สวัสดีปีใหม่ 2569 ครับ ชาว Pantip ทุกท่าน
ขอให้มีความสุข สมหวังกับทุกๆสิ่งๆในปีใหม่ปีนี้นะครับ
ส่วนตัวผมเอง ปีที่ผ่านชีวิตค่อนข้างติดขัดหลายๆอย่าง ทั้งเรื่องที่บ้าน และทั้งเรื่องที่ทำงาน
ทำให้ปีที่ผ่านมา ไม่ได้มีทริปใหญ่ๆเดินทางไปพักผ่อนถ่ายรูปที่ไหนเป็นพิเศษเลย
พอเข้าปลายปี วันลาก็เลยเหลือพอสมควร บวกกับปีนี้ บ. ให้วันหยุดเพิ่มพิเศษ
ผมเลยคิดจะ Road trip ขึ้นเหนือสัก 5-6 วัน
แต่แล้วฝันก็สลาย เพราะติดเรื่องปัญหาทางบ้าน ทำให้ไม่สามารถเดินทางตามแผนได้
แต่ในเมื่อใจเรียกร้อง เมื่อเราอยากเดินทาง ก็ต้องได้เดินทาง ทริปรีบไปรีบกลับจึงเกิดขึ้นอีกครั้ง กับ
"แว่บนึงก็ยังดี ที่อ่างขาง..."
ทริปนี้ก็เช่นเคย ผมเดินทางคนเดียว ไม่ได้จองที่พักไว้เลย แอบกังวลอยู่เหมือนกัน เพราะใกล้ช่วงปีใหม่มากๆ
เกรงว่าจะหาที่พักไม่ได้ แต่ก็นะ ปัญหาไว้ค่อยแก้ทีละเปลาะ
ผมออกเดินทางจากบ้านโป่ง ราชบุรี ในวันอาทิตย์ช่วงเที่ยงครึ่ง
กะเอาไว้ว่า ไหวแค่ไหนก็แค่ไหน ค่ำๆค่อยหาที่นอน ขับรถกันยาวๆ ใช้ชีวิตบนรถไป
จนตัดสินใจเข้าพักที่ จ. ลำพูน ที่ยังพอหา รร. นอนได้ในราคาไม่แรง ในช่วงเวลาที่ร่างกายอ่อนล้า
เช็คเส้นทางแล้วช่วงเวลาแล้ว ตัดสินใจรีบนอน เพื่อที่จะตื่นในเวลาตีสี่กว่าๆ
ออกเดินทางมุ่งสู่อ่างขางตอนที่ 5 ก็น่าจะยังทันแสงช่วงเช้าที่ไร่ชา2000 ดอยอ่างขางอยู่
เราติดใจแสงเช้าที่นี่จากปีก่อนที่ได้มา เลยต้องขอมาซ้ำอีกที เพราะปีก่อนยังไม่ได้ถ่ายในบางมุมที่เล็งๆไว้
เช้านี้ทำเวลาค่อนข้างดี มาถึงไร่ชา2000 ประมาณ 8 โมงเช้า
รีบหิ้วกล้องออกเดินไปถ่ายรูปทันทีครับ
มาปีนี้โชคดีหน่อย ได้เลนส์ Super Tele มือสองราคาดี ระยะสวยๆมาหนึ่งตัว
ทำให้มุมมองการถ่ายจึงแตกต่างจากปีก่อน มุมไกลๆก็ Zoom เยอะๆ ทำให้ได้ถ่ายที่มุมมองถูกใจหลายใบอยู่ ชีวิตง่ายขึ้นเยอะครับ
แต่ก็ยังหิ้วเลนส์มือหมุนมาใช้งานเหมือนเดิมนะครับ
บางภาพก็ขอคนแถวนั้นมาช่วยเป็นแบบ หรือเติมคนเข้าไปในภาพ
ให้ภาพมันดูไม่เหงาจนเกินไป
ผมใช้เวลากับที่นี่พอสมควร พอแสงเริ่มแข็งก็ขยับตัวเองไปสถานีเกษตรหลวงอ่างขาง
เติมมื้อแรกของวันเพิ่มพลัง เพื่อจะได้ออกไปถ่ายรูปต่อ
แต่ปีนี้ ช่วงที่มาซากุระที่อ่างขางยังไม่ค่อยบานนะครับ แต่สวนดอกบ๊วยกำลังสะพรั่ง
เลยใช้เวลาไม่มากนักกับที่นี่ครับ
แล้วก็ใช้คนแถวๆนั้น กับสาวน้อยคนนึงให้มาเข้ากล้องให้หน่อย
อาสาช่วยท่านอื่นถ่ายบ้าง เพราะจุดนี้ ถ่าย portrait น่าสนใจกว่าถ่ายแค่วิวต้นบ๊วยครับ
ตอนแรกคืนนี้ผมตั้งใจจะนอนที่ฝางสักคืน เพื่อมาถ่ายแสงเช้าที่นี้อีกครั้ง
