอุ่นหลังวันที่เหนื่อยๆก็รู้สึกใจฟูแล้ว

เราว่ามันน่ารักดีนะคะ วันที่ไม่ได้พิเศษอะไร แต่กลับสบายใจแปลกๆ
เหมือนโตขึ้นนิดหนึ่ง เข้าใจตัวเองมากขึ้นนิดหนึ่ง