ผมติดมหาลัยแล้วครับ

สวัสดีคับทุกคน ก็ตามหัวข้อแหละคับ ไม่มีอะไรมาก แค่อยากจะแบ่งปันความรู้สึกดีๆ มันเป็นฟีลแบบว่า.. กูติดแล้วโว้ยยย อะไรแบบนี้

ก่อนหน้านี้เมื่อไม่กี่สัปดาห์ผมยังเครียดเรื่องอ่านหนังสืออยู่เลย แบบเครียดมาก กดดันตัวเองแบบสุดๆ เพราะเริ่มแพนิคที่เห็นเพื่อนๆในห้องเริ่มมีที่เรียนกัน

แต่ต้องบอกไว้ก่อนนะครับ ว่าก่อนหน้าผมเคยยื่นพอร์ตไป 2 ที่ รอบแรกติดสำรองแต่ไม่โดนเรียก ส่วนรอบสองก็ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะสำภาษณ์
จนตอนแรกเริ่มท้อ ว่าจะตัดใจไปรอบโควตาละ แต่ก็มีเพื่อนคนนึงเชียร์อัพผมขึ้นมา ผมก็เลยฮึกกลับมาลองดูสักตั้ง

ครั้งนี้ลองส่งในสาขาที่ไม่เหมือน 2 รอบแรกดู แต่เป็นคณะเดียวกัน ตอนส่งในใจก็คิดว่า "เอาแล้วกูจะเสียตังฟรีอีกมั้ยเนี่ย" แต่สุดท้ายก็ส่งไปแล้วคับ
พอวันประกาศออกก็ลุ้นมาก กดรีเว็บแล้วรีเว็บอีกรอเขาประกาศ พอห็นผลเท่านั้นแหละ สาวแตกเลยครับ กรี๊ดเสียงหลงเลย

สนามต่อไปก็สัมภาษณ์ โคตรกลัวเลยครับ สาขาเขารับ 30 คน แต่คนสัม 500 กว่าคน ก็เลยทำใจไว้รอเลยว่าจะไม่ติด เพราะผมรู้ดีว่ากิจกรรมในพอร์ตของผมมันไม่ค่อยตรงสายนัก และส่วนใหญ่ก็เน้นไปที่ด้านจิตอาสาซะส่วนใหญ่

โชคดีที่สาขาผมเป็นจิตวิทยา ที่เขาเน้นวัดทัศนคติกันอยู่แล้ว ผมก็เลยอาศัยการเตรียมตัวให้พร้อมกับคำถามเอา ผมจำได้ว่าเตรียมไว้ประมาณ 20 กว่าเลย แล้วก็พยายามซ้อมแนะนำตัวให้ดูประทับใจแต่แรกเห็น กรรมการจะได้เห็นถึงความตั้งใจของผม

แล้วพอผลออกมาว่าติดก็แทบช้อกเลยคับ เพราะตอนสัมเสร็จก็ยังคิดอยู่ว่าตัวเองยังทำได้ไม่ดีเท่าไหร่ แต่ผมมั่นใจว่าทุกคำถามผมตอบอาจาร์ยแบบจริงใจสุดๆ (ที่เตรียมมาได้ใช้จริงๆแค่แนะนำตัว กับคำถามเกี่ยวกับสาขา ที่เหลือไม่ตรงเลยครับ ด้นหมด)

ก็นั่นแหละคับสิ่งที่ผมจะมาแบ่งปัน หากเพื่อนคนไหนที่ยังไม่มีที่เรียนแล้วเข้ามาอ่าน ผมก็ขอส่งต่อกำลังใจดีๆกลับไปให้นะคับ ความพยายามของทุกคนมีความหมายแน่นอนครับ สู้ต่อไปนะครับทุกคน

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่