" พี่ให้ หนึ่งล้านเอาไหม "

" พี่ให้ หนึ่งล้านเอาไหม "

คำถามที่ทดสอบจิตใจเราเมื่อประมาณ 1 ถึง 2 ปีก่อน

เรื่องมีอยู่ว่า ในคืนหนึ่งเรากำลังเดินกลับบ้าน ระหว่างทางพบ ชายคนนึงกำลังเดินเซไป เซมา คล้ายคนอ่อนเพลีย และมีหมา กลุ่มนึงกำลังเดินตามเขา โดยลักษณะที่ผิดวิสัยในยามค่ำคืนแบบนี้ เราจึงกำหนดจิต ระลึกเพียงในใจว่า ขอให้พี่ชายปลอดภัยนะ หากมีสิ่งใดก่อกวนพี่เขาอยู่ ปล่อยพี่เขาไปเถอะ การให้อภัยเป็นการชี้ทางสว่างให้ใจตนเลยนะ (พร้อมทั้งอุทิศกุศลด้วยกำลังใจที่เต็มเปี่ยม) และเราก็ได้เดินผ่านพี่เขาไป และพี่เขาก็ได้เอ่ยทักเราจากด้านหลังว่า "น้องเคยบวชมาหรอ พี่ให้หนึ่งล้านเอาไหม" ผมได้หันกลับไปมองด้วยความสงสัย  พี่เขาได้พูดว่า พี่ให้หนึ่งล้านเอาไหม (พร้อมแววตาที่เศร้าหมอง ) และพูดต่อว่าพี่ไม่เหลือใครแล้ว  ผมจึงรับรู้ได้ทันที เขากำลังเศร้าหมองในเรื่องบางอย่างมากๆ และความหวังดีภายในใจเราสามารถส่งถึงพี่เขาได้ เราได้แต่ยิ้มให้บอกว่า ไม่เป็นไร ขอให้พี่เดินทางไปต่ออย่างปลอดภัยนะ (ใจเราไม่ได้มีความอยากได้ทรัพย์นั้นแม้แต่น้อย เราหวังดีต่อเขาโดยที่ไม่ได้หวังจะได้ทรัพย์นั้นตั้งแต่แรก เขาเพียงอยากพูดบางอย่างเพื่อขอบคุณเราสำหรับกำลังใจที่มอบให้เพียงเท่านั้น และหากสักวันเขาคลายจากความเศร้าหมองนั้นเขาอาจจะมองเห็นวิธีที่สมควรในการสร้างประโยชน์จากทรัพย์นั้นมากขึ้น) และก่อนจากกัน พี่เขาก็ขอจับมือผมครั้งหนึ่ง(เพื่อขอบคุณ) เราได้แต่ยิ้มให้อย่างอ่อนน้อม

" แค่คนเราคิดดีเพียงในใจ ก็เป็นประโยชน์แก่เพื่อนมนุษย์ได้ และเป็นประโยชน์แก่สรรพสัตว์ได้ "

แม้ในความคิดก็ไม่ใช่ที่ลับในโลกนี้ (สำนวน ไม่มีที่ลับในโลกนี้ เป็นสิ่งที่จริงแท้)

"ขุมทรัพย์ในโลกนี้เป็นแค่ เครื่องทดสอบใจมนุษย์เท่านั้นเพื่อนๆ " สวัสดีปีใหม่ครับ