แต่ก็ด้วยความที่ได้ภาพถูกใจแล้ว รวมถึงเวลามีน้อย ผมเลยตัดสินใจมุ่งหน้าสู่เป้าหมายหลักอีกจุดของทริปนี้ครับ
ผมตั้งใจจะมากางเต็นท์นอนที่สันป่าเกี๊ยะ เพื่อเก็บภาพดาวกลางคืน กับแสงเช้า
แต่ก็ต้องผิดหวัง เพราะคนเยอะมาก เต็นท์ล้น รถหาที่จอดไม่ได้ เลยตัดใจลงจากเขามา
จังหวะขาลงเข้า รถเกือบชน เพราะมีรถโชว์เก๋า แซงจังหวะขึ้นเนิน ในเขา
ถึงขั้นเหยียบเบรคจนรถจอดสนิทประจัญหน้ากัน
จะว่าไป ตอนลงจากอ่างขาง ก็ต้องตามรถที่ขับไม่ค่อยชำนาญ เข้าเบรครถตลอดเวลา
จนเราเสียจังหวะ กังวลว่าเบรคจะไหม้อยู่เหมือนกัน
ยังดีที่ช่วงเทศกาล จะมี จนท. มานั่งสังเกตุ และเรียกรถที่เบรคเริ่มไหม้ให้เข้าจอดข้างทางก่อน
รถที่ผมตามลงมา เบรคไหม้ไปก่อน เลยต้องจอด ทำให้ผมสามารถลงเขาในจังหวะของตัวเองได้ชิวๆขึ้นมาหน่อย
เพราะถ้าขับตามไปเรื่อยๆ รถผมเองก็คงจะเบรคไหม้เช่นกันครับ
ดูจากข่าว และจากสิ่งที่พบเจอเอง ปีนี้เราเจอรถที่คนขับขาดทักษะ และความชำนาญ
พยายามไปในจุดที่ถนนอันตรายอยู่ค่อนข้างเยอะนะครับ สุดท้ายไม่มช่แค่อันตรายแค่เรา แต่เพื่อนร่วมถนนก็เสี่ยงไปด้วย
ยังไงๆ เก็บประสบการณ์ ศึกษาหาอ่านทักษะเบื้องต้นกันไว้บ้างก็ดีครับ
กลับมาที่ทริป หลังจากไม่มีที่นอนบนสันป่าเกี๊ยะแล้ว ทีนี้ก็เคว้งสิครับ
พยายามจะหาจอง รร. ในเมืองก็เต็มเกือบหมด อันที่ว่างก็ราคาแรง
สุดท้ายจำใจพักแถวนิมนาม เพื่อใช้แผนสำรอง คือ ดูพระอาทิตย์ขึ้นที่วัดพระธาตุดอนสุเทพแทน
วันนี้ เข้าที่พักแล้วคือ หมดสภาพ ค่อนข้างเหนื่อยจากการเดินทาง จึงขออยู่เงียบๆ ทำรูปสบายๆไป
เพื่อที่เช้าจะได้เดินตามแผนล่าแสงเช้า
และ....เดินขึ้นบันไดวัดพระธาตุ เหนื่อยเหมือนกันแหะ สำหรับคนไม่ค่อยได้ออกกำลังอย่างผม
ผมมายืนรอช่วงท้องฟ้าเปลี่ยนสี และถ่ายรูปเล่นไปเรื่อยๆ เพื่อรอแสงแรกของวันครับ
หลังจากนั้น ผมก็เข้ามากราบสักการะพระธาตุ เดินถ่ายภาพอีกนิดหน่อย แล้วกลับที่พัก
ผมตัดสินใจที่จะเดินทางกลับวันนี้เลย เนื่องจากยังมีเรื่องที่บ้านที่ยังเป็นห่วงอยู่
อาจจะเป็นทริปทรหดที่รีบๆเร่งๆ แต่ก็ยังได้มีโอกาสถ่ายภาพ สัมผัสธรรมชาติบ้าง
แค่นิดนึงก็ยังดี สำหรับคนรักการเดินทาง และการถ่ายภาพอย่างผม
ผมกลับมางีบเอาแรงอีกหน่อย ก่อนค่อยๆเดินทางกลับ
กับการเดินทาง 1,831 km ในครั้งนี้ ที่ได้ถ่ายภาพจริงๆจังๆ แค่ 2 เช้า
และสภาพรถแบบนี้กับการขึ้นสันป่าเกี๊ยะที่ไม่ได้นอน
หวังว่าปีหนักๆนี้จะหายไป มีปีที่สดใส และได้ออกทริปกลับมาเสียที
สวัสดีปีใหม่ผู้อ่านทุกท่านอีกครั้งนะครับ ขอให้ สุข สมหวัง แล้วอย่าลืมออกไปใช้ชีวิตของตัวเองกันบ้างล่ะ
ขอบคุณครับ
แว่บนึงก็ยังดี ที่อ่างขาง...