เรื่องเล่าจากกรณีลูกสาวไปเรียนต่างประเทศนะครับ อันเนื่องด้วยเค้าเล่าให้ฟังว่า เพื่อนๆทักว่า "หน้าประหลาด" หรือ "หน้าแปลก" นั่นเอง เพราะที่โรงเรียนเค้า มีเด็กเวียตนาม (ที่เกิดที่นั่น) มีเด็กจีน(ที่เกิดที่นั่น) มีนักเรียนแลกเปลี่ยนญี่ปุ่น และ มีเด็กอเมริกันที่ครอบครัวมีพื้นเพสายเลือดยิว เปอร์เซีย ปะปนด้วย (ยังไม่นับพวกเนทีฟ)
เพื่อนๆฝรั่ง รู้สกว่า หน้าไม่ใช่คนเอเชียที่คุ้นเคย และรู้สึกว่าคนไทย ต้องตัวดำๆ หน้าบานๆแบนๆ ผู้หญิงไทยต้องตัวเตี้ยๆ ผิวสีน้ำตาล ทำไมนางไม่ใช่
ผมกับลูกสาวเคยเล่นชุดตรวจดีเอ็นเอหาที่มากัน บวกกับการหาสาแหรกครอบครัวเท่าที่ทำได้ ก็ได้คำตอบว่า ทำไม ลูกสาวถึงออกมา "ผสม"
ถ้าเป็นหมา แมว ก็ถือว่า ไม่มีใบเพ็ดฯ เป็นพันธุ์ทางอย่างไม่ต้องสงสัย
ราว 300 ปีก่อน พบว่า บรรพบุรุษฝั่งแม่ของลูกสาว(ฝั่งภรรยา) มีร่องรอยของชาวอาหรับอยู่ด้วย ซึ่งข้อนี้ก็ไม่มีใครรู้มาก่อน แม้แต่ทางบ้านภรรยาก็ไม่รู้ รู้แต่ว่า หน้าแขก ตาสีน้ำตาลกันซะเยอะ คิดว่าคงเป็นแขกผสมๆ(อินเดีย) แน่นอนว่า ไม่รู้ที่มา แต่ก็ เดามโนกันสนุกๆว่า ช่วงเวลานั้น แขกที่มาค้าขายกับพม่าตอนใต้ น่าจะเป็นพวกโอมาน หลังจากเจอโปรตุเกสมารุกราน น่าจะมี พ่อค้า ขุนนาง หรือแม้แต่ ลูกเรือโอมานจำนวนไม่น้อย ที่ได้ลงเรือรอนแรมมาจนถึงทะเลอันดามัน และได้ไข่ทิ้งเอาไว้
ในช่วงปลายรัชสมัยจักรพรรดิ์คังซี ไปจนถึงต้นรัชกาลของพระนางซูสีไทเฮา ก็มีบรรพชนของครอบครัวทางฝั่งพ่อของผม ได้ลงสำเภาออกจากจีนทางตอนใต้มายังสยาม โดยขึ้นฝั่งทำมาหากินกันแถบภาคใต้ ไม่ได้มาถึงยังบางกอก และ ไม่แน่ชัดว่าด้วยเหตุผลอะไร ได้หลอมรวมกลืนตัวเองเข้ากับคนพื้นถิ่น ไม่ได้รักษาธรรมเนียมจีนเอาไว้ ผมจึงไม่รู้แน่ชัดว่า ต้นตระกูลที่มาจากจีนนั้นเป็นแซ่อะไร ไม่เหมือนชุมชนชาวจีนในหลายจังหวัดที่ยังรักษาขนบสายเลือดจีนไว้เข้มข้น
อาจจะเพราะได้มาลงหลักปักฐานกับชุมชนชาวประมงท้องถิ่นซึ่งเป็นชาวมลายู โดยมีร่องรอยดีเอ็นเอร่วมกับชาวมลายูอยู่ด้วย จึงละทิ้งรากวัฒนธรรมเดิม แต่สิ่งนี้ ได้ตกทอดมาจนถึงรุ่นปู่ของผม ที่ยังหลักฐานสืบต่อกันมาในช่วง พ.ศ.2490 ครอบครัวทางฝั่งพ่อของผม ประกอบอาชีพเป็นยี่ปั๊วะส่งสินค้าประมง ของทะเลขึ้นมาขายแถวธนบุรี โดยรับซื้อจากชาวบ้านและนำมาขายส่งตลาดและของหายากบางอย่างส่งขายร้านอาหารโดยตรง
