เรื่องราวชีวิตของคนเป็นโรคซึมเศร้าที่พยายามต่อสู้ๆต่อ แต่คนอื่นไม่เข้าใจของคนที่เป็น

สวัสดีครับผมชื่อเอไอแล้วกัน ผมเหนื่อยมากกัยชีวิต และ เบื่อชีวิตมาก อยากจะตายนะแต่ติดอยากเดี๋ยว คือ คำว่า หนี้ ถ้าไม่มีคำว่าหนี้ ชีวิตผมคงหมดเวลาแล้ว ทุกคนคงไม่ได้มาอ่านบทความนี้แล้ว ผมมีเพื่อนสนิทนะว่าให้สู้ เพื่อนสนิทบอกผมว่า คนอื่นยังสู้เลย ทำไมไม่สู้ล่ะ แต่เค้าไม่ได้มาเป็นผมไงว่ากำลังแบกหินก้อนใหญ่อยู่ ถ้าผมวางได้ก็วางแล้ว คนที่ไม่ใช่จิตแพทย์หรือหมอคงไม่ทราบหรอกกับการพูดยังไง ให้คนโรคซึมเศร้าฟังแล้วไม่หนักหินที่กำลังแบกอยู่ ตอนนี้ผมก็ตกงานก็หางานเรื่อยๆ แต่โชคดีครอบครัวผมช่วย เรื่อง เงิน เลยมีกิน แต่ครอบครัวก็ยังไม่เข้าใจว่า ผมกำลังหางาน เพื่อจะได้มีเงินใช้ด้วยตนเองไม่ต้องขอที่บ้าน ตอนนี้ผมกำลังวิ่งหางาน นะ ที่ผมมีความสามารถด้านภาษาและคอมพิวเตอร์  ถ้าผมยังมีบทความต่อไปแสดงว่า ผมยังมีชีวิตต่อไปและหาความสุขที่เจอและสามารถวางหินก้อนนี้ได้ แล้ว แต่ผมยังไม่ตายตอนนี้หรอ ผมยังมีหนี้ ผมรู้ว่าในเน็ต มีหลายความคิดเห็น ทั้งบวกและลบ แต่คุณลองคิดดูนะ ถ้าคนในครอบครัวคุณเป็นอย่างผม จะรู้สึกนะว่าไม่โอเค ขอบคุณที่อ่านเรื่องราวของผมนะ ผมไม่สามารถพูดได้ ถ้าผมมีแฟนนะ คงจะบอกเพื่อนว่าเหนื่อย และกอด แต่ตอนนี้ผมอยู่คนเดียวไม่พร้อมจะมีใคร เลยเก็บความรู้สึกไว้คนเดียว กินยาคลายเครียดให้ลืมไปวันๆ แล้วกัน ตลกนะ ผมกินยาคลายเครียดแล้วมันมีความสุขมาก ลืมเรื่องเครียดของวันนี้ไปเลย ผมอยากบอกคนที่เป็นเหมือนผมขอให้สู้ต่อไป อย่าคิดสั้นนะ มีครบ 32 ก็เดินต่อไปถึงจะเหนื่อย ก็ลองพัก หาที่ระบายกับจิตแพทย์ นะครับ ช่วยคุณได้จริง โชคดี ผมไปล่ะ