ทุกคนช่วยออกความคิดเห็นหน่อยค่ะ ว่าเราผิดมากไหม แล้วเราควรเข้าใจอะไรยังไง พอดีเราทะเลาะกะพ่อ เรื่องวันที่1. เราไปบ้านญาติ พ่อก็ไปด้วยแล้วทีนี้เราก็จะไปจุดพลุกะน้องไปเดินหาที่ไม่ค่อยมีบ้านคนจุด ก่อนไปเราก็ตะโกนเรียกน้อง ตะโกนบอกคนโตตรงนั้นว่าไปจุดพลุเล่นกันนะ ญาติผู้ใหญ่ตรงนั้นเขาก็ได้ยินกัน แล้วพอทีนี้เราไปจุดเรากลับมา พ่อก็บอกว่าตามหาเรา ทำไมเราไปไม่บอก เขาก็ว่าๆเรา ว่าเราไม่บอกใครเลย ทั้งๆที่เราบอกแล้ว เราไปถามป้าๆน้าอาเรา เขาก็บอกว่าได้ยินว่าเราไปจุดพลุกัน แล้วพ่อก็ยึดทรศ.เราไป แล้วคืนนั้นเรามีนัดกะเพื่อนตอนเคาท์ดาวน์ว่าจะไปดูพลุด้วยกัน พ่อเขาก็บอกว่าไม่ให้เราไป แต่เราอยากไปมาก ตอนกลับบ้านเราเลยมาขอพ่อดีๆ ว่าหนูขอโทษที่ไม่ได้บอก หนูขอไปได้มั้ย เราก็ยืนคุยยืนปรับกับพ่อว่าพ่อห่วงตอนนั้นนู้นนี้นั้น แล้วพ่อก็ให้เราไป เราเลยไปแต่งตัวแล้วออกจากบ้าน ตอนเราออกจากบ้านเราก็ทักบอกแม่ว่าออกมาละนะ ตอนเราไปหาพี่สาวที่ร้านเหล้ารอกลับกะพี่สาว เราก็บอกแม่ว่ามาหาพี่แล้ว ละกลับบ้านกะพี่ พอมาวันนี้ เราไปขอพ่อเดินตลาดกลางคืนกะพี่สาว เราขอดีๆ พ่อก็ตะคอกใส่เรา ว่าไม่ไม่ต้องไป ละเราก็เลยบอกว่าทำไม หนูหิวข้าวจะไปหาอะไรกินกะพี่ เขาก็ว่าๆเรา แล้วก็ด่าพี่สาวว่า

ไม่ต้องพาน้องไป

ด้วย ละก็ด่าพี่กะเรา เราก็บอกว่าไม่ไปแล้ว เขาก็ไปอาบน้ำ ละอยู่ๆเขาอาบน้ำเสร็จละก็มาว่าเราต่อ ทั้งๆที่เราบอกไม่ไปแล้ว แล้วเขาก็มาตะคอกใส่หน้าเราจำไม่ได้แล้วว่าเขาพูดว่าไรบ้าง แต่เราสวนเขาไปว่า ละเราไปไม่ได้หรอกะพี่ เรากะพี่ก็เป็นพี่น้องแท้ๆกันทำไมจะไปด้วยกันไม่ได้ ก็เป็นพี่น้องกัน เขาก็ด่าพี่เราว่าจะพาเราไปมั่วสุม พาเราไปในทางที่

ทั้งๆที่เราจะไปเดินตลาดหาอะไรกิน เพราะมันเป็นตลาดกลางคืน มีเสื้อผ้าของขาย แล้วเราก็หิวข้าวด้วยแค่นี้เลย ไม่ได้จะไปมั่วสุมกัน เราก็บอกเขาว่ามั่วสุมอะไร หนูจะไปหาอะไรกิน เดินเล่นกันเฉยๆ ละเขาก็ด่าๆเราต่อ แล้วก็วกไปเรื่องวันเคาท์ดาวน์ละบอกว่าเราแอบหนีออกจากบ้านไปกะพี่ ทั้งๆที่เราไปกะเพื่อนแค่กลับมาพร้อมพี่สาว ตอนไปเราก็ขอเขาว่าไปกะเพื่อนนะ เดี๋ยวกลับมาพร้อมพี่สาว แล้วเราไม่ได้หนีออกจากบ้าน เราขอเขาแล้ว แต่เขาบอกว่าเราหนีออกจากบ้าน เราก็พูดไปว่า ไม่ใช่ ตอนนั้นหนูไปจุดพลุกะน้องละพ่อก็โวยวายยึดโทรศัพท์หนูละพอกลับมาหนูก็ขอพ่อออกไป แล้วพ่อก็ให้หนูไปเองด้วย ละเขาก็พูดเหมือนจำไม่ได้ เราก็พูดไปเหมือนเดิมที่พูดไปก่อนหน้า ละเราก็โดนตบเข้ามาที่หน้า แบบเต็มแรงมากๆ แล้วเขาก็ไล่เรากะแม่แล้วก็พี่ แต่เรายังไปไม่ได้เพราะเราติดรรตรงบ้านหลังนี้ แล้วพ่อชอบบอกว่า ป้าเราเขาอ่ะไม่โอเครนู้นนี้นั้น ( บ้านเรากะป้าอยู่ติดกัน ) แม่เลยให้พ่อเรียกป้ามาคุยด้วยเลยว่าไม่โอเครอะไร แล้วพ่อก็พูดใส่ไข่ว่า เราหนีออกจากบ้าน ทางข้างหลังบ้านดึกๆดื่นๆตลอด เราแอบหนีออกไป ทั้งๆที่เราไม่เคยหนีออกไป หรือเดินไปข้างหลังบ้านเลยเพราะมันมืด สกปรกด้วย เราสาบานเลยค่ะว่าเราไม่เคยหนีออกไปเรานอนอยู่บ้านทุกวัน เขาก็ยังพูดให้ป้าเข้าใจผิดว่าเราอ่ะหนีออกไป ทั้งๆที่ไม่ใช่เลยเราไม่เคยเที่ยวกลางคืน มีคืนนั้นคืนเดียว ที่เราขอเขาแล้วเขาให้ไป แต่เขาเหมือนจะลืมแล้วก็มาบอกว่าเราหนี เราควรทำ แล้วก็รับมือกับความเครียดอะไรยังไง หรือช่วยออกความคิดเห็นทีค่ะ เรายังเด็กมากบางทีอาจจะผิดเพราะเรามันเลยเป็นถึงขนาดนี้
เราผิดมากแบบถึงขนาดนั้นมั้ยคะ