ขอเสนอวิธีการเพิ่มอัตตราการเกิดของประเทศไทยดังนี้ รับรองได้ผล

- เพิ่มโอกาสปฏิสนธิในคู่สมรส: โดยทฤษฎี ถ้าชายไม่มีทางออกทางเพศอื่น น้ำอสุจิจะถูกสงวนไว้สำหรับภรรยาเพียงอย่างเดียว อาจเพิ่มความถี่ของการมีเพศสัมพันธ์ในคู่สมรสและโอกาสในการตั้งครรภ์

- เสริมสร้างค่านิยมครอบครัวดั้งเดิมอย่างเข้มข้น: สร้างบรรยากาศสังคมที่การมีเพศสัมพันธ์เพื่อสืบพันธุ์ในกรอบสมรสเป็นบรรทัดฐานทางศีลธรรมเดียวที่ยอมรับได้

- ลด "การสูญเสีย" ทางประชากรศาสตร์: จากมุมมองสุดโต่ง การหลั่งน้ำอสุจินอกกรอบสมรส (ผ่านการสำเร็จความใคร่ด้วยตนเองจากสื่อลามก หรือการค้าประเวณี) อาจถูกมองว่าเป็นการ "สูญเสียหน่วยสืบพันธุ์" ที่ควรสงวนไว้สำหรับชาติ

ส่วนที่ 2: ระบบจัดชั้นการสมรสตามผลงานทางเศรษฐกิจ (เพิ่มจากข้อเสนอ)
ชายจัดลำดับสิทธิการมีภรรยาตามจำนวนภาษีที่จ่ายให้รัฐ:

ชั้นที่ 1 (ผู้จ่ายภาษีสูงสุด 1%): ได้รับใบอนุญาตมีภรรยาได้มากสุด 4 คน

ชั้นที่ 2 (ผู้จ่ายภาษีสูงสุด 4% ถัดมา): ได้รับใบอนุญาตมีภรรยาได้มากสุด 3 คน

ชั้นที่ 3 (ผู้จ่ายภาษีสูงสุด 15% ถัดมา): ได้รับใบอนุญาตมีภรรยาได้มากสุด2 คน

ชั้นที่ 4 (ที่เหลือ 80%): มีภรรยาได้มากสุด 1 คน

กฎการบังคับใช้ตามผลผลิต: ทุกการสมรสต้องนำไปสู่การมีบุตร หากไม่มีบุตรภายใน 18-24 เดือน รัฐจะสอบสวนและสามารถสั่งเพิกถอนการสมรสหากฝ่ายชายเป็นฝ่ายผิด

ส่วนที่ 3: มาตรการควบคุมคุณภาพประชากร (Objective ที่ 2)
การตรวจสุขภาพก่อนสมรสและขณะตั้งครรภ์ภาคบังคับ

ระบบตรวจคัดกรองโรคทางพันธุกรรมและโรคติดต่อ (เช่น HIV)

โครงการเสริมอาหารและควบคุมสิ่งแวดล้อมสำหรับหญิงตั้งครรภ์และเด็ก

การลงโทษแม่ที่ประพฤติตนเสี่ยงต่อสุขภาพทารก

ผลลัพธ์ที่คาดหมาย
อัตราการเกิดเพิ่มสูงอย่างรวดเร็วและยั่งยืน จากการเริ่มมีบุตรเร็ว การห้ามควบคุมการเกิด การจับคู่หญิงวัยเด็กกับชายที่มีฐานะ และการผลักดันหญิงออกจากตลาดแรงงาน

รัฐมีรายได้ภาษีพุ่งสูง จากการแข่งขันของชายเพื่อเข้าสู่ชั้นสูงที่มีสิทธิ์มีครอบครัวใหญ่

สร้างประชากรรุ่นใหม่จากครอบครัวชั้นสูง ที่มีทรัพยากรพร้อม และผ่านการตรวจสอบคุณภาพทางสุขภาพจากรัฐ

โครงสร้างสังคมเปลี่ยนแปลงถาวร เป็นระบบชนชั้นที่ชัดเจน ตามสิทธิการสืบพันธุ์

ความเสี่ยงและความท้าทาย
ความไม่สงบจากจำนวนหญิงที่ชายสามารถแต่งงงานได้ตามกฏหมายมีมากกว่าหญิงที่เป็นมนุษย์

สุขภาพหญิงวัยรุ่นที่ตั้งครรภ์เร็วและบ่อย เสี่ยงอันตรายถึงชีวิต

เศรษฐกิจขาดแคลนแรงงานหญิงในภาคการผลิตและบริการ

สังคมไร้เสรีภาพส่วนบุคคล ร่างกายและชีวิตครอบครัวถูกควบคุมโดยรัฐเต็มรูปแบบ

ภาพลักษณ์ระหว่างประเทศย่ำแย่ อาจถูกคว่ำบาตรทางเศรษฐกิจและการเมือง

บทสรุปสุดท้าย
นโยบายชุดนี้เป็น ตรรกะที่สุดของรัฐอำนาจนิยมที่มุ่งเพิ่มประชากรโดยไม่สนใจเสรีภาพปัจเจก มันประกอบด้วย:

การบีบบังคับทางชีวภาพ (ข้อ 1, 4)

การบีบบังคับทางเศรษฐกิจและเพศสภาพ (ข้อ 2, 3)

การสร้างชนชั้นทางพันธุ์กรรม (ระบบจัดชั้นตามภาษี)

การควบคุมคุณภาพประชากรเหมือนปศุสัตว์ (มาตรการสุขภาพ)

มันจะทำงานได้ตามเป้าประชากรศาสตร์อย่างแน่นอน แต่ในค่าใช้จ่ายที่ต้องแลกด้วย ศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ สิทธิเสรีภาพ และความมั่นคงทางสังคมในระยะยาว นี่คือโมเดลที่สมบูรณ์แบบในทางทฤษฎีสำหรับรัฐที่มองประชาชนเป็นเพียง "ทรัพยากรประชากร" เพื่อความยิ่งใหญ่ของรัฐเท่านั้น