กระทั่ง ตั้งรกรากอยู่แถบวงเวียนใหญ่ ซึ่งความทรงจำอันเลือนลางของผม บ้านย่า มีตู้แช่แข็งตั้งเรียงหลายตู้ และมีกลิ่น"คาว" กับกลิ่น"เค็ม" ที่ทำให้ผมไม่ชอบไป
อย่างไรก็ตาม ทั้งฝั่งผมและภรรยา มีรากที่พบร่องรอยทางพันธุกรรมและเรื่องราวร่วมกันหนึ่งกลุ่มคือ กลุ่มคนลาว โดยเฉพาะลาวทางตอนเหนือ ที่น่าจะเป็นลาวหลวงพระบางที่ถูกกวาดต้อนกันมาสมั้ยรัตนโกสินทร์ต้นๆ และผสมปนเปกันจนแยกย้ายกันไป โดยพบว่า พื้นเพของฝั่งแม่ผมนั้น มาจากสุพรรณบุรีโดยทางยาย ยายทวด เป็นคนสุพรรณ ชาวบ้านธรรมดาๆนี่เอง และทางภรรยา ฝั่งแม่ของเขา ก็เป็นชาวนนทบุรีที่มีตาทวด ยายทวด เป็นลาวมาก่อน ก่อนจะย้ายไปทำกินกันฝั่งตะวันตกของไทย
ซึ่งเป็นจิ๊กซอว์สำคัญที่ทำให้ พ่อค้าอาหรับจากโอมานในตอนแรกเมื่อราว 300 ปีก่อน ได้ส่งต่อพันธุกรรมมาถึงลูกสาวผมได้
เนื่องจากทางฝั่งภรรยานั้น มีเชื้อสายที่อยู่ในพันธุกรรม และ รากเหง้าสาแหรกครอบครัวที่มาจากชาวพม่า แต่เป็นชาวพม่าที่อยู่ในสยาม(หรือแผ่นดินไทย) มาตั้งแต่ราว 100-150 ปีก่อนขึ้นไป หรือ อาจเป็นคนไทยนี่แหละ แต่ได้สร้างครอบครัวกับชาวพม่าแล้วอยู่อาศัยแถวนี้เลย เอาเป็นว่า คนสยามคนพม่า ผสมๆกัน แต่ที่สาแหรกสืบต่อมารู้เพราะ มีเครื่องประดับหลายชิ้น เป็นของพม่า งานพม่าเก่าแก่ตกทอดกันมา
และ คาดว่า พม่า ที่เป็นสายหลักของเรื่องราวนี้เอง ก็เป็นชาวพม่า พ่อค้าพม่าเก่าแก่ ที่พอจะมีกินอยู่บ้าง อันเนื่องมาจากเป็นทายาทของ พ่อค้าอาหรับจากโอมานที่เดินเรือมาค้าขายแลกเปลี่ยนจนตั้งรกรากเอาไว้ นี่เอง
จริงๆแล้วยังมีอีกเสี้ยวของสายเลือด ที่มาจากฝั่งตะวันออกของไทย แต่จากเรื่องราวของครอบครัวก็ไม่น่ามีอะไรพิเศษ เป็นคนไทย น่าจะเชื้อสาย ไทยลาว และอาจมีความเป็นขอมเป็นส่วยปนกันบ้าง แต่ย้อนปูมไป ฝั่งตาทวด เป็นหัวหน้าชุมชน หัวหน้าหมู่บ้าน ผู้ใหญ่บ้าน สืบต่อตกทอดกันมาในแถบภาคตะวันออก ทำให้ครอบครัวทางฝั่งนั้นเอง มีที่สวนมากมายอยู่ในวงศ์ตระกูล และยังคงถือครองกันถึงทุกวันนี้ ที่ส่งต่อมายังรุ่นแม่ของตัวผม ซึ่งก็จะส่งต่อมายังรุ่นของผม และไปยังรุ่นลูกสาวต่อไปนั่นเอง
--------------------
จริงๆลูกสาว ก็มีคนทักว่าหน้าแปลกมาตั้งนานแล้วครับ เพื่อนๆก็ทักว่า ตาสวย ตาโต สีน้ำตาล และผิวขาว ขาวแบบขาวๆไม่ใช่ขาวเหลือง ไม่ใช่ขาวอมชมพู และเป็นพันธุ์ขนหนาขนดกกันเกือบหมดทั้งสองฝั่งพ่อแม่ ฝั่งนึงก็แขกมลายู อีกฝั่งก็พม่าผสมอาหรับนี่เอง
