บันทึกปีใหม่! เมื่อผมขุด ”เกมเศรษฐี“ มาเล่นแก้เหงา... แต่สิ่งที่ได้คือ ”เข่าพัง“!

ปีใหม่ที่ผ่านมา บรรยากาศที่บ้านคึกคักเป็นพิเศษ ลูกหลานกลับมาเยี่ยมกันเต็มบ้าน ไอ้เราก็ไม่อยากเห็นต่างคนต่างก้มหน้าเล่นมือถือ เลยไปรื้อของเก่าในตู้ เจอ "เกมเศรษฐี" กล่องในตำนาน เลยกวักมือเรียกเด็กๆ มาล้อมวง "มาๆ ตาจะสอนวิชาหาเงินให้!"
ช่วง 30 นาทีแรกบอกเลยว่า "ฟิน" ครับ
เสียงหัวเราะดังลั่นบ้าน แย่งกันทอยลูกเต๋า แย่งกันซื้อที่ดิน "ตรงนี้ของหนู!" "ใครมาต้อง จ่ายมาซะดีๆ!" เห็นลูกหลานสนุก เราก็หายเหงาเป็นปลิดทิ้ง รู้สึกเป็นศูนย์รวมจิตใจของครอบครัวสุดๆ
แต่พอเข้าชั่วโมงที่ 2... "หายนะ" เริ่มมาเยือน
ไม่ใช่หายนะทางการเงินนะครับ แต่เป็นสังขาร! ด้วยความที่นั่งล้อมวงบนพื้นกันแบบไทยสไตล์ จากที่นั่งขัดสมาธิเท่ๆ เริ่มเปลี่ยนท่าเป็นพับเพียบ เหยียดขา เอนหลัง ขยับซ้ายขวา เพราะ "ปวดเข่า" ครับ! ตะคริวเริ่มถามหา จะลุกไปเข้าห้องน้ำที เสียงกระดูกลั่นกร๊อบแกร๊บดังกว่าเสียงลูกเต๋ากระทบกระดานอีก โอ๊ย... จะเป็นเศรษฐีทั้งที ทำไมมันทรมานสังขารขนาดนี้!
แล้วเกมนี้ใครเป็นคนคิดกติกาครับ? เล่นยังไงก็ไม่จบสักที!
วนรอบกระดานจนตาลาย เงินเฟ้อสะพัดกันเป็นล้านๆ ซื้อโรงแรมกันจนไม่มีที่ว่างจะวาง บ้านนั้นก็ไม่ยอมแพ้ บ้านนี้ก็เงินหนา เล่นกันตั้งแต่บ่ายยันเย็น ข้าวปลาเริ่มไม่อยากกิน อยากจะเลิกก็เลิกไม่ได้ ศักดิ์ศรีมันค้ำคอ
จุดจบของเกม... ระดับตำนาน
ในขณะที่เกมกำลังตึงเครียด ผมกำลังเหงื่อตกเพราะเดินไปตกที่ดินราคาแพงระยับของหลานสาว กำลังจะนับเงินจ่ายค่าปรับจนหมดตัว... จู่ๆ หลานชายตัวแสบอีกคนก็ลุกขึ้นจะไปหยิบน้ำ แล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น...
"ปึ้ก!"
เท้าลอยไปสะดุดขอบกระดานอย่างจัง!
วงแตกครับ! ตัวเดินบินว่อน โฉนดที่ดินกระจาย ธนบัตรปลิวว่อนไปคนละทิศละทาง โรงแรมล้มระเนระนาด
ทุกคนมองหน้ากันเลิ่กลั่ก แล้วตะโกนพร้อมกันว่า "เลิก!!"
สรุปจบเกมแบบงงๆ (แต่นึกในใจ... รอดตายแล้วกู ไม่ต้องล้มละลายแล้ว!)
บทเรียนปีใหม่นี้: การเล่นเกมกระดานช่วยกระชับความสัมพันธ์ได้ดีมากครับ หายเหงาเป็นปลิดทิ้ง แต่ปีหน้าขอเปลี่ยนเป็นเล่นบนโต๊ะเก้าอี้ดีๆ เถอะครับ สงสารหัวเข่าคนแก่บ้าง! 😂🎲