ธรรมชาติ สร้างให้ทุกอย่างไม่เท่าเทียม ไม่มีสิ่งใดเท่ากัน คนเราทั้งหมด อยู่ในสังคมที่เหลื่อมล้ำเป็นสัจธรรมที่แท้จริง
กรรมดี กรรมชั่ว สั่งสมมาแล้ว ส่งผลตั้งแต่กำเนิด ให้คนมี"วาสนา"ไม่เท่ากัน
เกิดมาเป็นเจ้า เป็นนาย หรือบ่าวไพร่ คือปกติของดลกนี้
ร่ำรวยแต่เกิด มีบารมี และอิทธิพล ส่งให้มีสิทธิ์เข้าถึงโอกาส ทรัพยากร ที่ดีกว่า คือเรื่องที่เป็นปกิ
ไม่มีทาง ที่คนในสังคมจะ"เท่าเทียม" นั่นคือวาทะกรรมหลอกลวงคนรากหญ้า คนที่ร็สึกว่าตนเองพ่ายแพ้ ขาดโอกาส สู้ไม่ได้ เรียกร้องให้ทำให้"เท่ากัน" เพราะมันคือความฝันที่อยากให้เป็นจริง
สิ่งที่เราควรปลูกฝังสังคมคือ แม้ไม่เท่ากัน แม้ไม่เสมอกัน
แต่เราสามารถมีความสุขได้เท่ากัน เพียงแต่ต้องรู้ว่าตนคือใคร อย่างไร รู้จักพึงพอใจในสิ่งที่เป็น สิ่งที่มี อย่าพยายามดิ้นรนอยากได้ อยากมีอยากเป็น ในสิ่งที่สูงส่งเกินชาติกำเนิด อย่าพยายาม อิจฉา ริษยา จนอยากดึงบุคคลซึ่งพร้อมด้วยวาสนาและชาติกำเนิดให้ลงมาต่ำเท่าเทียมกัน
ถ้าอยากให้ชีวิต เท่าเทียม สิ่งที่ต้องทำคือ ทำวันนี้ให้ดี ดำเนินชีวิตตามครรลองอันควร สั่งสมกุศลเพื่อสักวันจะส่งผลเป็นกรรมดีหนุนให้วาสนาพร้อมมากพอ
ถ้าจนถึงวันตาย ก็ยังรู้สึกไม่สำเร็จ ไม่ถึงฝัน ก็จงรู้เพียงว่า กุศลที่ทำนั้น ดีแล้ว ชอบแล้ว ภพชาติต่อๆไป ย่อมได้รับผลกรรมอันดี
และ เกิดมาในวาสนาที่สูงกว่าได้สมใจ
ในทางกลับกัน หากดำเนินชีวิตโดยลุแกศีล ขาดด้วยกุศลอันดีงาม วาสนาที่สั่งสมมาก็ย่อมหมดไปไม่ช้าก็เร็ว
อย่าตกเป็นเครือ่งมือของภรรคการเมือง ที่พยายามขายฝันให้โหยหาวามเท่าเทียมที่ไม่มีจริงในโลกนี้
ประเทศเสรี ก็ยังเหลื่อมล้ำไม่เท่ากัน และยังถวิลหา"ความเท่าเทียม"ที่มากกว่า
ดังนั้น ยอมรับความจริงกันดีกว่าว่า คนเราเกิดมา
"ไม่เท่ากัน"
ความเหลื่อมล้ำคือสัจธรรม ความเท่าเทียมคือวาทะกรรมหาความนิยม
กรรมดี กรรมชั่ว สั่งสมมาแล้ว ส่งผลตั้งแต่กำเนิด ให้คนมี"วาสนา"ไม่เท่ากัน
เกิดมาเป็นเจ้า เป็นนาย หรือบ่าวไพร่ คือปกติของดลกนี้
ร่ำรวยแต่เกิด มีบารมี และอิทธิพล ส่งให้มีสิทธิ์เข้าถึงโอกาส ทรัพยากร ที่ดีกว่า คือเรื่องที่เป็นปกิ
ไม่มีทาง ที่คนในสังคมจะ"เท่าเทียม" นั่นคือวาทะกรรมหลอกลวงคนรากหญ้า คนที่ร็สึกว่าตนเองพ่ายแพ้ ขาดโอกาส สู้ไม่ได้ เรียกร้องให้ทำให้"เท่ากัน" เพราะมันคือความฝันที่อยากให้เป็นจริง
สิ่งที่เราควรปลูกฝังสังคมคือ แม้ไม่เท่ากัน แม้ไม่เสมอกัน
แต่เราสามารถมีความสุขได้เท่ากัน เพียงแต่ต้องรู้ว่าตนคือใคร อย่างไร รู้จักพึงพอใจในสิ่งที่เป็น สิ่งที่มี อย่าพยายามดิ้นรนอยากได้ อยากมีอยากเป็น ในสิ่งที่สูงส่งเกินชาติกำเนิด อย่าพยายาม อิจฉา ริษยา จนอยากดึงบุคคลซึ่งพร้อมด้วยวาสนาและชาติกำเนิดให้ลงมาต่ำเท่าเทียมกัน
ถ้าอยากให้ชีวิต เท่าเทียม สิ่งที่ต้องทำคือ ทำวันนี้ให้ดี ดำเนินชีวิตตามครรลองอันควร สั่งสมกุศลเพื่อสักวันจะส่งผลเป็นกรรมดีหนุนให้วาสนาพร้อมมากพอ
ถ้าจนถึงวันตาย ก็ยังรู้สึกไม่สำเร็จ ไม่ถึงฝัน ก็จงรู้เพียงว่า กุศลที่ทำนั้น ดีแล้ว ชอบแล้ว ภพชาติต่อๆไป ย่อมได้รับผลกรรมอันดี
และ เกิดมาในวาสนาที่สูงกว่าได้สมใจ
ในทางกลับกัน หากดำเนินชีวิตโดยลุแกศีล ขาดด้วยกุศลอันดีงาม วาสนาที่สั่งสมมาก็ย่อมหมดไปไม่ช้าก็เร็ว
อย่าตกเป็นเครือ่งมือของภรรคการเมือง ที่พยายามขายฝันให้โหยหาวามเท่าเทียมที่ไม่มีจริงในโลกนี้
ประเทศเสรี ก็ยังเหลื่อมล้ำไม่เท่ากัน และยังถวิลหา"ความเท่าเทียม"ที่มากกว่า
ดังนั้น ยอมรับความจริงกันดีกว่าว่า คนเราเกิดมา
"ไม่เท่ากัน"