ใคร่โด่แข็ง แดงโล่ แล่นมา
พระจึงต้อง เจรจา ว่าเหว
มีแต่เหลว สิ่งอนันต์ อันไม่จริง
ชูใช้เลศ พระคุณ สมดุลยา
ไม่จดจิต คิดพ้องพา สรรพสิ่ง
จินตนา เพราะใจหนา ประวิง
ด้วยขวัญมิ่ง ยังโด่งแดง แข็งเกิน
กลับกันแด่ พวกแร่เหลว เปลวแหลก
จึงพูดแปลก จำแนก ให้หันเหิน
ให้เดินไป ในผาหิน ถิ่นทึบเทิน
☺ บทกวี ปริศนาธรรม? พากย์อธิบาย อนัตตา! แท้ เป็น อาณัติตรา?