ในโลกของเกมที่ใครๆ ก็บอกว่าท็อกซิก... ผมดันไปเจอ "น้ำใจ" ของคนแปลกหน้าที่ทำเอาผมพูดไม่ออกเลยครับ

คือผมเป็นคนชอบเล่นเกมออนไลน์คนเดียวเป็นปกติครับ ล่าสุดผมเข้าไปเล่นโหมดที่มันค่อนข้างยากสำหรับมือใหม่
แล้วจังหวะนั้นผมก็เล่นพลาดบ่อยจนน่าหงุดหงิดจริงๆ ผมเตรียมใจโดนด่าในแชทไว้แล้วล่ะ เพราะเกมแนวนี้ทุกคนรู้ดีว่ากดดันกันขนาดไหน
แต่จู่ๆ ก็มีคนหนึ่งในทีมทักมาถามแบบนิ่งๆ ว่า "ไหวไหม ให้ช่วยสอนจังหวะการเดินตรงนี้ให้เอาไหม"

ตอนนั้นผมอึ้งไปเลยครับ แทนที่เขาจะไล่ผมไปให้พ้นทางหรือพิมพ์คำหยาบใส่ เขากลับมาคอยเดินประกบแล้วคอยบอกจังหวะให้ผมตลอดทั้งเกม
โดยที่ไม่ได้แสดงท่าทีรำคาญใจออกมาสักนิดเลย ความใจเย็นของเขาทำให้ผมที่ตอนแรกเครียดจนมือสั่นค่อยๆ นิ่งขึ้นตามไปด้วย
กลายเป็นว่ามิตรภาพสั้นๆ ในโลกสมมติมันกลับดูจริงใจจนผมประทับใจมากเลยครับ

มันทำให้ผมคิดได้นะว่า บางครั้งความเก่งที่แท้จริงอาจจะไม่ได้วัดกันที่แต้มในเกม
แต่มันคือการที่เราพร้อมจะยื่นมือไปดึงคนที่กำลังหลงทางให้เดินไปด้วยกันได้ต่างหาก
ผมไม่รู้หรอกว่าเขาเป็นใครหรืออยู่ที่ไหน แต่ความหวังดีที่เขาแบ่งปันมาให้
มันทำให้ความเหนื่อยที่เจอมาทั้งวันหายวับไปเลยจริงๆ ครับ

ภาพที่เขาพิมพ์มาสั้นๆ ตอนจบเกมว่า "สู้ๆ นะ เดี๋ยวก็เก่ง" มันมีค่ามากกว่าชัยชนะในเกมนั้นเสียอีก
ใครเคยเจอ "มิตรภาพผ่านหน้าจอ" ที่ทำให้ใจฟูแบบนี้
ผมว่าสังคมเกมจะน่าอยู่ขึ้นเยอะเลยถ้าเรามีคนแบบนี้เพิ่มขึ้นอีกสักนิดครับ