ไปต่อหรือพอแค่นี้

สวัสดีค่ะ เจ้าของกระทู้ อายุ 20 ต้นๆ มีแฟนเป็นชาวพม่าที่มาทำงานในไทย แฟนอายุ 20 กลางๆค่ะ พูดไทยชัดแจ๋ว แต่บางทีการสื่อสารก็ติดขัดนิดหน่อยมีเรื่องกำแพงของภาษาเข้ามาเกี่ยวข้องอาจจะมีบางเรื่องที่เราไม่เข้าใจกันอยู่บ้าง เรื่องของเรื่องคือเจ้าของกระทู้อยากจะจบความสัมพันธ์นี้เพราะว่าเค้ามีพันธะในชีวิตที่ตัดไม่ขาดกับแฟนเก่า เค้าเคยอยู่ด้วยกันค่อนข้างนานและเลิกกันไปนานพอสมควร ก่อนหน้านี้ผู้ชายเลทอกที่จะรอผู้หญิงคนนี้ค่ะ แต่เค้าไม่เคยสนใจใยดีจึงเลือกที่จะไม่รอ จนมาเจอเรา แล้วคบกัน แฟนเก่าเค้ารู้ เหมือนกับว่า เค้าพยายามที่จะเข้ามามีบทบาทในชีวิตอีกครั้ง อยากมีแสง อยากมีตัวตนและถูกเห็น มารังควานเรา รวมถึงเพื่อนของผู้หญิงคนนี้ก็พากันสนับสนุนให้เราและแฟนเราแตกกันให้ได้ ซึ่งที่เสียใจไปมากกว่านั้นคือแฟนเราไม่เคยชัดเจนเลย ไม่เคยแสดงออกว่าไม่ต้องการผู้หญิงคนนี้อีกแล้ว เค้าพยายามขอเป็นเพื่อนกับแฟนเรา แฟนเราก็โอเคและยอมที่จะกลับเข้าไปมีบทบาททุกเมื่อ จนเราไม่อยากทนและขอเลิก เขากลับไม่อยากเลิก และบอกว่าเขารักเรา แต่เราไม่เคยเชื่อเลย เขาชวนเรามาอยู่ด้วยกัน พ่อแม่เราโอเคและไม่ได้ห้าม แต่เรามองว่าอายุเรายังน้อยนัก เรายังไม่ได้อยากเล่นบทบาทสมมุติตอนนี้ ลึกๆยังไม่อยาก มีบทบาทใช้ชีวิตร่วมกับใคร เลยปฏิเสธเค้าไปแต่ก็มีไปมาหาสู่มานอนบ้างเป็นบางวัน
ใจไม่ได้อยากเลิกแต่อยู่ด้วยแล้วอึดอัด ไม่มีความสุข เผลอแว็บไปคุยกับคนเก่า ไปยืนคุยกันสนุกปาก อีกฝ่ายก็ดูสนุกที่ทำเราหัวเสียขนาดนี้ ไม่ว่าจะพูดอะไรแฟนเราก็เหมือนจะฟังผ่านๆ ไม่ปล่อยเรา แต่ก็ไม่ตัดอีกฝ่ายทิ้งไปให้เด็ดขาด ตอนนี้เราแค่ไม่รู้ว่าเราควรทำยังไงดีน่ะค่ะ เราเสนอตัวเลือกให้แล้วว่าถ้าอยากกลับไปคบกัน ก็กลับไปแต่ต้องเลิกกับเรานะ แต่เค้าก็เหมือนทำอึนๆไป ตอนนี้เปลี่ยนรหัสโทรศัพท์ไปแล้วไม่รู้ว่ายังคุยกันอยู่มั้ย เราไม่รู้ว่าควรทำยังไงค่ะ ฝ่ายผู้หญิงก็รู้อยู่แล้วว่าเค้ามีเรา