มาเล่านิทานให้ฟังครับ (เป็นเรื่องแต่งที่มีเค้าโครงน้อยๆมาจากเรื่องจริงครับ)
เมื่อนานมาแล้ว มีเด็กชายคนหนึ่งที่มีงานอดิเรกเป็นการสะสมหนังสือ เด็กชายเริ่มชอบการอ่านหนังสือและสะสมตั้งแต่จำความได้ เขาจะนำเงินค่าขนมอันน้อยนิดไปซื้อหนังสือดีๆมาสะสม อ่านจบก็เก็บรักษาบรรจงใส่ถุงซีลสูญญากาศ หลายปีผ่านไปเด็กชายมีหนังสือสะสมอยู่หลาย100เล่มในคลัง
จนกระทั่งวันหนึ่ง พ่อของเด็กชายได้เข้ามาหาและคุยว่า จะขอนำหนังสือที่เด็กชายไม่เอาแล้วไปบริจาคห้องสมุดโรงเรียนในชนบทแห่งหนึ่ง พ่อของเด็กชายบอกถึงเรื่อง"การมีน้ำใจต่อเพื่อนมนุษย์" และ"ความด้อยโอกาส" เด็กชายเองก็มีความเห็นด้วยอยู่บ้างในคำสอนของพ่อ แต่ทว่าจะให้เอาหนังสือที่สะสมมาไปให้ก็แอบเสียดายอยู่ไม่น้อย เพราะทุกเล่มมันคือหนังสือที่เราตั้งใจเลือก เก็บหอมรอมริบ เพื่อที่จะได้มา และระยะเวลาการสะสมที่อยู่กับกองหนังสือตลอดมา มันคือภาพช่วงเวลาที่เด็กชายได้เติบโต ขณะนั้นเองเด็กชายก็มีความคิดว่า" ไหนๆก็ไหนๆเอาบริจาคให้หมดเลยก็ได้ ลองคิดดูว่าหากขาดเล่มใดไปเล่มหนึ่งก็คงเสียดายถ้าหากอยากอ่านซ้ำอีกรอบ คงจะเสียใจเสียดายภายหลังกว่าไม่มีเลยตั้งแต่แรก เพราะฉะนั้นแล้วสู้ทิ้งๆของแบบนี้ไปให้หมดไม่ดีกว่าหรือ"
ด้วยความคะยั้นคะยอของพ่อเด็กชาย เด็กชายจึงเลือกได้2เส้นทางคือ "เก็บเอาไว้เองทั้งหมด" และ "ตัดใจทิ้งลงไปให้หมด" พ่อเด็กชายคิดว่าถ้าแบบแรกจะไม่มีหนังสือถูกบริจาคเลย และแบบที่2เด็กชายจะไม่เหลือหนังสือเลย จึงแนะนำให้เลือกเฉพาะหนังสือที่ราคาแพง และก็ชอบจริงๆ เด็กชายก็จำใจทำตามนั้น
ภายหลังจากนั้น หนังสือแสนรักจำนวนมากมายของเด็กชายก็ไม่ใช่ของเด็กชายอีกต่อไป หนังสือถูกบริจาคให้กับมูลนิธิ เด็กชายได้ไปเห็นห้องสมุดแห่งนั้น แต่หนังสือของเขาส่วนใหญ่ก็สภาพไม่ดีแล้ว หนังสือบางเล่มก็เปียกน้ำจนพอง บางเล่มหน้ากระดาษถูกฉีกขาดหาย บางเล่มมีลอยปากกา ดินสอสีวาดเล่นเต็มไปหมด เด็กชายเห็นสภาพแล้วเข่าทรุดแทบยืนไม่ขึ้น หนังสือที่เด็กชายหวงแหน ดูแลทะนุถนอมมานานหลายปีกลับมามีสภาพน่าอนาถเช่นนี้ ต่อมาเด็กชายก็รู้ว่าหนังสือที่เขาบริจาคบางเล่มถูกส่งขายทอดตลาดมือ2 ซึ่งก็ไม่เป็นที่แน่ชัดว่ากำไรรายได้ถูกใช้ในมูลนิธิหรือไม่ และการบริจาคที่พ่อแนะนำแท้จริงๆแล้วก็เป็นเพียงการสร้างหน้าตาทางสังคม ทำให้พ่อได้มีเส้นสายกับคนของมูลนิธิ
หลายปีล่วงเลย เด็กชายก็โตพอที่จะกล้าเล่าเรื่องดังกล่าวให้คนอื่นฟัง
จากปลายปากกาของ DEBOHU
. . . เรื่องสั้น เด็กชายกับการสะสมหนังสือ . . .