การทำงานของจิตและนามกาย

การโคจรของจิตมาที่ กาย เวทนา จิต ธรรม เรียกว่าภาวนา

เคลื่อนผ่านรูปแล้วกลืนรูป รูปละลายหาย เป็นอันเกียวกันกับจิตที่โคจรมารู้ เรียกว่า“ฌาน”

ตัวที่โคจรมา เรียกว่า จิต หรือ “สติ”

ผลการกลืนหาย ระหว่างสติและรูป เกิด “นามกาย”

สติโคจรไปที่ไหน นามกายจึงเกิดถึงที่นั่น

การรู้นามกายเป็นความรู้สึก สัมผัสได้จริงด้วยความรู้สึกหรือ“จิตใจ”

เมื่อนามกายแผ่ออกจากศูนย์กลางกาย  จะมีจิต เป็นปิติ สุข  อันเป็นฌาน2

เมื่อทำจิตเป็นฌาน2ได้แล้ว ก็ให้เป็นตัวตั้ง โคจร ไป ในสติปัฏฐานอื่นๆ เวทนา จิต หรือ ธรรม