คงเป็นเรือ่งราวของ "ลูกผสม" ที่กลายมาเป็น คนไทย ที่ต่างก็มีที่มาแตกต่างหลากหลายกันในทุกวันนี้
เคยรู้สึกมั้ยว่าตัวเองหน้าแปลก เหมือนมาจากไหนก็ไม่รู้
เพื่อนๆฝรั่ง รู้สกว่า หน้าไม่ใช่คนเอเชียที่คุ้นเคย และรู้สึกว่าคนไทย ต้องตัวดำๆ หน้าบานๆแบนๆ ผู้หญิงไทยต้องตัวเตี้ยๆ ผิวสีน้ำตาล ทำไมนางไม่ใช่
ผมกับลูกสาวเคยเล่นชุดตรวจดีเอ็นเอหาที่มากัน บวกกับการหาสาแหรกครอบครัวเท่าที่ทำได้ ก็ได้คำตอบว่า ทำไม ลูกสาวถึงออกมา "ผสม"
ถ้าเป็นหมา แมว ก็ถือว่า ไม่มีใบเพ็ดฯ เป็นพันธุ์ทางอย่างไม่ต้องสงสัย
ราว 300 ปีก่อน พบว่า บรรพบุรุษฝั่งแม่ของลูกสาว(ฝั่งภรรยา) มีร่องรอยของชาวอาหรับอยู่ด้วย ซึ่งข้อนี้ก็ไม่มีใครรู้มาก่อน แม้แต่ทางบ้านภรรยาก็ไม่รู้ รู้แต่ว่า หน้าแขก ตาสีน้ำตาลกันซะเยอะ คิดว่าคงเป็นแขกผสมๆ(อินเดีย) แน่นอนว่า ไม่รู้ที่มา แต่ก็ เดามโนกันสนุกๆว่า ช่วงเวลานั้น แขกที่มาค้าขายกับพม่าตอนใต้ น่าจะเป็นพวกโอมาน หลังจากเจอโปรตุเกสมารุกราน น่าจะมี พ่อค้า ขุนนาง หรือแม้แต่ ลูกเรือโอมานจำนวนไม่น้อย ที่ได้ลงเรือรอนแรมมาจนถึงทะเลอันดามัน และได้ไข่ทิ้งเอาไว้
ในช่วงปลายรัชสมัยจักรพรรดิ์คังซี ไปจนถึงต้นรัชกาลของพระนางซูสีไทเฮา ก็มีบรรพชนของครอบครัวทางฝั่งพ่อของผม ได้ลงสำเภาออกจากจีนทางตอนใต้มายังสยาม โดยขึ้นฝั่งทำมาหากินกันแถบภาคใต้ ไม่ได้มาถึงยังบางกอก และ ไม่แน่ชัดว่าด้วยเหตุผลอะไร ได้หลอมรวมกลืนตัวเองเข้ากับคนพื้นถิ่น ไม่ได้รักษาธรรมเนียมจีนเอาไว้ ผมจึงไม่รู้แน่ชัดว่า ต้นตระกูลที่มาจากจีนนั้นเป็นแซ่อะไร ไม่เหมือนชุมชนชาวจีนในหลายจังหวัดที่ยังรักษาขนบสายเลือดจีนไว้เข้มข้น
อาจจะเพราะได้มาลงหลักปักฐานกับชุมชนชาวประมงท้องถิ่นซึ่งเป็นชาวมลายู โดยมีร่องรอยดีเอ็นเอร่วมกับชาวมลายูอยู่ด้วย จึงละทิ้งรากวัฒนธรรมเดิม แต่สิ่งนี้ ได้ตกทอดมาจนถึงรุ่นปู่ของผม ที่ยังหลักฐานสืบต่อกันมาในช่วง พ.ศ.2490 ครอบครัวทางฝั่งพ่อของผม ประกอบอาชีพเป็นยี่ปั๊วะส่งสินค้าประมง ของทะเลขึ้นมาขายแถวธนบุรี โดยรับซื้อจากชาวบ้านและนำมาขายส่งตลาดและของหายากบางอย่างส่งขายร้านอาหารโดยตรง
กระทั่ง ตั้งรกรากอยู่แถบวงเวียนใหญ่ ซึ่งความทรงจำอันเลือนลางของผม บ้านย่า มีตู้แช่แข็งตั้งเรียงหลายตู้ และมีกลิ่น"คาว" กับกลิ่น"เค็ม" ที่ทำให้ผมไม่ชอบไป
