รับมือยังไง เมื่อเครียดกับการเรียนคะ

หนูเครียดกับการเรียนมากๆค่ะ หนูเป็นเด็กม.3ที่สอบเข้ามาเรียนในร.รประจำจังหวัด ก่อนหน้าเรียนร.รขยายโอกาสประจำหมู่บ้าน พอได้มาเรียนในเมืองต้องปรับตัวเยอะ เพื่อนบางคน เขามาจากิ้ฟอำเภอกันและบางส่วนเป็นเด็กกิ้ฟเก่าที่นี่ บางคนก็เป็นเด็กเก่าของร.รนี้ หนูสอบเข้าห้องธรรมดานะคะ บ้นหนูห่างจากร.รประมาณ 40 กิโล ขึ้นค่ะ พ่อแม่ไม่ให้นอนหอพักเพราะหนูยังเด็กเกินไป ไปกลับรถตู้ รถจะมารับ 6:00 กลับถึงบ้าน18:30 ตื่น5:00-5:30ทุกวัน ด้วยความที่เป็นเด็กมาจาก ร.รประจำหมู่บ้าน เป็นร.รขยายโอกาส ขนาดกลาง-เล็ก ครูเขาก็สอนไม่ตรงหฃักสูตรบ้าง บางวิชาเหมือนสอนไปงั้นๆ บางวิชาก็สอนดี เด็กม.ต้น ก็มีน้อย เวลามีศิลปหัตถกรรม หรือ กีฬา ก็ไม่ได้เรียนซ้อมหลายสัปดาห์ ตรงนี้พอมาเรียน ม.4 หนูขาดพื้นฐานจากม.ต้น แล้วคนอื่นๆ รู้สึกว่าพื้นฐานเขาดีกว่าหนู แต่หนูก็ไม่ได้จะโทษคุณครูเขาหรอก เพราะ หนูสามารถอ่านเอาได้ แต่มันเหนื่อยมากๆ พอมมาเรียน กลับถึงบ้าน หนูมีเวลา ประมาณ1ชม.45 หนูจะเข้านอน 20:45คือเลิกอ่านหนังสือแล้ว นอนไม่เกิน21:30 เพราะถ้าดึกกว่านี้รู้สึกว่าตัวเองง่วงนอนไม่ไหวค่ะ ตอนแรกปรับตัวไปเรียน ง่วงมากเรียนไม่รู้เรื่อง หนูต้องเริ่มเก็บพื้นฐานม.ต้นไปด้วย อ่านของม.ปลายไปด้วย พอไปเจอ เช่น คณิตม.ปลายที่ต้องใช้ พื้นฐานม.ต้นหนู ไปต่อไม่ได้ เพราะไม่มีเรื่องพื้นฐานตรงนี้ เช่นเรื่อง Sin Cos ม.ต้นครูก็ไม่ได้สอนเพราะติดกิจกรรม บางอย่าง หรือว่าสอนช้า จนไปบทอื่นไม่ครบ แต่ม.ปลาย ไปเร็ว ครบทุกบท แต่คุณจะเข้าหรือไม่ก็ให้ไปอ่านเอาเอง บางครั้งต้องอาศัยถามเพื่อน ว่าข้อนี้ทำยังไง เห็นเขาทำได้เราก็รู้สึกนอยด์ บางครั้งเก็บพื้นฐานยังไม่แม่น ขาดพื้นฐานบางส่วน แต่ครูให้สอบ เราก็ทำไม่เป็น ขณะที่บางคน เขาไม่ได้ซีเรียสเพราะ เขามีพื้นฐานมาก่อนเขาก็เล่นเกม เราพยายามอ่านหนังสือ พอมาสอบ คนที่ไม่ได้อ่านกลับได้คะแนนเยอะกว่า  แล้วก็ หนูมีปัญหาทางจิตใจ ต้องพบจิตแพทย์ ไม่ใช่เพราะเรื่องเรียนแต่เป็นเรื่องอื่นๆ  มันเหนื่อยตรงที่เรารักษาไปด้วยเรียนไปด้วย บางครั้วก็แอบคิดว่าถ้าไม่ป่วยไม่เป็นแบบนี้น่าจะสดใส ใช้ชีวิตเหมือนวัยรุ่นทั่วไป เหมือนเพื่อนๆ คนอื่นๆ พอเป็นแบบนี้ มันรู้สึกท้อแท้ ทำให้สมอง คิดช้า หนูคิดคำนวณช้ากว่าแต่ก่อน ทำความเข้าใจอะไรได้ช้า

หนูมี เวลาน้อย บางคนบ้านอยู่ใกล้ได้กลับเร็วมาก เขามีเวลาเยอะกว่า ครูบางท่านสอนโอเค แต่บางท่านสอนไม่เข้าใจเราก็ต้องไปอ่าน พยายามหา ช่องติวเตอร์ที่เขาติวฟรี เพื่อดู ทำโจทย์ ทำจากหนังสือบ้าง ให้GPTสร้างให้บ้าง แต่เหนื่อย ที่ต้องมาเริ่มนับ1มั้ยเก็บพื้นฐานใหม่ ขณะที่เพื่อนไปไกลแล้ว พยายามไม่เปรียบเทียบเพราะรู้ว่า ตอนนี้ตัวเองกำลังเหนื่อย แต่มันก็อดคิดไม่ได้ เวลาจะสอบ จะชอบตั้งเป้า ความคาดหวัง ว่าต้องได้คะแนนสูงๆ คะแนนเต็ม ห้ามสอบตก ถ้าสอบตกหนูจะรู้สึกกังวลมาก ยิ่งเครียดเข้าไปอีก มัยเหมือน หนูตั้งเป้าสูงเกิน หรือมีความกระตือรือร้นมากเหินไปจนเหมือนกดดันตัวเอง  หนูเคยอิจฉา เพื่อน แต่ไม่ใช่อิจฉาแบบอยากทำร้าย อยากแกล้ง แต่มันรู้สึกอิจฉาแล้วน้อยใจ

พี่ๆ เคยเครียด เรื่องเรียนกันบ้างมั้ยคะ แล้วจัดการยังไงเวลา ที่เราชอบตั้งเป้าสูง หรือ ชอบเปรียบเทียบ ตัวเองกับเพื่อนๆ