อย่างไรก็ตาม ทั้งฝั่งผมและภรรยา มีรากที่พบร่องรอยทางพันธุกรรมและเรื่องราวร่วมกันหนึ่งกลุ่มคือ กลุ่มคนลาว โดยเฉพาะลาวทางตอนเหนือ ที่น่าจะเป็นลาวหลวงพระบางที่ถูกกวาดต้อนกันมาสมั้ยรัตนโกสินทร์ต้นๆ และผสมปนเปกันจนแยกย้ายกันไป โดยพบว่า พื้นเพของฝั่งแม่ผมนั้น มาจากสุพรรณบุรีโดยทางยาย ยายทวด เป็นคนสุพรรณ ชาวบ้านธรรมดาๆนี่เอง และทางภรรยา ฝั่งแม่ของเขา ก็เป็นชาวนนทบุรีที่มีตาทวด ยายทวด เป็นลาวมาก่อน ก่อนจะย้ายไปทำกินกันฝั่งตะวันตกของไทย
ซึ่งเป็นจิ๊กซอว์สำคัญที่ทำให้ พ่อค้าอาหรับจากโอมานในตอนแรกเมื่อราว 300 ปีก่อน ได้ส่งต่อพันธุกรรมมาถึงลูกสาวผมได้
เนื่องจากทางฝั่งภรรยานั้น มีเชื้อสายที่อยู่ในพันธุกรรม และ รากเหง้าสาแหรกครอบครัวที่มาจากชาวพม่า แต่เป็นชาวพม่าที่อยู่ในสยาม(หรือแผ่นดินไทย) มาตั้งแต่ราว 100-150 ปีก่อนขึ้นไป หรือ อาจเป็นคนไทยนี่แหละ แต่ได้สร้างครอบครัวกับชาวพม่าแล้วอยู่อาศัยแถวนี้เลย เอาเป็นว่า คนสยามคนพม่า ผสมๆกัน แต่ที่สาแหรกสืบต่อมารู้เพราะ มีเครื่องประดับหลายชิ้น เป็นของพม่า งานพม่าเก่าแก่ตกทอดกันมา
และ คาดว่า พม่า ที่เป็นสายหลักของเรื่องราวนี้เอง ก็เป็นชาวพม่า พ่อค้าพม่าเก่าแก่ ที่พอจะมีกินอยู่บ้าง อันเนื่องมาจากเป็นทายาทของ พ่อค้าอาหรับจากโอมานที่เดินเรือมาค้าขายแลกเปลี่ยนจนตั้งรกรากเอาไว้ นี่เอง
จริงๆแล้วยังมีอีกเสี้ยวของสายเลือด ที่มาจากฝั่งตะวันออกของไทย แต่จากเรื่องราวของครอบครัวก็ไม่น่ามีอะไรพิเศษ เป็นคนไทย น่าจะเชื้อสาย ไทยลาว และอาจมีความเป็นขอมเป็นส่วยปนกันบ้าง แต่ย้อนปูมไป ฝั่งตาทวด เป็นหัวหน้าชุมชน หัวหน้าหมู่บ้าน ผู้ใหญ่บ้าน สืบต่อตกทอดกันมาในแถบภาคตะวันออก ทำให้ครอบครัวทางฝั่งนั้นเอง มีที่สวนมากมายอยู่ในวงศ์ตระกูล และยังคงถือครองกันถึงทุกวันนี้ ที่ส่งต่อมายังรุ่นแม่ของตัวผม ซึ่งก็จะส่งต่อมายังรุ่นของผม และไปยังรุ่นลูกสาวต่อไปนั่นเอง
--------------------
จริงๆลูกสาว ก็มีคนทักว่าหน้าแปลกมาตั้งนานแล้วครับ เพื่อนๆก็ทักว่า ตาสวย ตาโต สีน้ำตาล และผิวขาว ขาวแบบขาวๆไม่ใช่ขาวเหลือง ไม่ใช่ขาวอมชมพู และเป็นพันธุ์ขนหนาขนดกกันเกือบหมดทั้งสองฝั่งพ่อแม่ ฝั่งนึงก็แขกมลายู อีกฝั่งก็พม่าผสมอาหรับนี่เอง
คงเป็นเรือ่งราวของ "ลูกผสม" ที่กลายมาเป็น คนไทย ที่ต่างก็มีที่มาแตกต่างหลากหลายกันในทุกวันนี้